Sygn. akt: WSP 2/13
POSTANOWIENIE
Dnia 28 marca 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Edward Matwijów (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Marek Pietruszyński
SSN Marian Buliński
po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Wojskowej, skargi J. L. na przewlekłość
postępowania kasacyjnego w Sądzie Najwyższym w sprawie II KK 4/13
p o s t a n o w i ł
skargę pozostawić bez rozpoznania.
UZASADNIENIE
W dniu 29 stycznia 2013 r. do II Wydziału Karnego Sekcji Postępowania
Przygotowawczego Sądu Rejonowego w W., wpłynęła skarga J. L. na przewlekłość
postępowania kasacyjnego przed Sądem Najwyższym (sygn. akt II KK 4/13), w
przedmiocie kasacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu
Okręgowego w W. z dnia 13 czerwca 2012 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu
Rejonowego w W. z dnia 20 października 2011 r.
Autor skargi zarzucił Sądowi Najwyższemu opieszałość w rozpoznaniu
kasacji podnosząc, że pomimo nieskomplikowanego charakteru sprawy
postępowanie kasacyjne toczyło się w sposób przewlekły, o czym świadczy
kilkumiesięczny upływ czasu od przyjęcia skargi kasacyjnej do jej oddalenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
2
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na
naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu
przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i w
postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze
zm.) skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła
przewlekłość, wnosi się w toku aktualnie toczącego się postępowania w sprawie.
Istotą skargi jest kontrola sprawności w aktualnie toczącym się postępowaniu,
przeciwdziałanie przyczynom jej przewlekłości.
Z analizy akt postępowania kasacyjnego toczącego się przed Sądem
Najwyższym wynika, że J. L. złożył skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu
kasacyjnym doszło do przewlekłości postępowania w dniu 29 stycznia 2013 r., zaś
kasację obrońcy oskarżonego Sąd Najwyższy oddalił jako oczywiście bezzasadną
postanowieniem z dnia 15 stycznia 2013 r. (sygn. akt II KK 4/13).
Wobec wniesienia skargi nie w toku postępowania, którego dotyczyła,
należało tę skargę po myśli art. 8 ust. 2 powołanej ustawy w zw. z art. 43 § 1 k.p.k.
pozostawić bez rozpoznania.
Na marginesie zauważyć należy, iż wbrew odmiennym sugestiom autora
skargi, analiza akt nie daje również podstaw do stwierdzenia, że w przedmiotowej
sprawie doszło do przewlekłości postępowania z powodu niezachowania terminów
przez Sąd Najwyższy przy podejmowaniu określonych czynności procesowych.
Pouczenie: Na niniejsze postanowienie zażalenie nie przysługuje.
3