Sygn. akt IV KO 69/13
POSTANOWIENIE
Dnia 23 października 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Rafał Malarski (przewodniczący)
SSN Jacek Sobczak
SSN Józef Szewczyk (sprawozdawca)
w sprawie M. M.
oskarżonego z art. 224 kk
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 23 października 2013 r.,
wniosku Sądu Rejonowego w B.
z dnia 19 lipca 2013 r., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi
równorzędnemu
na podstawie art. 37 kpk
postanowił:
przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w R.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 19 lipca 2013 r., Sąd Rejonowy w B. zwrócił się do
Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy M. M. do rozpoznania innemu sądowi
równorzędnemu, gdyż dotyczy ona oskarżonego, który zawiadomił o podłożeniu
bomby w siedzibach Sądów Rejonowego i Okręgowego w B., chociaż wiedział; że
zagrożenie nie istnieje. Przestępstwo zarzucone M. M. zostało popełnione na
szkodę Sądu Rejonowego i Okręgowego w B. Prezes Sądu właściwego do
rozpoznania sprawy zamierza działać w charakterze oskarżyciela posiłkowego.
Opisana sytuacja zdaniem Sadu wnioskującego może budzić wątpliwości co
do obiektywnego rozpoznania sprawy przez sąd właściwy.
2
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
W doktrynie i orzecznictwie dominuje pogląd, że przepis art. 37 k.p.k. określa
wyjątek od zasady orzekania przez sąd miejscowo właściwy między innymi w
sytuacji występowania okoliczności, które mogą stwarzać przekonanie społeczne
(także mylne) o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny (por.
postanowienie SN z 13 lipca 1995 r. OSNKW 1995 r., z. 910, poz. 68).
Przedstawiona sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, gdyż M. M. jest oskarżony o
działanie między innymi na szkodę Sądu Rejonowego w B., którego Prezes będzie
stroną postępowania. Rozpoznanie tej sprawy przez Sąd Rejonowy w B., byłoby
niejako orzekaniem we własnej sprawie, co mogłoby wzbudzać wątpliwości co do
bezstronności Sądu.
Biorąc powyższe rozważania pod uwagę Sąd Najwyższy orzekł jak na
wstępie.