Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt: KIO/UZP 1232/08

WYROK
z dnia 18 listopada 2008r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący: Emil Kuriata

Członkowie: Marek Koleśnikow
Izabela Kuciak

Protokolant: Magdalena Pazura

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2008r. w Warszawie odwołania
wniesionego przez Józefa Spadło prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą
Zakład Robót Inżynieryjno-Budowlanych, Głowaczewo 1, 78-133 Drzonowo od
rozstrzygnięcia przez zamawiającego Powiat Białogardzki - Starostwo Powiatowe
w Białogardzie, ul. 1 Maja 18, 78-200 Białogard protestu z dnia 13 października 2008 r.


orzeka:

1. Uwzględnia odwołanie i nakazuje: unieważnienie czynności wyboru oferty
najkorzystniejszej, unieważnienie czynności odrzucenia oferty Odwołującego
i dokonanie ponownej oceny ofert.

2. Kosztami postępowania obciąża Powiat Białogardzki - Starostwo Powiatowe
w Białogardzie, ul. 1 Maja 18, 78-200 Białogard i nakazuje:

1) zaliczyć na rzecz Urzędu Zamówień Publicznych koszty w wysokości 4064 zł
00 gr (słownie: cztery tysiące sześćdziesiąt cztery złote zero groszy) z kwoty
wpisu uiszczonego przez Józefa Spadło prowadzącego działalność
gospodarczą pod nazwą Zakład Robót Inżynieryjno-Budowlanych,
Głowaczewo 1, 78-133 Drzonowo,

2) dokonać wpłaty kwoty 7664 zł 00 gr (słownie: siedem tysięcy sześćset
sześćdziesiąt cztery złote zero groszy) przez Powiat Białogardzki-
Starostwo Powiatowe w Białogardzie, ul. 1 Maja 18, 78-200 Białogard na
rzecz Józefa Spadło prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą
Zakład Robót Inżynieryjno-Budowlanych, Głowaczewo 1, 78-133
Drzonowo stanowiącej uzasadnione koszty strony poniesione z tytułu
kosztów postępowania odwoławczego oraz wynagrodzenia pełnomocnika,

3) dokonać wpłaty kwoty 00 zł 00 gr (słownie: XXX) przez XXX na rzecz Urzędu
Zamówień Publicznych na rachunek dochodów własnych UZP,

4) dokonać zwrotu kwoty 15 936 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy dziewięćset
trzydzieści sześć złotych zero groszy) z rachunku dochodów własnych Urzędu
Zamówień Publicznych na rzecz Józefa Spadło prowadzącego działalność
gospodarczą pod nazwą Zakład Robót Inżynieryjno-Budowlanych,
Głowaczewo 1, 78-133 Drzonowo.

U z a s a d n i e n i e

Zamawiający – Starostwo Powiatowe w Białogardzie prowadzi postępowanie o udzielenie
zamówienia publicznego na „Zaprojektowanie i wykonanie robót budowlanych na podstawie
programu funkcjonalno-użytkowego polegające na przebudowie i modernizacji budynku Nr 5
w ramach inwestycji pn. Przebudowa i modernizacja szpitala po byłych Jednostkach Armii
Radzieckiej na Centrum Rehabilitacji z oddziałami szpitala Rejonowego w Białogardzie”,
w trybie przetargu nieograniczonego.

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Biuletynie Zamówień Publicznych
w dniu 16 września 2008 roku pod pozycją 221471.

Pismem z dnia 7 października 2008 roku Zamawiający poinformował wykonawców
o wyborze oferty najkorzystniejszej oraz o czynności odrzucenia oferty Wykonawcy Zakład
Robót Inżynieryjno-Budowlanych Józef Spadło, Głowaczewo 1; 78-133 Drzonowo (zwanym
dalej Odwołujący).

Pismem z dnia 13 października 2008 roku Odwołujący wniósł protest na czynności
Zamawiającego podjęte w toku postępowania o zamówienie publiczne, a mianowicie:
1) czynność odrzucenia oferty z powodu zastosowania 7 % stawki podatku od towarów
i usług w sytuacji, kiedy taka stawka podatku do tych robót budowlanych w obiekcie
służby zdrowia jest właściwa,
2) czynność wyboru oferty jako najkorzystniejszej, która winna być odrzucona na
podstawie art. 89 ust. 1 pkt 6 ustawy Pzp ze względu na omyłkę rachunkową, której
nie da się poprawić w trybie art. 90 ustawy, albowiem cena wybranej oferty jako
najkorzystniejszej zawiera niewłaściwą stawkę podatku od towarów i usług.
Zamawiający odrzucając ofertę zgodną ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia
wykonawcy spełniającego warunki udziału w postępowaniu naruszył przepisy Ustawy Pzp tj.:
powołany już wyżej art. 89 ust. 1 pkt 6 ustawy Pzp, a tym samym naruszone zostały zasady
postępowania o to zamówienie publiczne określone w art. 7 ust. 1 ustawy ze względu na to,
że postępowanie nie było prowadzone z zachowaniem zasady uczciwej konkurencji oraz
równego traktowania wykonawców.
Wobec powyższego Odwołujący wniósł o:
1) anulowanie czynności wyboru najkorzystniejszej oferty tj. wyboru wykonawcy -
Konsorcjum „Instalbud/PBO Piotr Flens" ul. Wawelska 16, 78-200 Białogard;
2) anulowanie czynności odrzucenia oferty Odwołującego;
3) dokonanie ponownej oceny ofert i wybór oferty Odwołującego.

Wnoszący protest wykonawca ma interes prawny w oprotestowaniu czynności
Zamawiającego, albowiem na przetarg wpłynęły dwie oferty tj. jedna oferta zawierająca
w cenie 22 % podatek od towarów i usług podlegającą odrzuceniu ze względu na błędy
w obliczeniu ceny nie dające się usunąć w drodze poprawki oczywistej omyłki i druga oferta
Odwołującego, zawierającą właściwą - 7 % stawkę podatku od towarów i usług. Odrzucenie
oferty z niewłaściwą stawką podatku VAT powoduje wybór oferty Odwołującego, co wypełnia
dyspozycję art. 179 ust. 1 ustawy PZP.
Uzasadniając, Odwołujący podniósł, iż przedmiotem mniejszego postępowania
o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonego w trybie przetargu nieograniczonego
jest wyłonienie wykonawcy usługi projektowania budowlanego i robót budowlanych
realizowanych w instytucji ochrony zdrowia. Roboty budowlane mają być zrealizowane
w budynku Nr 5 w ramach inwestycji występującej pod nazwą "Przebudowa i modernizacja
Szpitala po byłych Jednostkach Armii Radzieckiej na Centrum Rehabilitacji z oddziałami
Szpitala Rejonowego w Białogardzie". Tak skonstruowany przedmiot zamówienia nie budzi
wątpliwości, że chodzi o budynki instytucji ochrony zdrowia sklasyfikowane w PKOB w klasie
ex 1264 "budynki szpitali i zakładów opieki medycznej". Klasa ta obejmuje: budynki instytucji
świadczących usługi medyczne i chirurgiczne oraz pielęgnacyjne dla ludzi, sanatoria,
szpitale długoterminowego lecznictwa, szpitale psychiatryczne, przychodnie, poradnie,
żłobki, ośrodki pomocy społecznej dla matki i dziecka, szpitale kliniczne, szpitale więzienne
i wojskowe, budynki przeznaczone do termoterapii, wodolecznictwa, rehabilitacji, stacje
krwiodawstwa, laktaria, kliniki weterynaryjne itp. Roboty budowlane na wymienionych wyżej
obiektach budowlanych od 1 stycznia 2008 r. korzystają z preferencyjnej stawki podatku
VAT, czyli stawki 7 %. Protestujący składając ofertę cenową zastosował stawkę 7% do robót
budowlanych, zgodnie z art. 41 ust. 12 i 12a ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od
towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) w oparciu o rozporządzenie
MF z dnia 24.12.2007 r. (Dz. U. Nr 249, poz. 1861) zmieniające rozporządzenie z dnia 27.04.
2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.
U. nr 97, poz. 970 z późn. zm.). W stosunku do usługi projektowania protestujący zastosował
właściwą stawkę podatku, czyli stawkę podstawową VAT, albowiem w tej części zamówienia
- usługi projektowe w budownictwie nie korzystają z preferencyjnej stawki podatku VAT.
Natomiast na mocy wyżej przywołanego rozporządzenia do rozliczeń podatku VAT za
roboty budowlane w obiektach instytucji ochrony zdrowia ma zastosowanie preferencyjna
stawka podatku VAT. Wynika to wprost z przywołanych przepisów, a stanowisko takie
zostało potwierdzone Interpretacją warszawskiej Izby Skarbowej, jako uprawnionego organu
podatkowego do interpretacji przepisów podatkowych w imieniu Ministra Finansów.
Ponadto Odwołujący posiada doświadczenie w tym zakresie, albowiem w 2008 r. był
ukończył przebudowę i modernizację szpitala uzdrowiskowego w Kołobrzegu i ze względu na

wprowadzenie preferencyjnej stawki VAT od robót budowlanych w instytucjach ochrony
zdrowia był zmuszony skorygować faktury VAT. Urząd Skarbowy w Kołobrzegu przyjął
wszystkie korekty i Zamawiający oraz Wykonawca oczekują na zwrot nadpłaconego
podatku. Z informacji uzyskiwanych z terenu Województwa Zachodniopomorskiego oraz
całego kraju wynika, że wykonawcy i zamawiający robót budowlanych w obiektach PKOB ex
1264 korygują faktury VAT wystawione za roboty budowlane dla szpitali i urzędy skarbowe
dokonują zwrotu nadpłat. Zatem więc przedmiot niniejszego postępowania o udzielenie
zamówienia spełnia wszystkie przesłanki zastosowania preferencyjnej stawki podatku VAT,
a mianowicie:
- budynek służył będzie instytucji ochrony zdrowia i wykorzystywany będzie w celu
określonym w § 5 pkt 1a rozporządzenia MF.
Wobec powyższych argumentów niezrozumiałe staje się stanowisko Zamawiającego, który
odrzuca ofertę z ceną prawidłowo wyliczoną, a przyjmuje jako najkorzystniejszą ofertę
z błędną stawka podatku VAT. Taka czynność w sposób istotny narusza podstawowe
zasady postępowania o zamówienie publiczne określone w art. 7 ust. 1 ustawy Pzp, bowiem
zachodzi sytuacja naruszenia uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców.
Niezrozumiałe jest również to, że Zamawiający rezygnuje z oszczędności, jakie wynikają
z polityki fiskalnej państwa przy realizacji projektu finansowanego ze środków zewnętrznych.
Zastosowanie preferencyjnej stawki podatku VAT do tego przedmiotu zamówienia jest
niezależne od Zamawiającego i Wykonawcy i przyjęcie oferty z ceną zawierającą
niewłaściwą stawkę obciąży Zamawiającego, co na pewno nie będzie bez znaczenia dla
dysponenta środków w sytuacji, kiedy beneficjent realizujący projekt obciąża go niewłaściwą
stawką podatku VAT.

Pismem z dnia 13 października 2008 roku Zamawiający wezwał wykonawców do wzięcia
udziału w postępowaniu toczącym się w wyniku wniesienia protestów.

Zamawiający, pismem z dnia 17 października 2008 roku protest rozstrzygnął poprzez jego
oddalenie.
Uzasadniając wskazał, iż oferta złożona przez Odwołującego na zaprojektowanie
i wykonanie robót budowlanych na podstawie programu funkcjonalno -użytkowego
polegające na przebudowie i modernizacji budynku nr 5 w ramach inwestycji pn.
"Przebudowa i modernizacja Szpitala po byłych Jednostkach Armii Radzieckiej na Centrum
Rehabilitacji z oddziałami Szpitala Rejonowego w Białogardzie", podlega odrzuceniu
ponieważ została nieprawidłowo naliczona stawka podatku od towaru i usług VAT na roboty
budowlano -montażowe. Został naliczony podatek VAT w wysokości 7% a powinien być
naliczony 22%.

Wobec powyższego zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 6 Prawa zamówień publicznych
Zamawiający odrzucił złożoną ofertę ponieważ zawiera omyłki rachunkowe w obliczeniu
ceny, których nie można poprawić na podstawie art. 88 Prawa zamówień publicznych.
Natomiast oferta Konsorcjum "INSTALBUD/PBO PIOTR FLENS" z siedzibą
w Białogardzie, ul. Wawelska 16, która została uznana za najkorzystniejszą i wygrała
przetarg jest kompletna, niepodlegająca odrzuceniu, spełnia wszystkie wymagania
specyfikacji istotnych warunków zamówienia i ma prawidłowo naliczoną stawkę podatku od
towarów i usług VAT w wysokości 22 % na roboty budowlano montażowe.
Protest nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ w ofercie wbrew twierdzeniu
Odwołującego zastosowano błędną stawkę podatku od towarów i usług. Jak wynika z wyroku
Krajowej Izby Odwoławczej w sprawie o sygn. KIO/UZP 668/08 "oferta, w której
zastosowano błędną stawkę podatku od towarów i usług podlega odrzuceniu". W wyroku
wskazano nadto, że błędne zastosowanie stawki przedmiotowego podatku nie może być
traktowane jako omyłka rachunkowa, ale jedynie jako błąd w obliczeniu ceny oferty.
Przechodząc do rozważań dotyczących zastosowanej przez wykonawcę stawki VAT
stwierdzić należy, iż załączona do protestu interpretacja podatkowa dotyczy innego stanu
faktycznego, a zatem pogląd w niej wyrażony nie ma zastosowania w sprawie. W myśl art.
41 ust. 1 ustawy o VAT stawka tego podatku zasadniczo wynosi 22%, przy czym
ustawodawca przewidział od tej reguły pewne wyjątki. I tak zgodnie z ust. 2 ww. artykułu dla
towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%
z zastrzeżeniem m.in. ust. 12. Jak wynika z treści tegoż ustępu stawkę podatku w wysokości
7% stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub
przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego
społecznym programem mieszkaniowym. W myśl art. 41 ust. 12a i 12b przez budownictwo
objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa
mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne
w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów
Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów
Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony świadczące usługi
zakwaterowania z opieka lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych
i niepełnosprawnych. Ponadto zgodnie z § 5 ust. 1a rozporządzenia Ministra Finansów
z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od
towarów i usług (Dz. U. nr 97, poz. 970 ze. zm.) stawkę podatku VAT 7 % stosuje się
również w odniesieniu do przedmiotu tam określonego. Powyższe oznacza, iż
w przedmiotowej sytuacji nie znajdą zastosowania przepisy art. 41 ust. 12a ustawy o VAT
i § 5 ust. 1a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie
wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem budynek

stanowiący przedmiot zamówienia publicznego mieści się, co prawda w grupowaniu PKOB
1264, lecz będzie przeznaczony na szpital. Natomiast stawka podatku VAT w wysokości 7 %
znajduje zastosowanie jedynie w odniesieniu do budynków instytucji ochrony zdrowia
świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi
starszych i niepełnosprawnych. W prawie nie funkcjonuje definicja legalna szpitala. Zgodnie
z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Tekst
jednolity: Dz. U. z 2007 r. Nr 14, poz. 89 ze zm) "zakład opieki zdrowotnej jest
wyodrębnionym organizacyjnie zespołem osób i środków majątkowych utworzonym
i utrzymywanym w celu udzielania świadczeń zdrowotnych i promocji zdrowia"; natomiast
w art. 2 ust. 1 pkt 1 tejże ustawy ustawodawca rozróżnia pojęcie szpitala i sanatorium.
Sanatorium jest nazwą własną przypisaną zespołowi osób i środków świadczących usługi
w zakresie lecznictwa uzdrowiskowego, zaś uzdrowisko oznacza wyodrębniony terytorialnie
obszar, na którym spełniane są określone cechy środowiska naturalnego mające pożądany
i stwierdzony wpływ na poprawę zdrowia.
Przedmiotem zamówienia jest "Przebudowa i modernizacja Szpitala (podr. wł) po byłych
jednostkach Armii Radzieckiej na Centrum Rehabilitacji z oddziałami Szpitala rejonowego
w Białogardzie.
Zarówno decyzja administracyjna wydawana w procesie budowlanym jak i akty prawne
dotyczące przedmiotu działania jakim będzie prowadzenie działalności w zakresie ochrony
zdrowia odnoszą się do przedmiotu działalności. Wobec treści ogłoszenia nie mogło być tym
przedmiotem realizacja budynku instytucji ochrony zdrowia świadczącego usługi
zakwaterowania, z opieką lekarską i pielęgnacyjną dla ludzi starszych, niepełnosprawnych
itp. Ogłoszenie takiego zamówienia wymagało uzyskania pozwolenia na budowę. To z kolei
dla ważności procedury wymagało zgodności z aktami lokalnymi dotyczącymi gospodarki
przestrzennej, a w szczególności wymagało ostatecznej decyzji administracyjnej, która
w swej treści odnosi się do przeznaczenia gruntu i budynków. Przeznaczenie zadania
inwestycyjnego na potrzeby szpitala wyklucza możliwość przeznaczenia na zakwaterowanie
z opieką lekarską i pielęgnacyjną, takiego jak choćby "dom spokojnej starości" lub "dom
opieki całodobowej".
Art. 3 UZOZ określa, co jest świadczeniem zdrowotnym. Są to "działania służące
zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu zdrowia oraz inne działania medyczne wynikające
z procesu leczenie lub przepisów odrębnych regulujących zasady ich wykonywania,
w szczególności związane z badaniem i poradą lekarską leczeniem, badaniem i terapią
psychologiczną, rehabilitacją leczniczą, opieką nad kobietą ciężarną i jej płodem, porodem,
połogiem oraz nad noworodkiem, opieką nad zdrowym dzieckiem, badaniem
diagnostycznym, w tym z analityką medyczną; pielęgnacją chorych, pielęgnacją
niepełnosprawnych i opieką nad nimi, opieką paliatywno-hospicyjną, orzekaniem

i opiniowaniem o stanie zdrowia, zapobieganiem powstawaniu urazów i chorób poprzez
działania profilaktyczne oraz szczepienia ochronne, czynnościami technicznymi z zakresu
protetyki i ortodoncji, czynnościami z zakresu zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne
i środki pomocnicze".
Jest to zdecydowanie szerszy zakres działań niż opieka lekarska i pielęgniarska, choćby
poprzez zakres badania i terapii psychologicznej, rehabilitacją, a w szczególności poprzez
realizację badań diagnostycznych w tym analityki medycznej. Pojęcie opieki lekarskiej
i pielęgniarskiej nie posiada definicji legalnej. Użycie wyróżnika w postaci określenia zakresu
świadczeń realizowanych w budynku do "opieki lekarskiej i pielęgniarskiej" wobec
wymienienia odrębnie szpitali, wyklucza stosowanie obniżonej stawki podatku. Uznanie, że
stawka dotyczy robót budowlano montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych
w każdym budynku szpitala i zakładu opieki zdrowotnej stanowi w istocie niedopuszczalną
wykładnię rozszerzającą, której zasadność stosowania przez wykonawcę może być
podważona w toku kontroli podatkowej. Podstawową cechą i przedmiotem działań
realizowanych w budynkach korzystających z obniżonej stawki jest realizacja
zakwaterowania wraz z udzielaniem opieki lekarskiej i pielęgniarskiej. Realizacja innych
świadczeń zdrowotnych, zgodnie z obowiązującym prawem nie może odbywać się
w budynkach nie spełniających wymogów stawianych zakładom opieki zdrowotnej. Wymogi
te określone są w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 10 listopada 2006 r. w sprawie
wymagań, jakim powinny odpowiadać pod względem fachowym i sanitarnym pomieszczenia
i urządzenia zakładu opieki zdrowotnej (Dz. U. nr 213, poz. 1568 z 2006 r.).
W szczególności:
a) w § 2 pkt 1 stwierdza się, że pomieszczenia i urządzenia szpitala pod względem
fachowym i sanitarnym winny odpowiadać wymaganiom szczegółowym określonym
w załączniku nr 1 do rozporządzenia;
b) w § 11 pkt 1 stwierdza się, że zakład opieki zdrowotnej zamkniętej to szpital, lub inny
zakład opieki zdrowotnej przeznaczony dla osób, których stan zdrowia wymaga udzielania
całodobowych świadczeń zdrowotnych;
c) w załączniku nr 1 Oddz. II pkt 1 stwierdza się, że oddział szpitalny jest miejscem pobytu
pacjenta w czasie jego hospitalizacji. Punkt 3 określa, że w skład zespołu pomieszczeń
pielęgnacyjnych wchodzą między innymi pokoje pacjentów, gabinet diagnostyczno
-zabiegowy.

Przepisy rozporządzenia określają, jakie warunki techniczne musi spełnić zespół
budynków, w tym służących rehabilitacji, aby mógł zostać przyjęty do użytkowania,
a w następstwie wpisany do rejestru zakładów opieki zdrowotnej, co umożliwia podjęcie
w tym zespole działań i realizację świadczeń, a więc jaki zespół środków można nazwać

szpitalem. Jeśli tak wykonany zespół środków jest szpitalem, to nie może być miejscem
zakwaterowania.
Zakwaterowanie w języku polskim oznacza pomieszczenie zajmowane na pobyt czasowy,
zaś zakwaterować to przydzielić komuś miejsce czasowego zamieszkania, zamieszkać
gdzieś tymczasowo. Zamieszkać oznacza zaś realizować wszystkie funkcje życiowe
z ograniczeniami wynikającymi z ogólnie obowiązujących przepisów. Celem pobytu chorego
w szpitalu nie jest zamieszkanie, ale całodobowa realizacja hospitalizacji. Jego zasadnicze
role społeczne ograniczane są w przypadku hospitalizacji celem tej hospitalizacji oraz
przepisami zakładu i wymaganiami epidemiologicznymi. Ów cel pobytu potwierdzony jest
zapisem art. 22 ust. 1 UZOZ, stanowiącym: "Wypisanie ze szpitala, jeżeli przepisy
szczególne nie stanowią inaczej, następuje gdy stan zdrowia nie wymaga dalszego leczenia
w szpitalu".
Zadania szpitala i przydzielone środki określone są w następujących aktach: Statucie
jednostki, Rejestrze Zakładów Opieki Zdrowotnej, Regulaminie Porządkowym Szpitala. Te
akty wskazują zarówno przedmiot działania jak i ściśle określają środki techniczne służące
realizacji zadań statutowych oraz ich lokalizację i podstawowy sposób wykorzystania. Statut
zakładu opieki zdrowotnej rozstrzyga, jaki zakres usług świadczy ten zakład; czy są to
świadczenia zdrowotne zdefiniowane w ustawie o zakładach opieki zdrowotnej, w tym
całodobowe, czy usługi leczenia klimatycznego lub zabiegi rehabilitacyjne realizowane
w związku z pobytem w miejscowościach mających charakter uzdrowiskowy o szczególnych
warunkach klimatycznych, w których świadczenie zdrowotne jest uzupełnieniem celu
podstawowego, a więc wpływu mikroklimatu na zdrowie pacjenta. Dla realizacji usługi
w zakresie lecznictwa uzdrowiskowego warunkiem koniecznym jest pobyt w miejscu
wykonywania usługi, a więc w miejscowości uzdrowiskowej. Natomiast świadczenie
rehabilitacji realizowane w warunkach szpitalnych nie wymaga dla jego wykonania warunku
klimatycznego.
Realizacja celu statutowego w warunkach materialnych ustalonych w obowiązującym
systemie prawa jest kolejną cechą różnicująca szpital i realizowane w nim świadczenia
rehabilitacyjne od budynków instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi
zakwaterowania, z opieką lekarską i pielęgniarską dla ludzi starszych, niepełnosprawnych,
itp.
Przepis rozporządzenia wyraźnie odnosi się tylko do explicite określonej grupy budynków.
Nie może on być stosowany do budynków szpitali lub sanatoriów oraz innych niż, do których
przepis znajduje zastosowanie wymienionych w tej klasie. Rozciąganie tego uprawnienia na
inne budynki jest bezzasadne i skutkowałoby nieuzasadnionym obniżeniem podatku
naliczonego z wszystkimi tego konsekwencjami. Jedyną ochroną może być w tym przypadku

interpretacja ogólna lub indywidualna organu podatkowego, której adresatem jest
wykonawca.
Powyższe stanowisko znajduje swoje potwierdzenie w licznych ogólnie dostępnych
indywidualnych interpretacjach, których przedmiotem był analogiczny stan faktyczny.
Uznając, iż zawarte w proteście zarzuty wobec zamawiającego są nieuzasadnione
Zamawiający postanowił protest oddalić.

Z decyzją Zamawiającego nie zgodził się Odwołujący i dnia 21 października 2008 roku
(pismo z dnia 20 października 2008 roku r.) wniósł odwołanie do Prezesa Urzędu Zamówień
Publicznych podtrzymując swoje zarzuty i żądania jak w proteście argumentując jak
dotychczas.


Skład orzekający Krajowej Izby Odwoławczej, po przeprowadzeniu postępowania
w sprawie, zapoznaniu się z dokumentacją postępowania o udzielenie zamówienia
publicznego, w tym w szczególności postanowieniami SIWZ, treścią ofert, po
wysłuchaniu oświadczeń, jak i stanowiska stron na rozprawie ustalił i zważył, co
następuje.

Na wstępie Krajowa Izba Odwoławcza stwierdziła, że Odwołujący legitymuje się interesem
prawnym w korzystaniu ze środków ochrony prawnej, o którym stanowi art. 179 ust. 1 ustawy
Prawo zamówień publicznych.

Zgodnie z przepisem art. 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U.
z 2005 Nr 8, poz. 60 - tekst jednolity) definiuje, iż „Zobowiązaniem podatkowym jest
wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz
Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz
w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego”.
O tym, w jaki sposób powstaje zobowiązanie podatkowe, przesądza konstrukcja prawna
danego podatku. Dlatego też bardzo ostrożnie należy odnieść się do traktowania
zobowiązania podatkowego jako konstrukcji stosunku zobowiązaniowego, w którym
występuje dłużnik podatkowy i wierzyciel podatkowy, a ich uprawnienia i obowiązki stanowią
wobec siebie korelat, który nie musi być wyrażony w przepisie prawa. Prawo podatkowe,
jako prawo publiczne, nie może opierać się na klasycznych instytucjach prawa prywatnego,
gdyż ma do spełnienia inne cele.

W sensie materialnym przedmiotem zobowiązania podatkowego jest nie tylko podatek, lecz
także zaliczki na podatek oraz raty podatkowe, a także zaległość podatkowa i związane z nią
odsetki za zwłokę.
Zobowiązanie podatkowe wymaga, co do zasady, płatności. W tym sensie pozostaje do
zapłacenia. Trzeba jednak mieć na uwadze to, że płatność nie musi oznaczać efektywnego
wykonania zobowiązania podatkowego. Ordynacja posługuje się bowiem pojęciem
"wygasania zobowiązania podatkowego". Pojęcie to oznacza nie tylko sytuację polegającą
na dokonaniu wpłaty, zaliczenia nadpłaty lub zaliczenia zwrotu podatku, bądź pobrania go
przez płatnika lub inkasenta, jak również potrącenia z inną wierzytelnością podatnika,
przeniesienia własności rzeczy lub praw majątkowych, przejęcia własności nieruchomości
lub prawa majątkowego w postępowaniu egzekucyjnym. Wygaśnięcie zobowiązania
podatkowego następuje bowiem również w inny sposób (zaniechanie poboru, umorzenie,
przedawnienie).
Należy stwierdzić, że Krajowa Izba Odwoławcza nie jest organem właściwym do
interpretacji odpowiedniego zastosowania przepisów podatkowych względem stron
postępowania o udzielenie zamówienia publicznego.
Zgodnie z przepisem art. 14a ustawy Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw
finansów publicznych dąży do zapewnienia jednolitego stosowania prawa podatkowego
przez organy podatkowe oraz organy kontroli skarbowej, dokonując w szczególności jego
interpretacji, przy uwzględnieniu orzecznictwa sądów oraz Trybunału Konstytucyjnego lub
Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (interpretacje ogólne). Ponadto, przepis art. 14b
wskazuje, iż minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek
zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów
prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Wniosek o interpretację indywidualną
może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych.
Przez ocenę prawną stanowiska pytającego (wnoszącego zapytanie) należy rozumieć
wskazanie przez organ podatkowy, czy stanowisko pytającego jest prawidłowe, czy też jest
nieprawidłowe z punktu widzenia przepisów prawa podatkowego, znajdujących
zastosowanie w indywidualnej sprawie podatnika (płatnika, inkasenta). Podkreślić należy, że
organ podatkowy nie ma obowiązku wskazywania prawidłowego sposobu postępowania
w danej sprawie. Może ograniczyć się do wykazania, że stanowisko podatnika (płatnika,
inkasenta) przedstawione we wniosku jest błędne. Zazwyczaj jednak z samej oceny prawnej,
wyjaśnienia dlaczego stanowisko podatnika (płatnika, inkasenta) jest błędne, wynikać będzie
prawidłowy (w ocenie organu) sposób postępowania w danej sytuacji. Organ podatkowy
jednakże nie ma obowiązku wyodrębniania i osobnego przedstawiania w udzielonej
interpretacji prawidłowego sposobu postępowania w danej sprawie.

Może to powodować w niektórych przypadkach praktyczne trudności z ustaleniem tego,
czy podatnik zastosował się do urzędowej interpretacji, czy też nie. Jeśli bowiem
interpretacja ograniczać się będzie do wykazania, że stanowisko podatnika (płatnika,
inkasenta) jest błędne, to wówczas w zasadzie nie ma żadnego poglądu, do którego miałby
zastosować się podatnik (płatnik, inkasent). Może się bowiem zdarzyć tak, że interpretacja
będzie wskazywać czego nie może robić podatnik, natomiast nie będzie wyjaśnić, co
podatnik może zrobić i jak
Stwierdzić należy, że to organ podatkowy, a nie Krajowa Izba Odwoławcza zgodnie
z przepisami dział VI zatytułowanym „Kontrola Podatkowa” ustawy Ordynacja podatkowa
przeprowadzi kontrolę prawidłowości decyzji podatnika w zakresie zastosowania prawidłowej
stawki podatku VAT.
Ponadto Krajowa Izba Odwoławcza stwierdziła, co Zamawiający potwierdził na rozprawie,
że w specyfikacji istotnych warunków zamówienia nie znajduje się informacja wskazująca na
konieczność zastosowania określonej stawki podatku VAT. Wskazanie takiej stawki poprzez
wskazanie chociażby „kierunku interpretacji”, jaką będzie kierował się Zamawiający przy
ocenie ofert, upoważniłoby go do stawiania zarzutów do oferty, która przestawia swoją
treścią inną niż określoną bądź wskazaną przez Zamawiającego stawkę podatku VAT. Brak
takiego wskazania przez Zamawiającego nie może wywoływać negatywnych skutków
prawnych do oferty Wykonawcy, który swoim oświadczeniem woli kreuje stan prawny, wg.
niego prawidłowy, z czego również wynika odpowiedzialność z tytułu zastosowania
nieodpowiedniej wysokości stawki podatku VAT.
Krajowa Izba Odwoławcza uznała, że potwierdziły się zarzuty Odwołującego, działanie
Zamawiającego było bezzasadne, co skutkowało naruszeniem przepisu art. 7 ust. 1 oraz art.
89 ust. 1 pkt 6 ustawy Prawo zamówień publicznych.

Wobec powyższego, na podstawie przepisu art. 191 ust. 1 i 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo
zamówień publicznych, należało orzec jak w sentencji.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do wyniku postępowania
na podstawie art. 191 ust. 6 i 7 ustawy Pzp, uwzględniając koszty zastępstwa prawnego
pełnomocnika Odwołującego w wysokości 3 600,00 zł, na podstawie faktury złożonej do akt
sprawy, zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 9
lipca 2007 r. w sprawie wysokości oraz sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz
rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. z 2007 r.,
Nr 128, poz. 886).

Stosownie do art. 194 i 195 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych
(Dz. U. z 2007 r. Nr 223, poz. 1655 z późn. zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia
jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Urzędu Zamówień
Publicznych do Sądu Okręgowego w Koszalinie.

Przewodniczący:
………………………………

Członkowie:

………………………………

………………………………




























_________
*
niepotrzebne skreślić