Sygn. akt I Cz 274/13
Dnia 1 lipca 2013 r
Sąd Okręgowy w Rzeszowie, I Wydział Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Adam Simoni /spr./
Sędziowie: SSO Wojciech Misiuda
SSO Barbara Chłędowska
Protokolant: asyst. sędz. Krzysztof Kubas
po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2013 r. w Rzeszowie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzyciela (...) S.A. z/s w T.
przeciwko dłużnikowi (...) Sp. z.o.o. z/s w S.
na skutek zażalenia Komornika przy Sądzie Rejonowym w Oświęcimiu na postanowienie Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 31 stycznia 2013 r sygn..akt: I Co 1621/12
odrzuca zażalenie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd I Instancji uchylił postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Oświęcimiu z dnia 4.12.2012 r w sprawie Km 8217/12 dotyczącego ustalenia kosztów postępowania egzekucyjnego (pkt I) oraz obciążył dłużnika (...) Sp. z.o.o. z/s w S. kosztami postępowania (pkt II).
Na uzasadnienie podał, iż wydanie przez komornika postanowienie nie jest weryfikowalne ani dla Sądu rozpoznającego sprawę, ani dla dłużnika, którego obciążono kosztami postępowania egzekucyjnego. Komornik w zaskarżonym postanowieniu nie wskazał żadnego uzasadnienia dotyczącego wysokości obliczonej na podstawie art. 49 ust 1 ustawy z dnia 27.08.1997 r o komornikach sądowych i egzekucji opłaty stosunkowej i obliczonych na podstawie art. 53a ust 1 i 2 opłat stałych. Kwoty te zaś powinny być szczegółowo uzasadnione, aby dłużnik miał możliwość ich weryfikacji.
Powyższe oznacza, że na obecnym etapie nie można skutecznie rozpoznać zarzutów dłużnika, co uzasadnia uchylenie postanowienia Komornika.
W zażaleniu na powyższe postanowienie Sądu Rejonowego w Dębicy Komornik wniósł o jego uchylenie.
W uzasadnieniu wskazał, iż żaden przepis nie nakazuje komornikowi wskazywania w postanowieniu o ustaleniu kosztów postępowania egzekucyjnego sposobu obliczenia wysokości opłaty i szczegółowego uzasadnienia dokonanych obliczeń. Postanowienie to zaś zawiera wszystkie elementy wymagane przez § 32 rozporządzenia w sprawie czynności komorników (Dz.U z 1968 r nr 10 poz 52).
Końcowo wskazał, że zgodnie z wymogiem przepisu art. 767 § 4 kpc skierował do Sądu odpowiedź na skargę , gdzie szczegółowo objaśnił sposób ustalenia opłaty egzekucyjnej.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie jako niedopuszczalne należy odrzucić.
Przede wszystkim należy zauważyć, że zażalenie na postanowienie sądu załatwiającego skargę na czynności komornika przysługuje w wypadkach wskazanych w ustawie tj przewidzianych w. art. 767 3, 768, 770, 795, 828, 839 § 2, art. 859, 870 § 2, art. 946 § 2, art. 997, 998 § 2, art. 1028 § 3 i art. 1055). Ponadto na podstawie art. 394 § 1 kpc, stosowanego odpowiednio poprzez art. 13 § 2, zażalenie przysługuje także na postanowienia sądu kończące postępowanie w sprawie.
Zgodnie z art. 770 kpc na postanowienie sądu wydanego na skutek rozpoznania skargi na postanowienie w przedmiocie ustalenia kosztów postepowania egzekucyjnego stronom oraz komornikowi przysługuje zażalenie, przy czym należy mieć na uwadze, że zażalenie przysługuje na postanowienie sądu zmierzające do zakończenia postępowania, którym sąd oddalił skargę na czynności komornika (uchwała SN z dnia 28 listopada 1969 r, III CZP 83/69, OSNCP 1970, nr 6 poz 105) oraz uchylające czynność komornika, gdy zaskarżone postanowienie zmierza do zakończenia postępowania (postanowienie SN z dnia 15 kwietnia 1986 r, III CRN 40/86, OSNCP 1987, nr 7 poz 102).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, nie można uznać, aby postanowienie Sądu I Instancji uchylające w całości postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Oświęcimiu z dnia 4.12.2012 r w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania egzekucyjnego było postanowieniem kończącym postepowanie egzekucyjne – w przeciwieństwie do postanowienia oddalającego skargę. W następstwie takowego uchylenia postanowienie komornika o ustaleniu kosztów postepowania egzekucyjnego przestaje funkcjonować w obrocie prawnym, wobec czego powinien on sporządzić nowe postanowienie w oparciu o wskazówki Sądu Rejonowego rozpoznającego skargę.
Reasumując stwierdzić należy, że w okolicznościach niniejszej sprawy ani stronom ani komornikowi nie przysługiwało prawo do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 31.01.2013 r.
Z tych względów na podstawie art. 394 § 1, 373 i 397 § 2 kpc orzeczono jak w sentencji.