Sygn. akt II Cz 492/14
Dnia 27 sierpnia 2014r
S ąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny - Odwoławczy
w następującym składzie:
Przewodnicz ący:
S ędziowie:
SSO Janusz Kasnowski
SO Wojciech Borodziuk
SO Maria Leszczy ńska (spr.)
po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2014 roku w Bydgoszczy
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z wniosku H. S.
z udziałem J. S.
o egzekucję świadczenia pieniężnego
w przedmiocie zażalenia dłużnika na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia
15.04.2014r
na skutek zażalenia J. S. na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy
z dnia 22 maja 2014 r., sygn. akt. XII Co 2470/14
postanawia:
oddali ć zażalenie
Sygn.akt.IICz 492/14
Sąd Rejonowy w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 22 maja 2014r. w sprawie z wniosku H. S.o egzekucję świadczenia pieniężnego odrzucił zażalenie dłużnika na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 15 kwietnia 2014r.
Wskazał Sąd, iż w dniu 15.04.2014r. Sąd wydał postanowienie, w którym stwierdził brak podstaw do wydania zarządzenia w trybie art. 759§2 kpc oraz oddalił wniosek dłużnika o wyłączenie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Bydgoszczy M. B. od prowadzenia sprawy KMP 56/09.
Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł dłużnik.
Wskazał Sąd, iż zgodnie z art. 394 §lkpc, zażalenie do sądu drugiej instancji przysługuje na postanowienia sądu pierwszej instancji i zarządzenia przewodniczącego, których przedmiot stanowią kwestie wymienione w zamkniętym katalogu zawartym w pkt-ach od 1 do 12 art. 394§1 kpc. Przedmiotem zaskarżenia mogą stać się również orzeczenia, co do których podstawę ku temu stwarza przepis szczególny.
W żadnej z powyższych kategorii nie mieści się postanowienie w przedmiocie stwierdzenia braku podstaw do podjęcia czynności w trybie art. 759§2 kpc co do ustalenia przez Komornika stanu zaległości, a w szczególności nie kończy ono postępowania w sprawie. Natomiast co do pkt 2 zaskarżonego postanowienia tj. oddalenia wniosku dłużnika o wyłączenie komornika, wskazać należy, iż przepis art. 9 ust.3 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji stanowi, iż postanowienie w przedmiocie wyłączenia komornika sąd wydaje na
1
posiedzeniu niejawnym w składzie jednoosobowym, a na postanowienie to zażalenie nie przysługuje.
Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał zażalenie na postanowienie z dnia 15.04.2014r. za niedopuszczalne z mocy ustawy i na podstawie art. 370 kpc w zw. z art. 397§2 kpc postanowił, jak w sentencji.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł dłużnik. Domagał się jego uchylenia. W uzasadnieniu wskazywał na liczne jego zdaniem uchylenia komornika i Sądu Rejonowego przy podejmowaniu czynności w postępowaniu egzekucyjnym.
S ąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie dłużnika nie zasługiwało na uwzględnienie.
Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił, że na postanowienie w przedmiocie wydania komornikowi zarządzenia zmierzającego do zapewnienia należytego wykonania egzekucji oraz usunięcia spostrzeżonych uchybień (art. 759§2 kpc) zażalenie do Sądu II instancji nie przysługuje.
Nie przysługuje również zażalenie na postanowienie Sadu I instancji oddalające wniosek o wyłączenie komornika.
Słusznie zatem postąpił Sąd I instancji odrzucając zażalenie dłużnika na postanowienie z dnia 15.04.2014r.
Zauważyć należy, że zażalenie będące przedmiotem rozpoznania przez Sąd Okręgowy nie zawiera żadnych argumentów bądź zarzutów co do poprawności decyzji Sądu I instancji w omawianym aspekcie.
Natomiast w zaistniałej sytuacji procesowej argument oceny merytorycznej odnoszące się do przebiegu całego postępowania egzekucyjnego nie mogły z przyczyn faktycznych podlegać ocenie Sądu Odwoławczego.
Z tych zatem względów zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 385 w zw. z art. 397§2.