Sygn. akt VU 32/15
Dnia 3 marca 2015 roku
Sąd Okręgowy – V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy
w składzie:
Przewodniczący: SSO Krzysztof Główczyński
Protokolant: Magdalena Pańków
po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2015 roku w Legnicy
sprawy z wniosku J. S. (1)
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L.
o emeryturę
na skutek odwołania J. S. (1)
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L.
z dnia 2 grudnia 2014 roku
znak (...)
oddala odwołanie.
Sygn. akt V U 32/15
Decyzją z dnia 02 grudnia 2014 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. odmówił wnioskodawcy J. S. (1) prawa do emerytury na podstawie:
- art. 184 w związku z art. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1444 ze zm.) gdyż do dnia 01 stycznia 1999 r. nie osiągnął 25-letniego ogólnego stażu pracy; wykazał 24 lata, 10 miesięcy i 3 dni, a ponadto udowodnił 9 lat, 6 miesięcy i 18 dni okresów wykonywania pracy w szczególnych warunkach wobec wymaganych 15 lat;
- art. 184 w związku z art. 39 wymienionej ustawy, gdyż na dzień 01 stycznia 1999 r. nie udowodnił 25 lat ogólnego stażu pracy. Organ rentowy wskazał, iż wnioskodawca stale i w pełnym wymiarze czasu pracy przepracował pod ziemią 7 lat i 10 miesięcy. Z uwagi na nie spełnienie warunku 25 lat ogólnego stażu pracy nie można obniżyć wieku emerytalnego o 3 lata i 6 miesięcy, tj. 61 lat i 6 miesięcy.
Organ rentowy wskazał, iż do stażu ogółem nie uwzględniono okresów:
- od 16 do 17 czerwca 1993 r., ze względu na brak potwierdzenia wypłaty zasiłku chorobowego,
- pracy w gospodarstwie rolnym, gdyż w tym okresie wnioskodawca uczęszczał do szkoły położonej w innej miejscowości. W związku z tym nie była to praca stała.
W odwołaniu od powyższej decyzji J. S. (1) wniósł o jej zmianę poprzez stwierdzenie spełnienia warunków określonych w art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. nr 153, poz. 1227 ze zm.). W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, iż ze względu na datę urodzenia w dniu (...)jest ubezpieczonym urodzonym po 31 grudnia 1948 r. W świetle ustaleń zaskarżonej decyzji ze względu na staż pracy górniczej ma możliwość przejścia na emeryturę w wieku 61 lat i 6 miesięcy, przy ogólnym stażu pracy 25 lat na dzień 01 stycznia 1999 r. Ubezpieczony nie akceptuje odmowy uwzględnienia w stażu ogólnym okresów jego pracy w gospodarstwie rolnym. J. S. (1) przedstawił argumentację na poparcie żądania uwzględnienia tego okresu.
W konkluzji uzasadnienia odwołania wnioskodawca wniósł „… jak na wstępie tj. zmianę decyzji i uznanie okresu pracy w gospodarstwie do ogólnego stażu pracy wymaganego aby mógł przejść na emeryturę w wieku 61 lat i 6 miesięcy.”
W odpowiedzi na powyższe odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. wniósł o jego oddalenie, wskazując na analogicznie do zawartych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przyczyny. W uzupełnieniu podał, iż przyjmując hipotetycznie, że wnioskodawca udowodni wymagane 25 lat, to jako osoba urodzona (...)nadal nie spełni warunków do przyznania emerytury na podstawie art. 184 w związku z art. 39, bowiem zarówno na dzień złożenia wniosku o emeryturę jak też w dacie wydania zaskarżonej decyzji nie osiągnął wieku 61 lat i 6 miesięcy.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
J. S. (1) urodził się (...). i na dzień 01.01.1999 r. wykazał 24 lata, 10 miesięcy i 3 dni okresów składkowych i nieskładkowych oraz nie przystąpił do OFE. Ponadto ubezpieczony udowodnił 7 lat i 10 miesięcy pracy górniczej, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, a także 9 lat, 6 miesięcy i 18 dni okresów wykonywania pracy w szczególnych warunkach.
Wnioskodawca wykonywał w okresach:
- od 24 lipca 1972 r. do 12 października 1974 r. w (...) Zakład (...) w L. - prace montera samochodowego,
- od 24 października 1974 r. do 26 maja 1975 r. w (...) Zakład (...) - ślusarza,
- od 31 maja 1975 r. do 31 stycznia 1979 r. (w tym wojsko od 25.04.1976 do 14,04.1978 r.) w (...) Zakład (...) w L. - kierowcy samochodu ciężarowego o c.c. pow. 3,5 t.,
- od 01 marca 1979 r. do 30 października 1980 r. w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczył usługi taxi (k. 55),
- od 06 marca 1981 r. do 31 stycznia 1989 r. w (...) w K. - ślusarza-mechanika maszyn i urządzeń górniczych p/z,
- od 01 lutego 1989 r. do 31 października 1990 r. w Spółdzielni (...) O.. - magazyniera,
- od 01 listopada 1990 r. do 30 kwietnia 1991 r. w Przedsiębiorstwie (...) s.c. O.. - kierowcy-magazyniera,
- od 01 maja 1991 r. do 31 lipca 1991 r. oraz od 01 września 1991 r. do 09 stycznia 1992 r. ponownie prowadził działalność gospodarczą (k. 48),
- od 01 lipca 1992 r. do 30 kwietnia 1995 r. w Firmie Handlowo-Usługowej (...) w G. - pracownika budowlanego - zaopatrzeniowca,
- od 15 kwietnia 1998 r. do 15 marca 2001 r. w Firmie Handlowo-Usługowej (...) s.c. - pracownika budowlanego,
- od 26 marca 2001 r. do 30 listopada 2001 r. w (...) - pracownika budowlanego (w tym urlop bezpłatny: 01.07.- 30.11.2001 r.) (k. 57),
- od 19 lipca 2005 r. do 30 września 2005 r. i 01 stycznia 2006 r. – 19 października 2010 r. prowadził gospodarstwo rolne; składka na FUSR nie opłacona (k. 47).
(n i e s p o r n e)
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią przepisu art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40 wskazanej ustawy, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 65 lat - dla mężczyzn oraz okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27 tj. 25 lat dla mężczyzn. Emerytura, o której mowa, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu.
Zgodnie zaś z treścią przepisu art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - ubezpieczonym urodzonym przed 1 stycznia 1949 r., będącym pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 pkt 1. Wiek emerytalny, o którym mowa we wskazanym artykule, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom zatrudnionym w szczególnych warunkach przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych, tj. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Zgodnie z § 4 tego rozporządzenia pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat dla mężczyzn oraz ma wymagany okres zatrudnienia 25 lat, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Przy czym, zgodnie z § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.
W realiach rozpoznanej sprawy, w postępowaniu przed organem rentowym J. S. (1) nie wykazał na dzień wejścia w życie ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r., tj. 01 stycznia 1999 r. (art. 196 ustawy emerytalnej) wymaganych:
- 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych; niespornie wykazał 24 lata, 10 miesięcy i 3 dni takich okresów,
- 15 lat wykonywania pracy w szczególnych warunkach; niespornie wykazał 9 lat, 6 miesięcy i 18 dni.
Należy w tym miejscu podkreślić, że w świetle treści odwołania, J. S. (1) nie kwestionuje ustalonego w zaskarżonej decyzji faktu wskazującego na brak wymaganych na dzień 01 stycznia 1999 r. co najmniej 15 lat okresów wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Jakkolwiek bowiem podstawę odmowy stanowi ustalenie wskazujące na brak zarówno wymaganych okresów składkowych i nieskładkowych, jak i okresów wykonywania pracy w szczególnych warunkach, to ubezpieczony kwestionuje jedynie ustalenia zaskarżonej decyzji w części dotyczącej braku wymaganego „stażu ogólnego” i w tym zakresie wniosek odwołania dotyczy uwzględnienia w tym stażu okresu pracy w gospodarstwie rolnym. Ustalone w sprawie na podstawie przebiegu zatrudnienia ubezpieczonego fakty ustalenie w zakresie braku wymaganych 15 lat okresów wykonywania pracy w szczególnych warunkach ustalenie to potwierdzają. Ze wskazanych bowiem w stanie faktycznym okresów zatrudnienia tylko prace ubezpieczonego w charakterze kierowcy samochodu ciężarowego o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony oraz ślusarza – mechanika maszyn i urządzeń górniczych pod ziemią są pracami w szczególnych warunkach, w rozumieniu wskazanych wyżej przepisów prawa. Łączny ich wymiar jest jednak krótszy od wymaganych co najmniej 15 lat. Ta istotna obiektywna okoliczność przesądza o tym, że odmowa przyznania emerytury wraz uzasadnieniem odmowy jest uzasadniona. Ze względu bowiem na niesporny brak wymaganych na dzień 01 stycznia 1999 r. 15 lat okresów wykonywania pracy w szczególnych warunkach, wnioskodawca nie spełnia podstawowego warunku określonego art. 184 ust. 1 pkt 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. W tej sytuacji ustalenie faktu pracy J. S. (1) w gospodarstwie rolnym pozostaje bez wpływu na zasadność odmowy przyznania prawa do emerytury. Niezależnie bowiem od ustaleń w tym zakresie, ze względu na brak wymaganego okresu pracy w szczególnych warunkach, przez niego nie kwestionowanego, emerytura wnioskodawcy nie przysługuje. Zatem ustalenia w zakresie faktu jego pracy w gospodarstwie rolnym są w rozpoznawanej sprawie bezprzedmiotowe.
Trafnie w końcowej części uzasadnienia odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wskazuje, że przyjmując nawet hipotetycznie, że J. S. (1) udowodni wymagane 25 lat, to jako osoba urodzona (...)nadal nie spełni warunków do przyznania emerytury na podstawie art. 184 w związku z art. 39, bowiem zarówno na dzień złożenia wniosku o emeryturę jak też w dacie wydania zaskarżonej decyzji nie osiągnął jeszcze wieku 61 lat i 6 miesięcy; wiek ten osiągnie dopiero w dniu (...) W tych okolicznościach ustalanie faktu pracy w gospodarstwie rolnym, w sytuacji gdy wnioskodawca nie spełnia pozostałych wymaganych warunków, jest bezprzedmiotowe.
Mając na uwadze przedstawione okoliczności, Sąd na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c., pozbawione uzasadnionych podstaw odwołanie oddalił.