Sygn. akt IV U 493/14
Dnia 11 czerwca 2015r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący |
SSO Jerzy Zalasiński |
Protokolant |
st. sekr. sądowy Marzena Mazurek |
po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2015 r. w Siedlcach na rozprawie
odwołania M. M.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S.
z dnia 11 marca 2014 r. Nr (...)
w sprawie M. M.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S.
o prawo do emerytury
I. zmienia zaskarżoną decyzję i ustala M. M. prawo do emerytury od dnia 24 lutego 2014 r.,
II. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. na rzecz M. M. 60 (sześćdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
Sygn. akt IV U 493/14
Zaskarżoną decyzją z dnia 11.03.2014 r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił ubezpieczonemu M. M. prawa do wcześniejszej emerytury motywując to brakiem dowodu wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przez okres 15 lat.
Od decyzji tej odwołanie złożył ubezpieczony wnosząc o jej zmianę i przyznanie prawa do emerytury, gdyż przez okres ponad 15 lat wykonywał prace w szczególnych warunkach. Pracował bowiem, od 23.01.1974 r. do 9.12.1988 r., w (...) S. A. w W. na stanowisku montera instalacji technologicznych, gdzie przez cały czas wykonywał obowiązki pracownicze w głębokich wykopach. Ponadto, w okresie od 14.12.1988 r. do 31.12.1998 r. był zatrudniony jako palacz centralnego ogrzewania w Zespole Szkół (...) w Ż.. Na wskazanym stanowisku obsługiwał ręcznie przemysłowe kotły wodne, które zapewniały ogrzewanie internatowi szkolnemu kuchni oraz stołówce szkolnej (odwołanie k. 1-5).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o jego oddalenie. W uzasadnieniu swojego stanowiska podniósł, że odwołanie ubezpieczonego nie wnosi do sprawy żadnych nowych dowodów faktycznych i prawnych, które pozwoliłby na uwzględnienie odwołania (k. 6-7).
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny.
Ubezpieczony M. M., urodzony w dniu (...) złożył w dniu 10.02.2014 r. do (...) Oddział w S. wniosek o emeryturę (k. 1-4 a. e.). Organ rentowy uznał za udowodniony staż ubezpieczeniowy M. M. w rozmiarze 27 lat i 19 dni okresów składkowych i nieskładkowych. ZUS nie zaliczył ubezpieczonemu żadnego okresu pracy w szczególnych warunkach. Organ rentowy podniósł, iż niemożliwym jest, by ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w tym samym okresie pracował na stanowisku, co wynika ze świadectwa pracy, oraz montera instalacji technologicznych, na co wskazano w świadectwie wykonywania prac w warunkach szczególnych. Wobec powyższego, decyzją z dnia 11.03.2014 r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu prawa do emerytury (decyzja k. 27 a. e.).
Z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika, że ubezpieczony w okresie od 23.01.1974 r. do 9.12.1988 r. w Przedsiębiorstwie Budownictwa (...)-6 w W. obecnie (...) S. A. w W. zatrudniony był na stanowisku robotnika budowlanego, montera zewnętrznych sieci kanalizacyjnych oraz hydraulika. W czasie pracy ubezpieczony wykonywał wyłącznie czynności należące do montera instalacji w głębokich, od 3 m do 7 m, wykopach. Do jego zadań należało układanie rur kanalizacyjnych, które miały od 30 do 60 cm przekroju. Pracę tę wykonywał stale, w pełnym wymiarze czasu pracy, tj. od godziny 7 do 15 od poniedziałku do piątku i od 7 do 13 w soboty.
W ramach wykonywanej pracy, ubezpieczony wyjechał do ZSRR, gdzie pracował, również w głębokich wykopach, na budowie ropociągu w okresie od 30.07.1981 r. do 16.06.1982 r. W dniu 9.07.1982 r. ubezpieczony został ponownie przyjęty do pracy w macierzystym zakładzie pracy.
W okresie od 14.12.1988 r. do 29.02.2012 r. M. M. pracował na stanowisku rzemieślnika gospodarczego, palacza oraz robotnika gospodarczego w Zespole Szkół (...) w Ż., obecnie Zespole Szkół (...) w Ż.. Początkowo, przez okres roku, ubezpieczony zajmował stanowisko robotnika gospodarczego. Od 1989 r. do 2000 r. wykonywał czynności palacza. W kotłowni zajmowały się dwa stalowe piece, w których ciśnienie wynosiło dwie atmosfery. Zasilały one w energię cieplną dwa budynki, tj. pałac, gdzie znajdował się internat oraz budynek, w którym mieściła się m. in. stołówka. Energia wytworzona przez piece była wykorzystywana do ogrzewania wody. M. M. czuwał nad tym, aby w piecach występowało ciśnienie na odpowiednim poziomie. Do palenia w piecach wykorzystywano mieszankę, która znajdowała się na szkolnym placu. Ubezpieczony miał za zadanie czyścić piece dwa razy w tygodniu. W aktach osobowych ubezpieczonego znajduje się zaświadczenie o ukończeniu instruktażu szczegółowego na stanowisku pracy palacza w zakresie bhp z dnia 16.10.1998 r. oraz zakres czynności palacza centralnego ogrzewania jak również zakres czynności robotnika gospodarczego. Wymienione akta zawierają również zaświadczenia wydane przez Zespół Szkół (...) w Ż., w którym stwierdzono, iż ubezpieczony w okresach grzewczych wykonywał pracę palacza centralnego ogrzewania w pełnym wymiarze czasu pracy. Powyższe dokumenty zawiera również wykaz czasu trwania sezonu zimowego w latach 1989-2002.
Ubezpieczony nie był członkiem otwartego funduszu emerytalnego.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o zeznania ubezpieczonego k. 14v-15, 29-29v, zeznania świadków: J. G. k. 28v, R. M. k. 28v-29, I. O. k. 29, świadectwo pracy k. 5, świadectwo pracy w warunkach szczególnych k. 6, świadectwo pracy k. 7 akt ZUS o świadczenie przedemerytalne, korekta świadectwa pracy z dnia 29.02.2012 r. k. 20 a. e., zaświadczenie k. 36, zakres czynności palacza c.o. k. 36, zakres czynności robotnika gospodarczego k. 61-62, zaświadczenia o wykonywaniu pracy palacza k. 64, 74 akt osobowych, wniosek o rozliczenie w zw. z pracą w ZSRR k. 44, umowa o pracę w ZSRR, karta obiegowa dot. powrotu z ZSRR k. 36 akt osobowych z (...) S.A.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Odwołanie M. M. jest uzasadnione.
Zgodnie z art. 184 ust.1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ubezpieczonym urodzonym po dniu 31.12.1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:
1)okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz
2)okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.
Stosownie do treści § 4 ust. 1 pkt 1 i pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn oraz ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
Spornym w niniejszej sprawie było, czy M. M. legitymuje się 15-letnim okresem pracy w warunkach szczególnych.
W ocenie Sądu Okręgowego ubezpieczony spełnił powyższy warunek. Udowodnił bowiem, iż w okresie od 23.01.1974 r. do 9.12.1988 r. w Przedsiębiorstwie Budownictwa (...)-6 w W., obecnie (...) S. A. w W. wykonywał pracę w warunkach szczególnych na stanowisku montera instalacji sieci kanalizacyjnych, zaś w okresie od 14.12.1988 r. do 31.12.1998 r. zatrudniony był w Zespole Szkół Zawodowych w Ż., aktualnie Zespole Szkół (...) w Ż., gdzie pełnił pracę w warunkach szczególnych na stanowisku palacza centralnego ogrzewania.
W ocenie Sądu, zeznania M. M. oraz świadków R. M. i I. O. dotyczące pracy ubezpieczonego w charakterze montera instalacji kanalizacyjnych w głębokich wykopach uznać należy za wiarygodne. Świadkowie pracowali bowiem w (...) w tym samym czasie, co ubezpieczony. Zeznania wymienionych osób uzupełniają się wzajemnie. Wynika z nich, iż M. M. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał w wykopach o głębokości od 3 do 7 metrów czynności polegające na układaniu rur, których przekrój wynosił od 30 do 60 cm. Sąd nie znalazł również przeszkód w zakwalifikowaniu pracy ubezpieczonego przy ropociągu w ZSRR, w okresie od 30.07.1981 r. do 16.06.1982 r. jako pracy w warunkach szczególnych. M. M. przyznał, iż również za granicą pracował w głębokich wykopach. Wskazać należy, iż w dniu 9.07.1982 r. ubezpieczony został ponownie przyjęty do pracy w (...) w W..
Sąd dał wiarę zeznaniom ubezpieczonego oraz świadka J. G., którzy relacjonowali przebieg zatrudnienia M. M. w Zespole Szkół Zawodowych w Ż., obecnie Zespole Szkół (...) w Ż.. Wynika z nich logiczny spójny obraz, zgodnie z którym M. M. zajmował się paleniem w piecach ogrzewających internat oraz budynek szkolny, w którym znajdowała się stołówka. W ocenie Sądu, rozmiar budynków, które były zasilane w energię cieplną jak również panujące w piecach ciśnienie, o wartości dwóch atmosfer, uzasadniają stwierdzenie, iż były to kotły typu przemysłowego. Podkreślić należy, że piece, przy których pracował ubezpieczony służyły do ogrzewania wody. Nie budzi wątpliwości Sądu, iż M. M. wykonywał, poza okresami wakacyjnymi, wskazaną pracę stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Trudno bowiem wyobrazić sobie funkcjonowanie internatu dla młodzieży czy stołówki bez zaopatrzenia w ciepłą wodę.
Pracę wykonywaną przez ubezpieczonego w przedsiębiorstwie (...) w wyżej wskazanym przedziale czasowym zakwalifikować należy jako określoną w załączniku nr 1 wykazie A dziale V poz. 1 pkt. 6 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, czyli jako pracę montera instalacji sanitarnych i grzewczych przy robotach wodno-kanalizacyjnych oraz budowie rurociągów w głębokich wykopach. Praca palacza w obecnym Zespole Szkół (...) w Ż. powinna natomiast zostać zakwalifikowana, zgodnie z powyższym załącznikiem nr 1 wykazem A działem XIV poz. 1 pkt 1, jako praca palacza kotłowego w kotłach parowych lub wodnych typu przemysłowego. W sumie okresy pracy w szczególnych warunkach udowodnione w trakcie procesu wynoszą ponad 15 lat. Ubezpieczony nabył więc prawo do emerytury od 24.02.2014 r., czyli od dnia, w którym ukończył 60 rok życia.
Orzeczenie o kosztach Sąd oparł na podstawie art. 98 § 1 i § 3 kpc oraz § 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy na mocy art. 477 14 § 2 kpc orzekł jak w wyroku.