Sygn. akt. XV GC 4832/13
Powodowie W. K. oraz M. K. prowadzący wspólnie działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej pod nazwą (...) spółka cywilna M. i W. K. w dniu 15 lipca 2013 roku wnieśli pozew przeciwko pozwanej D. F. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą (...) D. F. o zapłatę kwoty 10.181,76 zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia wytoczenia powództwa do dnia zapłaty oraz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu powodowie wskazali, że dochodzona pozwem należność to kwota odsetek ustawowych wynikająca z opóźnienia w wywiązaniu się ze wskazanych zobowiązań.
W dniu 22 sierpnia 2013 r. Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w W. XV Wydział Gospodarczy w sprawie XV GNc 5051/13 wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym.
W dniu 30 września 2013 r. pozwana złożyła sprzeciw zaskarżając nakaz zapłaty w całości, wnosząc o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu. W uzasadnieniu sprzeciwu pozwana podniosła, że przy zawieraniu umowy została wprowadzona w błąd. Powodowie nie poinformowali jej bowiem o niewypłacalności inwestora (...) spółki z o.o.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Na podstawie umowy sprzedaży praw i przejęcia długu z dnia 30 lipca 2012 roku W. K. i M. K. – wspólnicy spółki cywilnej pod nazwą (...) spółka cywilna M. i W. K. sprzedali D. F. wszelkie przysługujące im prawa wynikające z umowy deweloperskiej zawartej ze spółką (...) spółką z o.o. w W. za cenę w kwocie 118.369,80 złotych. D. F. zobowiązała się zapłacić cenę do dnia 31 sierpnia 2012 roku.
W dniu 31 sierpnia 2012 roku doszło do zmiany wyżej opisanej umowy w zakresie terminu zapłaty ceny poprzez ustalenie, że cena zostanie zapłacona w dwóch ratach:
- pierwsza rata w wysokości 20.000 złotych do dnia 3 września 2012 roku;
- druga rata w wysokości 98.369,80 złotych do dnia 28 września 2012 roku.
Co do obowiązku zapłaty wyżej opisanych kwot wraz z ewentualnymi odsetkami ustawowymi w przypadku uchybienia terminowi płatności D. F. poddała się egzekucji stosownie do treści art. 777 § 1 pkt 4 k.p.c.
D. F. zapłaciła tytułem ceny w dniu 6 września 2012 roku kwotę 20.000 złotych. Nie uiściła natomiast pozostałej części ceny.
Pismem z dnia 30 października 2012 roku W. K. i M. K. złożyli wniosek o nadanie klauzuli wykonalności aktowi notarialnemu.
Postanowieniem z dnia 20 listopada 2012 roku Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie nadał klauzulę wykonalności wyżej opisanemu aktowi notarialnemu co do obowiązku zapłaty kwoty 98.369,80 złotych oddalając wniosek w pozostałym zakresie. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że brak było podstaw do nadania klauzuli wykonalności w zakresie odsetek za opóźnienie z uwagi na to, że oświadczenie o poddaniu się egzekucji nie wskazywało precyzyjnie, od jakiej kwoty i za jaki okres należy naliczać odsetki.
(dowód: okoliczności niesporne; umowa sprzedaży praw i przejęcia długu – k. 14-19; umowa deweloperska – k. 20–28; umowa z dnia 31 sierpnia 2012 roku – k. 30-33; potwierdzenie przelewu – k. 34; postanowienie z dnia 20 listopada 2012 roku – k. 42-43)
Ustalając stan faktyczny Sąd oparł się na okolicznościach niespornych oraz dokumentach zgromadzonych w aktach sprawy.
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo jako zasadne, podlegało uwzględnieniu.
Zgodnie z ogólnymi regułami postępowania dowodowego obowiązek przedstawienia dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy spoczywa na stronach, a ciężar udowodnienia faktów mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie spoczywa na stronie, która z tych faktów wywodzi skutki prawne – art. 6 k.c. w zw. z art. 3 k.p.c. w zw. z art. 232 k.p.c.
W przedmiotowym procesie powodowie dochodzili zapłaty odsetek ustawowych od nieterminowej zapłaty ceny za przejęcie praw i obowiązków wynikających z umowy deweloperskiej, tj. od kwoty 20.000 złotych od dnia 4 września 2012 roku do dnia 6 września 2012 roku (w wysokości 21,37 złotych) oraz od kwoty 98.369,80 złotych od dnia 29 września 2012 roku do dnia 15 lipca 2013 roku, tj. do chwili wytoczenia powództwa (w wysokości 10.160,39 złotych).
Wysokość ceny oraz termin jej zapłaty wynika z umowy sprzedaży praw i przejęcia obowiązków z dnia 30 lipca 2012 roku, zmienionej umową z dnia 31 sierpnia 2012 roku (k. 14-19; 30-33). Zgodnie z treścią tych umów pozwana zobowiązała się zapłacić cenę w dwóch ratach: pierwsza rata w wysokości 20.000 złotych do dnia 3 września 2012 roku, druga rata w wysokości 98.369,80 złotych do dnia 28 września 2012 roku. Pomiędzy stronami niesporne było, że pozwana zapłaciła pierwszą ratę w dniu 6 września 2012 roku oraz nie zapłaciła drugiej raty.
Pozwana wnosząc o oddalenie powództwa podniosła tylko jeden zarzut – wprowadzenie jej przez powodów w błąd co do wypłacalności inwestora (...) spółki z o.o. Pozwana wskazała, że budowa jest w początkowym stadium i nie będzie możliwe jej zakończenie w ustalonym terminie, tj. do dnia 31 stycznia 2014 roku. W związku z tym po jej stronie powstała szkoda.
W odpowiedzi na zarzuty pozwanej powodowie zaprzeczyli aby inwestor był niewypłacalny i niemożliwe było zakończenie budowy w ustalonym terminie. Ponadto wskazali, że w żadnym wypadku o takich okolicznościach nie mieli wiedzy w chwili zawierania umowy z pozwaną.
Zgodnie z art. 84 k.c. w razie błędu co do treści czynności prawnej można uchylić się od skutków prawnych swego oświadczenia woli. Jeżeli jednak oświadczenie woli było złożone innej osobie, uchylenie się od jego skutków prawnych dopuszczalne jest tylko wtedy, gdy błąd został wywołany przez tę osobę, chociażby bez jej winy, albo gdy wiedziała ona o błędzie lub mogła z łatwością błąd zauważyć; ograniczenie to nie dotyczy czynności prawnej nieodpłatnej. Można powoływać się tylko na błąd uzasadniający przypuszczenie, że gdyby składający oświadczenie woli nie działał pod wpływem błędu i oceniał sprawę rozsądnie, nie złożyłby oświadczenia tej treści (błąd istotny).
Pozwana mimo spoczywającego na niej ciężaru dowodu, nie zgłosiła żadnych wniosków dowodowych mających wykazać jej twierdzenia, w szczególności nie udowodniła niewypłacalności inwestora i niemożliwości zakończenia budowy w terminie, Ponadto nie wykazała, że zachowała termin do złożenia oświadczenia o uchyleniu się od skutków prawnych oświadczenia woli. W konsekwencji zarzut pozwanej okazał się nieuzasadniony.
Stosownie do treści art. 481 § 1 k.c. jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Jeżeli nie zastrzeżono odsetek umownych, należą się odsetki ustawowe (art. 481 § 2 k.c.). Z kolei, zgodnie z art. 482 § 1 k.c. od zaległych odsetek można żądać odsetek za opóźnienie dopiero od chwili wytoczenia o nie powództwa, chyba że po powstaniu zaległości strony zgodziły się na doliczenie zaległych odsetek do dłużnej sumy.
Z tego też względu roszczenie powodów o zapłatę odsetek ustawowych skapitalizowanych na dzień wytoczenia powództwa było uzasadnione.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie wyżej powołanych przepisów, orzeczono jak w punkcie I sentencji wyroku.
O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu i kosztów celowych – art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. i § 6 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349). Na koszty procesu poniesione przez powodów składają się: opłata od pozwu w wysokości 510 złotych, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 złotych, wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym w wysokości 2.400 złotych.