Sygn. akt VII K 345/15
Dnia 02 października 2015 roku
Sąd Rejonowy – w Piotrkowie Tryb. VII Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący: Sędzia Jolanta Korkus
Protokolant: Agnieszka Muskała
po rozpoznaniu w dniu 29.09.2015 roku sprawy
A. U. syna D. i B. z d. Z. , urodzonego (...) w P. (...)
oskarżonego o to że:
w dniu 11 lutego 2015 roku w P. (...) woj. (...) przy ul. (...) w samochodzie osobowym marki R. (...) o nr rej. (...) , działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, posiadał w dwóch torebkach foliowych o zapięciu strunowym środek odurzający w postaci marihuany o łącznej wadze 1,73 grama brutto
tj. o czyn z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku przeciwdziałaniu narkomanii
1 stwierdzając , iż waga netto marihuany opisanej w zarzucie wynosiła 1,14 grama i czyn oskarżonego stanowi wypadek mniejszej wagi określony w art. 62 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku przeciwdziałaniu narkomanii na podstawie art. 66 § 1 i § 2 kk , art. 67 § 1 kk postępowanie karne w stosunku do A. U. warunkowo umarza na okres próby 2 ( dwóch) lat;
2 na podstawie art. 67 § 3 kk w zw. z art. 39 pkt 7 kk orzeka wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 500,00 ( pięćset) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;
3 na podstawie art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku przeciwdziałaniu narkomanii orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa i nakazuje zniszczenie dowodów rzeczowych opisanych w wykazie dowodów rzeczowych nr I/93/15/N pod poz. 1 na karcie 74 akt sprawy;
4 zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 617,43 ( sześćset siedemnaście złotych czterdzieści trzy grosze ) z tytułu zwrotu poniesionych wydatków oraz kwotę 60,00 ( sześćdziesiąt) złotych z tytułu opłaty.
SYgn. akt VIIK 345/15
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
A. U. został oskarżony o to, że w dniu 11 lutego 2015r. w P. (...). przy ul. (...), woj. (...) , w samochodzie osobowym marki R. (...) o nr rej. (...), działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, posiadał w dwóch torebkach foliowych o zapięciu strunowym środek odurzający w postaci marihuany o łącznej wadze 1,73 grama brutto ,
t.j. o czyn z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 20005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 11 lutego 2015r. funkcjonariusze Policji K. W. i A. S. patrolując około godziny 23:40 ul. (...) zauważyli na niej zaparkowany pojazd marki R. (...) o nr rej. (...). W pojeździe tym siedziało kilku mężczyzn. Policjanci podjęli decyzję o sprawdzeniu znajdujących się w nim osób. Gdy dochodzili do tego samochodu zauważyli, że mężczyzna siedzący z tyłu za fotelem kierowcy chowa coś przy kanapie, na której siedział. Podczas kontroli wyczuli w pojeździe zapach marihuany. Samochodzie znajdowali się Ł. K., który był kierowcą pojazdu, K. P., który siedział obok kierowcy, na tylnej kanapie za pasażerem był B. H., a za kierowcą siedział oskarżony A. U.. Po opuszczeniu samochodu przez w/w mężczyzn, A. S. przeszukał pojazd i na tylnej kanapie po lewej stronie pojazdu między siedzeniami przy zapinaniu od pasów bezpieczeństwa ujawnił dwie torebki z zapięciem strunowym z zawartością białego proszku oraz dwie torebki z zapięciem strunowym z zawartością suszu roślinnego. Żaden z mężczyzn nie potwierdził, aby w/w rzeczy należały do niego.
( protokół przeszukania k. 6-8, spis i opis rzeczy k. 7, zeznania A. S. k. 115, k. 61-62, zeznania K. W. k. 115-115 odwrót, k. 58-59)
Susz roślinny znajdujący się w dwóch torebkach foliowych jest zielem konopi innych niż włókniste. Sumaryczna masa netto suszu wynosiła 1,14 g netto. Ziele konopi innych niż włókniste jest umieszczone w załączniku nr 1 w wykazie środków odurzających grupy (...) oraz w wykazie środków odurzających grupy (...) ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.
Proszek znajdujący się w dwóch torebkach foliowych zawieraN. prawdopodobnie : p. i α. - (...) oraz (...) - (...) (...) lub(...) (...) (...)Sumaryczna masa proszków wynosiła 1,63 g. N.,p. i (...) - (...) oraz (...) - (...)
i (...) (...) nie są umieszczone w załącznikach do ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Wymienione substancje należą do grupy syntetycznych katynonów, wchodzących w skład tak zwanych „dopalaczy”.
(opinia k. 67-71)
Oskarżony nie był uprzednio karany.
( karta karna k. 78)
Oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu i wyjaśnił, że nie wie do kogo należały znalezione przez funkcjonariusza Policji torebki z zawartością. Żadnych środków nie chował pod siedzeniami samochodu.
( wyjaśnienia oskarżonego k. 83-84)
Sąd odmówił wiary wyjaśnieniom oskarżonego, stwierdzając, iż stanowią one wyraz przyjętej przez niego linii obrony. Przeczą im kategoryczne i przekonujące zeznania funkcjonariuszy Policji A. S. i K. W., którzy widzieli moment chowania przez oskarżonego czegoś przy kanapie samochodowej, na której siedział. Zeznania te są zgodne i konsekwentne. Świadkowie ci nie mają powodów, aby zeznawać nieprawdę.
Sąd odmówił wiary zeznaniom kolegów oskarżonego B. H., Ł. K. i K. P. co do okoliczności, że wcześniej odwozili jeszcze innego kolegę do jego miejsca zamieszkania. Tę okoliczność świadkowie podnosili dopiero na rozprawie, przy pierwszym przesłuchaniu o nim nie mówili i żaden nie potrafił wskazać konkretnych danych tej osoby. W pozostałej części ich zeznania potwierdzają tylko przebieg kontroli przez funkcjonariuszy Policji i nie są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy.
Sąd zaakceptował opinię z zakresu badań chemicznych, ponieważ jest jednoznaczna, dokładna, przekonująco uargumentowana. Ma pełną wartość dowodową.
Pozostały materiał dowodowy nie budzi wątpliwości pod względem wiarygodności.
Oskarżony wyczerpał dyspozycję art. 62 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r., ponieważ w dniu 11 lutego 2015r. wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii posiadał środek odurzający w postaci marihuany w dwóch torebkach foliowych o łącznej wadze 1,14 grama netto. Sąd skorygował wagę posiadanego przez oskarżonego narkotyku stosownie do ustaleń wynikających z opinii z zakresu badań chemicznych. Biorąc pod uwagę niewielką łączną ilość narkotyku Sąd stwierdził, iż czyn oskarżonego stanowi wypadek mniejszej wagi.
Oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego Sąd stwierdził, że należy go ocenić jako nieznaczny. W życiu oskarżonego był to jednorazowy incydent. Dotyczył niewielkiej ilości substancji odurzającej. Oskarżony jest młodym człowiekiem. Zdobył wykształcenie licencjackie, ma stałą pracę. W ocenie Sądu nie jest osobą zdemoralizowaną. Nie był nigdy karany. Wobec tego Sąd stwierdził, że oskarżony zasługuje na skorzystanie z dobrodziejstwa warunkowego umorzenia postępowania karnego i postępowanie karne warunkowo wobec oskarżonego umorzył na okres próby 2 lat.
Dla wzmocnienia wychowawczej roli postępowania karnego orzekł w stosunku do oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 500,00 złotych.
Z urzędu Sąd orzekł o przepadku dowodów rzeczowych.
Ponieważ oskarżony pracuje i osiąga dochody Sąd obciążył go kosztami sądowymi.
Z tych wszystkich Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.