Sygn. akt III Cz 1665/15
Dnia 15 grudnia 2015 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie:
Przewodniczący-Sędzia: SO Leszek Dąbek (spr.)
Sędziowie: SO Marcin Rak
SR (del.) Ewa Buczek – Fidyka
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 grudnia 2015 r. sprawy
z wniosku H. K.
z udziałem T. S., Z. S., A. M., J. S. (1), E. F., E. G., L. B., C. D., T. H.
i M. H.
o dział spadku po P. S., S. S. i J. S. (2)
i zniesienie współwłasności
na skutek zażalenia wnioskodawczyni
na zarządzenie Przewodniczącego Sądu Rejonowego w Raciborzu
z dnia 14 lipca 2015 r., sygn. akt I Ns 805/10
postanawia:
zmienić zaskarżone zarządzenie poprzez jego uchylenie.
SSR (del.) Ewa Buczek - Fidyka SSO Leszek Dąbek SSO Marcin Rak
Sygn. akt III Cz 1665/15
Przewodniczący Sądu Rejonowego w Raciborzu w zarządzeniu z dnia
14 07 2015r. zwrócił wniosek wnioskodawczyni H. K. z dnia 2 07 2015r. o rozliczenie pożytków, uznając, że wnioskodawczyni nie określając dokładnie w zakreślonym jej terminie żądania wniosku nie usunęła jego braków formalnych.
Zarządzenie zaskarżyła wnioskodawczyni H. K. , która wnosiła
o jego uchylenie.
Zarzucała, że przy ferowaniu zaskarżonego orzeczenia naruszono regulację
art. 130 § 1 i 2 k.p.c., 187 § 1 pkt k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. poprzez ich niewłaściwe i błędne zastosowanie.
W uzasadnieniu zażalenia podnosiła, ze usunęła w terminie braki formalne wniosku.
Sąd Okręgowy zważył co następuje.
Sąd rozpoznając sprawę o zniesienie współwłasności – stosownie do regulacji art. 618 k.p.c. - rozstrzyga także spory o wzajemnych roszczeniach współwłaścicieli z tytułu posiadania wspólnej rzeczy, w tym także roszczenia mające umocowanie w regulacji art. 207 k.c.
Tego rodzaju roszczenia co do zasady są dochodzone w procesie i przybierają postać powództwa o zasądzenie świadczenia.
Dlatego w postępowaniu nieprocesowym powinny one być skonkretyzowane w taki samym sposób jak powództwa o ich zasądzenie, w tym między innymi - jak trafnie przyjął Sąd Rejonowy – powinny zawierać dokładnie określone żądanie (art. 187 § 1 pkt 1 k.p.c. ), tj. oznaczenie rodzaju żądanego świadczenia, jego zakres oraz podmiotu uprawnionego i zobowiązanego do jego spełnienia.
Słusznie Sąd pierwszej instancji ocenił, iż zgłoszone przez skarżącą
na rozprawie w dniu 2 07 2015r. roszczenie o rozliczenie pożytków wymogów tych nie spełniało, a także że wadliwość ta nie została usunięta w przywołany
w zażaleniu piśmie z dnia z dnia 7 07 2015r.
Umknęło jednak jego uwadze, iż na zasadach ogólnych roszczenie skarżącej powinno było zostać zgłoszone w piśmie procesowym i wobec nie usunięcia przez skarżącą w zakreślonym jej terminie jego braków formalnych
należy je traktować jakby nie było ono zgłoszone (M. Sychowicz „Postępowanie o zniesienie współwłasności” , „Kodeks postępowania cywilnego –
Komentarz” tom 3 str. 278 – Tadeusz Ereciińsk, Jacek Gudowski pod redakcją Tadeusza Erecińskiego, wydanie 3 Lexis Nexis 2009r.).
Czyniło to powyższy wniosek bezskutecznym i należy go traktować jako nieistniejący.
Z tej przyczyny zaskarżone orzeczenie nie posiada substratu rozstrzygnięcia, wobec czego brak było formalnych podstaw do jego wydania, co niezależnie od zasadności podniesionych w zażaleniu zarzutów prowadziło do jego skasowania w oparciu o regulację art. 386 § 1 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. („zmianą zaskarżonego zarządzenia przez jego uchylenie”).
Reasumując, zaskarżone zarządzenie jest wadliwe i dlatego zażalenie wnioskodawczyni jako uzasadnione uwzględniono orzekając jak w sentencji w oparciu o regulację art. 386 § 1 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c.
Sygn. akt III Cz 1665/15