Sygn. akt VIII C 2609/15
Dnia 09 lutego 2016 r.
Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi Wydział VIII Cywilny
w składzie:
Przewodniczący: Sędzia SR Katarzyna Nowicka-Michalak
Protokolant: staż. Patrycja Krupczyńska
po rozpoznaniu w dniu 04 lutego 2016 r. w Łodzi
na rozprawie
sprawy z powództwa (...) Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w Ł.
przeciwko E. D., A. D. i I. W.
o zapłatę
1. zasądza od E. D., A. D. i I. W. na rzecz (...) Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w Ł. kwotę 12.910,95 zł (dwanaście tysięcy dziewięćset dziesięć złotych i dziewięćdziesiąt pięć groszy) w częściach odpowiadających ich udziałom w prawie własności lokalu mieszkalnego numer (...) położonego w Ł. przy ulicy (...), to jest:
a/ od E. D. w części 4/6, to jest kwotę 8.607,30 zł (osiem tysięcy sześćset siedem złotych i trzydzieści groszy) z ustawowymi odsetkami od dnia 08 lipca 2015 r. do dnia zapłaty, przy czym począwszy od dnia 01 stycznia 2016 r. z ustawowymi odsetkami za opóźnienie oraz kwotę 1.811,00 zł (jeden tysiąc osiemset jedenaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu,
b/ od A. D. w części 1/6, to jest kwotę 2.151,83 zł (dwa tysiące sto pięćdziesiąt jeden złotych i osiemdziesiąt trzy grosze) z ustawowymi odsetkami od dnia 08 lipca 2015 r. do dnia zapłaty, przy czym począwszy od dnia 01 stycznia 2016 r. z ustawowymi odsetkami za opóźnienie oraz kwotę 453,00 zł (czterysta pięćdziesiąt trzy złote) tytułem zwrotu kosztów procesu,
c/ od I. W. w części 1/6, to jest kwotę 2.151,83 zł (dwa tysiące sto pięćdziesiąt jeden złotych i osiemdziesiąt trzy grosze) z ustawowymi odsetkami od dnia 08 lipca 2015 r. do dnia zapłaty, przy czym począwszy od dnia 01 stycznia 2016 r. z ustawowymi odsetkami za opóźnienie oraz kwotę 453,00 zł (czterysta pięćdziesiąt trzy złote) tytułem zwrotu kosztów procesu;
2. orzeka, że w stosunku do A. D. wyrok ma charakter zaoczny;
3. nadaje wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności wobec E. D. i A. D..
Sygn. akt VIII C 2609/15
(...) Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) w Ł. w pozwie z dnia 08 lipca 2015 r. wniesionym przeciwko E. D., A. D. i I. W. wniosła o solidarne zasądzenie kwoty 12.910,95 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wytoczenia powództwa do dnia zapłaty oraz kosztami procesu. W uzasadnieniu pozwu strona powodowa wskazała, że pozwanym przysługują udziały w prawie odrębnej własności do lokalu mieszkalnego numer (...) położonego w Ł. przy ulicy (...). Pozwani zobowiązani są do wnoszenia opłat za powyższy lokal. Pozwani nie wywiązują się z tego obowiązku, czego skutkiem jest powstanie zadłużenia w kwocie dochodzonej pozwem za okres od maja 2013 r. do czerwca 2015 r.
W piśmie procesowym powodowa Spółdzielnia wniosła, iż w przypadku ustalenia, że nie zachodzą przesłanki odpowiedzialności solidarnej, o zasądzenie od pozwanych na rzecz powoda dochodzonej pozwem kwoty stosownie do udziałów pozwanych w prawie własności lokalu, to jest od E. D. kwoty 8.607,30 zł, a od pozostałych pozwanych kwot po 2.151,83 zł.
Na terminie rozprawy w dniu 04 lutego 2016 r. pozwany E. D. uznał powództwo, pozwana I. W. nie uznała powództwa, wniosła o jego oddalenie, podnosząc, iż nie mieszka w lokalu i nie czuje się zobowiązana do jego utrzymania. Pozwany A. D. nie stawił się, nie zajął stanowiska w przedmiocie żądania pozwu.
Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
B. D. i E. D. w ramach wspólnoty małżeńskiej przysługiwało prawo odrębnej własności lokalu mieszkalnego numer (...) położonego w Ł. przy ulicy (...), dla którego Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi XVI Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczysta Kw nr (...).
(odpis Kw nr (...) –k.19-23)
B. D. zmarła w dniu 13 lutego 2010 r. Spadek po niej nabyli wprost mąż E. D. – członek spółdzielni oraz dzieci I. W. i A. D. po 1/3 części.
(okoliczności niesporne, poświadczenie dziedziczenia –k.25-28)
Po B. D. nie dokonano działu spadku.
(okoliczność niesporna)
W lokalu mieszkalnym numer (...) położonym w Ł. przy ulicy (...) mieszkają pozwany E. D. oraz A. D..
(okoliczność przyznana)
Za okres od maja 2013 r. do czerwca 2015 r. powstały zaległości w opłatach za korzystanie z lokalu w wysokości 12.910,95 zł, w tym kwota 11.142,58 zł należności głównej, kwota 1.746,98 zł skapitalizowanych odsetek od należności głównej wyliczonych na dzień 23 czerwca 2015 r. i kwota 21,39 zł odsetek za nieterminowe uiszczanie opłat za luty, marzec i kwiecień 2013 r.
(okoliczności przyznane, wyliczenie zaległości –k.30)
Powodowa Spółdzielnia wzywała pozwanych do zapłaty zaległości, ale wezwania okazały się nieskuteczne.
(wezwania do zapłaty wraz z potwierdzeniami odbioru –k.31-37)
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie powołanych dowodów w postaci dokumentów, które nie budziły wątpliwości, przy czym stan faktyczny oraz wysokość zadłużenia nie były sporne między stronami.
Sąd Rejonowy zważył co następuje:
Powództwo podlegało uwzględnieniu.
Zgodnie z przepisem art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t. j. Dz. U. z 2003 r., Nr 119, poz. 1116 ze zm.), członkowie spółdzielni będący właścicielami lokali są obowiązani uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem ich lokali, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości wspólnych, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni przez uiszczanie opłat zgodnie z postanowieniami statutu.
Zgodnie z ust. 4 powołanej ustawy właściciele lokali niebędący członkami spółdzielni są obowiązani uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem ich lokali, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości wspólnych. Są oni również obowiązani uczestniczyć w wydatkach związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni, które są przeznaczone do wspólnego korzystania przez osoby zamieszkujące w określonych budynkach lub osiedlu. Obowiązki te wykonują przez uiszczanie opłat na takich samych zasadach, jak członkowie spółdzielni.
Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że pozwani w oparciu o powołane wyżej przepisy ustawy, nie ponosili kosztów utrzymania własności wspólnej w postaci odrębnej własności lokalu. Ponoszenie kosztów utrzymania lokalu nie jest związane wyłącznie z zamieszkiwaniem w lokalu ale, w stosunku do pozwanej I. W., również z faktem, iż jest ona współwłaścicielką lokalu. Powodowa Spółdzielnia nie wnika we wzajemne rozliczenia współwłaścicieli lokalu, w treść ewentualnej umowy zawartej między współwłaścicielami, dotyczącej zasad ponoszenia kosztów utrzymania rzeczy wspólnej, a jedynie posiada uprawnienie do żądania od wszystkich współwłaścicieli należnej zapłaty za utrzymanie nieruchomości.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie pozwani odpowiadają za koszty utrzymania nieruchomości wspólnej stosownie do wielkości swoich udziałów w prawie własności, w oparciu o przepis art. 207 k.c., zgodnie z którym pożytki i inne przychody z rzeczy wspólnej przypadają współwłaścicielom w stosunku do wielkości udziałów; w takim samym stosunku współwłaściciele ponoszą wydatki i ciężary związane z rzeczą wspólną. Nie ma również znaczenia to, że jeden albo dwóch ze współwłaścicieli korzysta z rzeczy ponad swój udział, wynikający z podziału quoad usum.
Reasumując, pozwani odpowiadają za koszty utrzymania nieruchomości stosownie do swoich udziałów. Mając to na uwadze zasądzono od E. D., A. D. i I. W. na rzecz (...) Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w Ł. kwotę 12.910,95 zł w częściach odpowiadających ich udziałom w prawie własności lokalu mieszkalnego numer (...) położonego w Ł. przy ulicy (...), to jest:
a/ od E. D. w części 4/6, to jest kwotę 8.607,30 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 08 lipca 2015 r. do dnia zapłaty, przy czym począwszy od dnia 01 stycznia 2016 r. z ustawowymi odsetkami za opóźnienie oraz kwotę 1.811,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu,
b/ od A. D. w części 1/6, to jest kwotę 2.151,83 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 08 lipca 2015 r. do dnia zapłaty, przy czym począwszy od dnia 01 stycznia 2016 r. z ustawowymi odsetkami za opóźnienie oraz kwotę 453,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu,
c/ od I. W. w części 1/6, to jest kwotę 2.151,83 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 08 lipca 2015 r. do dnia zapłaty, przy czym począwszy od dnia 01 stycznia 2016 r. z ustawowymi odsetkami za opóźnienie oraz kwotę 453,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.
O odsetkach ustawowych orzeczono na podstawie przepisu art. 481 § 1 i 2 k.c., zgodnie z którym jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Odsetki zasądzono, zgodnie z żądaniem pozwu, od dnia wytoczenia powództwa, z uwzględnieniem zmiany wprowadzonej od dnia 01 stycznia 2016 r.
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. Powód wygrał proces w całości. Na należne stronie powodowej koszty procesu złożyły się: opłata sądowa od pozwu w kwocie 300 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa uiszczona przez powoda w kwocie 17 zł, minimalna stawka radcy prawnego będącego pełnomocnikiem powoda obliczona od wartości przedmiotu sporu, opiewająca na sumę 2.400 zł, ustalona na podstawie § 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (...) (Dz. U. Nr 163 poz. 1349 ze zm.). Koszty zostały zasądzone od pozwanych na rzecz powoda proporcjonalnie do wysokości udziałów pozwanych we wspólnej nieruchomości.
O rygorze natychmiastowej wykonalności orzeczono na podstawie art. 333 § 1 punkt 2 w stosunku do E. D. i punkt 3 w stosunku do A. D..