Sygn. akt III RC 6/16
Dnia 20 kwietnia 2016r.
Sąd Rejonowy w Przasnyszu III Wydział Rodzinny i Nieletnich
w składzie następującym:
Przewodniczący SSR Hanna Suchodolska
Protokolant sekr. sądowy Justyna Gwiazda - Maćkowska
po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2016r. w Przasnyszu
na rozprawie
sprawy z powództwa K. N. (1) reprezentowanej przez matkę K. N. (2)
przeciwko M. N.
o podwyższenie alimentów
orzeka:
I. podwyższa alimenty należne od M. N. na rzecz córki K. N. (1) z kwoty po 500 (pięćset) złotych miesięcznie, zasądzone wyrokiem Sądu Okręgowego w Ostrołęce z dnia 14 listopada 2008r. w sprawie o sygn. akt IC 187/08, do kwoty po 600 (sześćset) złotych miesięcznie, poczynając od dnia 11 stycznia 2016r., płatne do rąk matki dziecka do 15-go każdego miesiąca z odsetkami ustawowymi w przypadku zwłoki w terminie płatności,
II. w pozostałej części powództwo oddala,
III. wyrokowi w punkcie I. nadaje rygor natychmiastowej wykonalności,
IV. nakazuje pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 60 (sześćdziesiąt) złotych tytułem opłaty od pozwu w części uwzględnionego roszczenia.
Przedstawicielka ustawowa małoletniej powódki K. N. (1), K. N. (2) w pozwie z dnia 11 stycznia 2016 wniosła o podwyższenie alimentów od pozwanego – ojca małoletniej - M. N. z kwoty po 500 zł miesięcznie do kwoty po 1200 zł miesięcznie, płatne do rąk przedstawicielki ustawowej do 15- go każdego miesiąca z odsetkami ustawowymi w razie uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat.
W uzasadnieniu pozwu podniosła, że od ostatnio zasadzonych alimentów wyrokiem Sądu Okręgowego w Ostrołęce dnia 14 listopada 2008 r. nastąpiła istotna zmiana w zakresie usprawiedliwionych potrzeb małoletniej powódki i poprawiła się sytuacja materialna pozwanego poprzez wzrost jego dochodów.
Na poparcie powyższych faktów stwierdziła, że w czasie kiedy zapadł wyrok Sądu Okręgowego w Ostrołęce zamieszkiwała w domu swoich teściów – rodziców pozwanego - i nie ponosiła kosztów jego utrzymania, obecnie zamieszkuje wraz z córką w wynajętym mieszkaniu, za który opłaca czynsz w kwocie 260 zł miesięcznie, dodatkowo płaci za energię elektryczną również kwotę 250 zł miesięcznie. Nadto podniosła, że koszt wyżywienia, kosmetyków, dodatkowych obiadów w szkole, zakup odzieży, opłaty na komitet rodzicielski, ubezpieczenie, wyprawka szkolna i inne składki dają kwotę 1200 zł miesięcznego jaką musi przeznaczyć na utrzymanie małoletniej.
Ponadto małoletnia córka chciałaby uczestniczyć w płatnych zajęciach tańca, które odbywają się w P. i które generowałby koszt rzędu 300 zł miesięcznie. Stwierdziła, że podkreślenia wymaga fakt, iż od ustalenia ostatnich alimentów upłynął okres 8 lat i ten fakt wiąże się również ze wzrostem kosztów utrzymania małoletniej. Stwierdziła również, iż stopa życiowa powódki i pozwanego jest jaskrawo odmienna i nie porównywalna.
Pozwany w odpowiedzi na pozew nie uznał powództwa i wniósł o jego oddalenie zaś na ostatniej rozprawie uznał powództwo do kwoty 550 zł.
W odpowiedzi na pozew podniósł, że żądanie powódki nie znajduje uzasadnienia tak w stanie faktycznym jak i prawnym. Stwierdził, że nie nastąpiła żadna zmiana w zakresie usprawiedliwionych potrzeb małoletniej powódki oraz wysokości jej utrzymania ponieważ nie zostało to poparte żadnymi dowodami. Podniósł ponadto, że on sam partycypuje w kosztach utrzymania powódki w wysokości znacznie wyższej niż wysokość alimentów bowiem zostało zmienione orzeczenie sądu w zakresie kontaktów z małoletnią, na skutek czego małoletnia znaczną część roku przebywa z pozwanym w każdoczesnym miejscu jego zamieszkania /co drugi weekend, cały tydzień ferii i miesiąc wakacji/.
Podniósł, że dodatkowe obiady są najprawdopodobniej opłacane przez (...) natomiast zajęcia taneczne prowadzone są w miejscowym domu kultury bezpłatnie. Dodał, że oprócz powódki ma jeszcze jedno dziecko, a obecna partnerka, matka drugiego dziecka, nie jest zatrudniona na stałe, a tylko odbywa staż. Jego miesięczne wydatki związane z utrzymaniem domu i mediami to kwota 500 zł miesięcznie, a wynagrodzenie to kwota 2000 zł.
Zdaniem pozwanego nie ma żadnej istotnej różnicy finansowej pomiędzy warunkami życia pozwanego i powódki.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Przedstawicielka ustawowa małoletniej powódki, K. N. (2) i M. N. pozostawali w związki małżeńskim do dnia 14 listopada 2008 r. Tego dnia ich małżeństwo zostało rozwiązane przez rozwód przez Sąd Okręgowy w Ostrołęce w sprawie zarejestrowanej pod sygnaturą akt IC 187/08, a wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnią powódką powierzono matce, jednocześnie zasądzono alimenty od pozwanego w kwocie po 500 zł miesięcznie i ustalono prawo kontaktowania się pozwanego z małoletnią córką w jej miejscu zamieszkania jeden dzień w tygodniu przez cztery godziny i jeden dzień świąt.
Małoletnia K. N. (1) miała wówczas 8 lat i uczęszczała do drugiej klasy szkoły podstawowej. Obecnie jest uczennicą trzeciej klasy gimnazjum.
W czasie rozwodu zamieszkiwały obie w domu rodziców pozwanego gdzie musiały zakupić opał, obecnie wynajmują mieszkanie, płacąc średnio miesięcznie 270 zł czynszu plus opłaty za energię elektryczną w kwocie 120-130 zł miesięcznie. Do 2011 r. K. N. (1) nosiła okulary.
Ugodą zawartą przed Sądem Rejonowym w Przasnyszu z dnia 23 lutego 2010 r. w sprawie IIIRNsm 200/09 rozszerzone zostały kontakty małoletniej powódki z pozwanym do dwóch weekendów w miesiącu, z prawem zabierania przez pozwanego małoletniej córki K. do swojego miejsca zamieszkania oraz w każdy drugi dzień Bożego Narodzenia i Wielkanocy w godzinach od 10.00 do 18.00 jak również pierwszy tydzień ferii i pierwszy miesiąc wakacji.
Matka małoletniej K. N. (1), K. N. (2) pracuje w spółce jawnej jako operator maszyn termoformujących i jak wynika z zaświadczenia zarabia średnio miesięcznie 1308,69 zł netto, zaś w 2008 r. pracując w tej samej firmie na ½ etatu na tym samym stanowisku zarabiała 538 zł netto.
Pozwany pracował i pracuje jako strażak. W czasie rozwodu jego wynagrodzenie netto wynosiło 2164,33 zł zaś obecnie 3030,31 zł. Pozwany na powódkę i dziecko z drugiego związku otrzymuje dodatkowo po trzysta złotych z tytułu dofinansowania do wypoczynku. Po rozwodzie urodziło mu się drugie dziecko, które ma obecnie 7 lat. Jego partnerka przebywa na stażu otrzymując z tego tytułu 800 zł miesięcznie. Mieszka w domu stanowiącym własność rodziców. Ponosi koszty roczne opału w kwocie 4000 zł, za energię elektryczną 100 zł miesięcznie.
W bieżącym roku szkolnym opłacił córce ubezpieczenie w szkole, przyjęcie urodzinowe, zakupuje ubrania. Koszt dodatkowego finansowania potrzeb córki pozwany określił na kwotę 100 zł miesięcznie
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o: wyrok Sądu Okręgowego w Ostrołęce /k. 5-6/, umowę użyczenia lokalu /k. 7/, potwierdzenie wysokości opłat za media i czynsz /k. 8-12, 29-33/, zaświadczenia o wynagrodzeniu /k. 13, 28, 36/ ugodę zawartą przed Sądem Rejonowym w Przasnyszu /k. 27/, zaświadczenie z (...) w R. /k. 37/, jak również zaświadczenia /k. 16 i 32 -33 / złożone do akt IC187/08.
Ustalony stan faktyczny Sąd ustalił ponadto w zasadzie na bezspornych zeznaniach przedstawicielki ustawowej powódki i wyjaśnieniach stron pozwanej oraz złożonych przez strony dokumentach, które nie były kwestionowane przez stronę przeciwną. Sporny był tylko fakt opłacania obiadów, które spożywa powódka na terenie szkoły, ale zostało to jednoznacznie dowiedzione dokumentem w postaci zaświadczenia, że opłaca je matka małoletniej K. N. (1).
Sąd zważył co następuje:
Przepis art. 138 krio przewiduje, że w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia dotyczącego obowiązku alimentacyjnego. Zmianę tę należy rozumieć jako istotne zmniejszenie lub zwiększenie się możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego do alimentacji albo istotne zwiększenie się bądź zmniejszenie usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego. Szczególnym przykładem zmiany stosunków w rozumieniu wskazanego przepisu jest upływ czasu, na którą to okoliczność powołuje się strona powodowa. Bezspornym faktem jest, iż od ostatnio zasądzonych alimentów przez Sąd Okręgowy w Ostrołęce, w sprawie IC 187/08 upłynął okres prawie 8 lat. Oczywiście sam upływ czasu nie może być podstawą zmiany wysokości obowiązku alimentacyjnego. Niemniej jednak jeżeli w tym okresie nastąpił spadek siły nabywczej pieniądza, to okoliczność ta nie może pozostawać bez wpływu na zakres obowiązku alimentacyjnego.
Nie ma najmniejszych wątpliwości, że wartość kwoty 500 zł w dacie ustalania poprzednich alimentów była wyższa niż siła nabywcza tejże kwoty obecnie. Już choćby z tego powodu, zasadnie można wskazywać na istotną zmianę stosunków, uzasadniającą wzrost potrzeb małoletniej. Ponadto pojawiły się nowe potrzeby dziecka, związane przede wszystkim z edukacją i kontynuowaniem nauki w ostatniej klasie gimnazjum. Nie można obronić tezy, że wartość podręczników do drugiej klasy szkoły podstawowej i III klasy gimnazjum jest taka sama. Również ceny odzieży dla dziewczynki 8 letniej i 16 letniej różnią się zasadniczo powodowane chociażby ilością zużytego materiału do wyprodukowania odzieży dla dziecka 8 letniego i dziewczyny 16 –letniej.
Kolejnym faktem, który powoduje zmianę stosunków w rozumieniu art. 138 krio jest fakt zwiększonego wynagrodzenia, uzyskiwanego przez pozwanego. W czasie rozprawy rozwodowej pozwany otrzymywał wynagrodzenie w granicach 2100 zł miesięcznie, obecnie ponad 3030 zł. Jest to wzrost ponad 900 zł miesięcznie. Uiszczenie z tej podwyżki 100 zł nie będzie nadmiernym obciążeniem dla budżetu pozwanego tym bardziej, że jak sam podał, miesięcznie, dotychczas był w stanie przekazywać jej poza alimentami taką samą kwotę na dodatkowe atrakcje.
Należy zauważyć, iż najpierw należy zaspokoić usprawiedliwione potrzeby dziecka, a dopiero zachcianki.
Orzekając, Sąd przeanalizował usprawiedliwione potrzeby małoletniej zgłoszone przez przedstawicielkę ustawową i uznał, że małoletnia nie wymaga leczenia okulistycznego albowiem okoliczność ta nie została potwierdzona jakimkolwiek wiarygodnym dowodem chociaż pozwany nie odniósł się do tej kwestii. Również fakt, iż od nowego roku szkolnego zamierza podjąć naukę w szkole średniej poza miejscem zamieszkania, na obecnym etapie postępowania, nie może mieć znaczenia albowiem jest to zdarzenie przyszłe, niepewne, nie wywołujące skutków prawnych obecnie, zaznaczyć należy, iż alimenty winny być wykorzystane na bieżące potrzeby.
Zdaniem Sądu nie może również stanowić podstawy do podwyższenia alimentów fakt, iż powódka chciałaby uczęszczać na naukę tańca poza miejscem swojego zamieszkania, podwyższając w ten sposób swoje koszty utrzymania o kolejne 300 zł, bowiem nie odpowiada jej nauczyciel prowadzący zajęcia taneczne w jej miejscu zamieszkania, albowiem w ocenie Sąd nie są to usprawiedliwione potrzeby, mając na uwadze status materialny rodziców małoletniej. Nie każda zachcianka dziecka musi być spełniona, w sytuacji kiedy status materialny rodziców na to nie pozwala. To możliwości zarobkowe rodziców są wyznacznikiem usprawiedliwionych potrzeb dziecka.
Nie została też dowiedziona przez stronę powodową zmiana w zakresie kosztów utrzymania małoletniej, dotycząca kosztów mieszkania. W okresie rozwodu małoletnia wraz z matką zamieszkiwała w domu swoich byłych teściów i faktem jest, że nie płaciła żadnego czynszu, nie mniej jednak musiała zakupić opał, który zapewne nie kosztował mniej niż obecny czynsz miesięczny w kwocie średnio 270 zł.
Faktem bezspornym jest, iż pozwany część kosztów utrzymania małoletniej ponosi w sposób naturalny, w trakcie kiedy małoletnia przebywa u niego. Jest to 4 dni w każdym miesiącu, a w okresie ferii, świąt i wakacji, kolejne dni. Przez jednego miesiąca wakacji, małoletnia pozostaje na utrzymaniu pozwanego i jest to zasadnicza zmiana w stosunku do okresu kiedy zasądzono alimenty, bo wówczas pozwany spotykał się z powódką tylko w miejscu jej zamieszkania, co mogło wiązać się tylko z zakupem drobnych upominków a nie całodziennego utrzymania. Okoliczność ta ma istotne znaczenia w zakresie wysokości uwzględnionego roszczenia. Również Sąd miał na uwadze fakt, że na jego utrzymaniu pozostaje jeszcze jedno dziecko w wieku 7 lat, chociaż Sąd rozwodowy, w dacie orzekania, miał wiadomość o ciąży partnerki pozwanego. Te fakty były podstawą do tego, że Sąd uwzględnił powództwo tylko w niecałych 15% w stosunku do żądania, w pozostałym zakresie oddalając powództwo.
Mając powyższe na uwadze w oparciu o treść art. 138 krio orzeczono jak w sentencji, zaś o kosztach sądowych w oparciu o art. 98 §1kpc i art. 13.1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.