Sygn. akt II K 326/16
(stosownie do treści wniosku oskarżyciela na podstawie art. 423 § 1a kpk ograniczone do rozstrzygnięcia o karze)
Rzecznik oskarżenia publicznego zarzucił S. S. popełnienie czynu zakwalifikowanego z art. 59 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych.
Sąd uznał oskarżonego S. S. winnym popełnienia czynu zarzuconego w akcie oskarżenia, tj. występku z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych i na podstawie art. 59 ustawy wymierzył oskarżonemu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na okres 1 (jednego) roku tytułem próby (art. 70 § 1 kk).
Należy wskazać, iż oskarżony S. S. nie był wcześniej karany sądownie. Mając to na uwadze oraz charakter czynu i postawę sprawcy, a w szczególności jego właściwości i warunki osobiste, Sąd uznał, iż prawidłowa ocena dyrektyw wymiaru kary winna skutkować wymierzeniem oskarżonemu za przypisany czyn kary pozbawienia wolności w orzeczonej wysokości.
Zdaniem Sądu orzeczona kara trzech miesięcy pozbawienia wolności wymierzona oskarżonemu jest odpowiednia do stopnia społecznej szkodliwości czynu oskarżonego oraz winy sprawcy. Należycie oddaje ona wagę ustalonych przez Sąd okoliczności obciążających i łagodzących. W ocenie Sądu wymierzona kara spełni swą funkcję w zakresie prewencji indywidualnej, chociaż Sąd wziął również pod uwagę jej aspekt represyjny.
Wymierzając oskarżonemu karę pozbawienia wolności Sąd uwzględnił również wymogi prewencji generalnej, kształtowania wyobrażenia o konieczności przestrzegania obowiązujących norm prawnych i budowania autorytetu porządku prawnego. Biorąc pod uwagę motywację i pobudki działania oskarżonego uznać należy, że czyn popełniony przez oskarżonego stanowi z jednej strony wyraz jaskrawego lekceważenia prawa a z drugiej strony stosunek oskarżonego do przepisów obowiązującego prawa. Dlatego takie zachowanie oskarżonego spotkać się musi z odpowiednio surową reakcją, mieszczącą się przy tym w granicach wyznaczonych przez stopień winy sprawcy.
Wymierzając karę Sąd nie tracił z pola widzenia okoliczności wpływających na jej wymiar. Do okoliczności obciążających zaliczył lekceważący stosunek do obowiązujących przepisów. Jednocześnie Sąd do okoliczności łagodzących zaliczył przyznanie się do popełnienia zarzucanego czynu i wcześniejszą niekaralność.
Na podstawie art. 66 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych Sąd orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu wstępu na imprezy masowe, tj. mecze koszykówki rozgrywane przez zespół (...) na okres 1 (jednego) roku. Przez omyłkę Sąd powielił błąd oskarżyciela i wskazał okres 1 roku jako okres trwania orzeczonego zakazu wstępu na imprezy masowe. Tymczasem stosownie do treści art. 43 § 1 kk zakaz wymieniony w art. 39 pkt 2c kk (zakaz wstępu na imprezy masowe) trwa od 2 do 6 lat, zatem Sąd był zobligowany do orzeczenia wspomnianego zakazu na okres co najmniej 2 lat.
Na oryginale właściwe podpisy
Za zgodność
T., dnia