Sygn. akt IIIRC 10/16
Dnia 29 kwietnia 2016 r.
Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie:
Przewodniczący SSR Mirosław Rogowski
Protokolant Anna Lasko
po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2016 r. w Kamiennej Górze
na rozprawie sprawy z powództwa R. L.
przeciwko K. L.
o ustalenie wygaśnięcia obowiązku alimentacyjnego
1. ustala, że z dniem 01 kwietnia 2016 r. wygasł obowiązek alimentacyjny powoda R. L. względem pozwanego K. L.,
2. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 450,00 zł tytułem kosztów procesu.
Sygn.. IIIRC 10/16
R. L. wystąpił o ustalenie, że ustał jego obowiązek alimentacyjny wobec pozwanego K. L.. Żądanie pozwu uzasadnił tym, że pozwany osiągnął pełnoletność, nie uczy się i jest w stanie podjąć pracę. W oświadczeniu złożonym na rozprawie wskazał miesiąc kwiecień 2016 roku jako początkową datę uwolnienia się od obowiązku alimentacyjnego.
Na rozprawie w dniu 29. 04. 2016 r. K. L. uznał powództwo potwierdzając, że nie kontynuuje nauki i podjął pracę zarobkową.
Sąd ustalił:
Pozwany K. L. ma prawie 20 lat i jest synem powoda R. L., którego obowiązek alimentacyjny skonkretyzowany został na kwotę 750 zł, wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z 17. 10. 2014 r.
dowód: odpis aktu urodzenia – k. 3,
akta IX RC98/14.
K. L. przerwał naukę w (...)i podjął pracę zarobkową w firmie (...) za wynagrodzeniem około 1.700 zł netto. Pomimo tego do marca 2016 r. przyjmował od ojca zasądzone świadczenie alimentacyjne (okoliczności bezsporne).
Sąd zważył:
Zgodnie z art. 133 § 1 k.r.o. rodzice mają obowiązek alimentacyjny wobec swoich dzieci do czasu, aż te będą mogły utrzymać się samodzielnie. W doktrynie i judykaturze prawa rodzinnego przyjmuje się zgodnie, że dzieci uzyskują zdolność do samodzielnego utrzymania się po osiągnięciu pełnoletności, zdobyciu kwalifikacji zawodowych stosownie do swoich uzdolnień i predyspozycji oraz po uzyskaniu realnej możliwości zarobkowania.
K. L. uzyskał zdolność do samodzielnego utrzymania się. Nie kontynuuje bowiem nauki i jest zdolny do pracy. Rynek pracy oferuje dla niego odpowiednie zatrudnienie i faktycznie je podjął, uzyskując wynagrodzenie przekraczające najniższą płacę krajową.
Wobec powyższego ustał obowiązek rodziców dostarczania mu środków utrzymania. Dlatego też Sąd orzekł jak w punkcie 1 wyroku.
Zgodnie z art. 98 § 1 k.p.c. strona przegrywająca sprawę zobowiązana jest zwrócić przeciwnikowi koszty procesu. Powód poniósł wydatek w kwocie 450 zł na opłacenie sprawy. Był on konieczny dla dochodzenia roszczenia. Natomiast potrzeba wystąpienia na drogę sądową wynikła z niewłaściwej postawy pozwanego, unikającego pozasądowego kontaktu z powodem.