Sygn. akt V ACz 1017/13
Dnia 25 października 2013 r.
Sąd Apelacyjny w Katowicach V Wydział Cywilny
w składzie:
Przewodniczący: SSA Barbara Kurzeja
Sędziowie: SA Olga Gornowicz-Owczarek
SO (del.) Irena Waszkielewicz (spr.)
po rozpoznaniu w dniu 25 października 2013r. w Katowicach
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa:Ł. K. (K.)
przeciwko: K. S. (S.)
o ochronę dóbr osobistych i zapłatę
na skutek zażalenia powoda
na zarządzenie Przewodniczącego Sądu Okręgowego w Gliwicach
z dnia 17 września 2013r., sygn. akt II C 168/13
p o s t a n a w i a :
oddalić zażalenie.
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 17 września 2013r. wydanym w sprawie o sygnaturze akt II C 168/13 Przewodniczący Sądu Okręgowego w Gliwicach zwrócił pozew powodowi Ł. K. w części dotyczącej żądania przeprosin i ich zamieszczenia na stronie internetowej pozwanego. Sąd Okręgowy wskazał, że strona powodowa wezwana do uzupełnienia braków formalnych pozwu przez: podanie treści przeprosin oraz strony internetowej pozwanego, w terminie 7 dni pod rygorem zwrotu pozwu, nie uzupełniła wskazanych braków formalnych pozwu.
Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł powód domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do rozpoznania przez Sąd I instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego.
Zarzucił, że zgodnie z art. 130 § 1 k.p.c. brakiem formalnym pisma uzasadniającym wezwanie strony do uzupełnienia braków pod rygorem zwrotu pisma stronie jest tylko taki brak, który uniemożliwia nadanie pismu prawidłowego biegu. Zdaniem powoda brakiem takim nie jest szczegółowe sprecyzowanie treści przeprosin, która to precyzacja miała nastąpić w momencie przesłuchania powoda na rozprawie, ani też przedstawienie adresu strony internetowej pozwanego, gdyż adres ten miała wskazać żona powoda zawnioskowana w sprawie w charakterze świadka.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie powoda nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone zarządzenie jest trafne i odpowiada prawu.
Zgodnie z przepisem art. 130 § 1 zd. 1 k.p.c., jeżeli pismo procesowe nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych lub jeżeli od pisma nie uiszczono należnej opłaty, Przewodniczący wzywa stronę, pod rygorem zwrócenia pisma, do poprawienia, uzupełnienia lub opłacenia go w terminie tygodniowym. Przepis art. 130 § 2 zd. 1 k.p.c. przewiduje, że po bezskutecznym upływie terminu Przewodniczący zwraca pismo stronie. Zgodnie z przepisem art. 187 § 1 pkt 1 k.p.c. pozew winien zawierać dokładnie określone żądanie.
W rozpoznawanej sprawie Przewodniczący zasadnie wezwał powoda do usunięcia braków formalnych pozwu przez podanie treści przeprosin, których domaga się od pozwanego oraz nazwy strony internetowej pozwanego. W przypadku bowiem, gdy powód domaga się usunięcia skutków naruszenia dóbr osobistych przez złożenie oświadczenia w określonej formie i treści (art. 24 § 1 k.c.), pozew zachowuje wszelkie warunku formalne, gdy powód poda w nim treść oświadczenia oraz miejsce jego publikacji (wygłoszenia, emisji) (por. postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 16.04.2012r., I ACz 602/12, lex nr 1171329).
Zatem wniosek o nakazanie pozwanemu usunięcia skutków naruszenia dóbr osobistych przez złożenie przeprosin o określonej treści na stronie internetowej, w sytuacji gdy powód nie podał treści przeprosin i nie oznaczył strony internetowej, na której mają one być zamieszczone, stanowi brak formalny pozwu, o którym mowa w art. 130 § 1 i 2 k.p.c.
W przedmiotowej sprawie powód w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków formalnych pozwu nie podał treści przeprosin, wskazując jedynie, że powód poda tę treść w trakcie przesłuchania, jak również nie podał strony internetowej pozwanego, stwierdzając że adres strony internetowej wskaże podczas przesłuchania żona powoda.
Powód zatem wskazanych braków formalnych pozwu, pomimo wezwania, nie usunął w zakreślonym terminie. W związku z tym Sąd Okręgowy w Gliwicach zasadnie zwrócił pozew powodowi w części dotyczącej żądania przeprosin i ich zamieszczenia na stronie internetowej pozwanego.
Wobec powyższego zażalenie powoda jako bezzasadne podlega oddaleniu (art. 385 w związku z art. 397 § 2 k.p.c.).