Sygn. akt I C 373/15
Dnia 30 grudnia 2016r.
Sąd Rejonowy w Ostrzeszowie I Wydział Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący: |
SSR Małgorzata Wierzba-Golicka |
Protokolant: |
Sekr. sąd. Ilona Motylewska |
po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2016r. w Ostrzeszowie
na rozprawie
sprawy z powództwa (...) S.A. V. (...) z siedzibą w W.
przeciwko A. P.
o zapłatę kwoty (...),- złotych wraz z odsetkami
sprawy z powództwa (...) S.A. V. (...) z siedzibą w W.
przeciwko A. P.
o zapłatę kwoty (...),- złotych wraz z odsetkami
I zasądza od pozwanego A. P. na rzecz powoda (...) S.A. V. (...) z siedzibą w W. kwotę (...),- ( (...)] złotych z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia 28 października 2014r. do dnia zapłaty;
II zasądza od pozwanego A. P. na rzecz powoda (...) S.A. V. (...) z siedzibą w W. kwotę (...),- ( (...)) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu;
III przyznaje od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Ostrzeszowie na rzecz adwokata P. W. (1) kwotę (...),- ( (...)) złotych brutto, tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną pozwanemu z urzędu;
IV zasądza od pozwanego A. P. na rzecz powoda (...) S.A. V. (...) kwotę (...),- ( (...)) złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od:
- kwoty (...),- złotych od dnia 29 listopada 2014r. do dnia zapłaty,
- kwoty (...),- złotych od dnia 29 listopada 2014r. do dnia zapłaty,
- kwoty (...),- złotych od dnia 20 listopada 2014r. do dnia zapłaty,
- kwoty (...),- złotych od dnia 20 listopada 2014r. do dnia zapłaty;
V zasądza od pozwanego A. P. na rzecz powoda (...) S.A. V. (...) kwotę (...),- ( (...)) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu;
VI przyznaje od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Ostrzeszowie na rzecz adwokata P. W. (1) kwotę (...),- ( (...)) złotych brutto, tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną pozwanemu z urzędu.
/-/ Małgorzata Wierzba-Golicka
wyroku z dnia 30 grudnia 2016r.
Powód (...) S.A. V. (...) w W. wniósł o zasądzenie od pozwanego A. P. kwoty (...),- złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 28 października 2014r. do dnia zapłaty.
W uzasadnieniu żądania powód podał, że dochodzona kwota stanowi sumę zadośćuczynienia wypłaconego przez powoda żonie oraz synowi poszkodowanego T. W.. Poszkodowany zginął w wypadku spowodowanym w dniu 29 listopada 1997r. przez pozwanego prowadzącego samochód w stanie po użyciu alkoholu. Pozwany poruszając się samochodem marki P. (...) o nr rejestracyjnym (...) nie dostosował prędkości do warunków drogowych i atmosferycznych, stracił panowanie nad tym pojazdem, zjechał na chodnik i uderzył w drzewo, a pasażer z którym podróżował poniósł na skutek doznanych obrażeń śmierć na miejscu. Za popełnienie tego czynu powód został skazany na drodze karnej. Podstawę roszczenia art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych.
Pozwany wniósł o oddalenie powództwa.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny.
W dniu 29 listopada 1997r. w M. A. P. umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że kierując w stanie nietrzeźwości samochodem osobowym marki P. (...), nr rejestracyjny (...), nie dostosował prędkości jazdy do panujących warunków drogowych i atmosferycznych, stracił panowanie nad pojazdem, zjechał na chodnik i uderzył w drzewo na skutek czego pasażer tego pojazdu (T. W.) w wyniku doznanych uszkodzenia ciała poniósł śmierć na miejscu. Prawomocnym wyrokiem, który został wydany w dniu 16 czerwca 1998r. Sąd Rejonowy w O., uznał oskarżonego A. P. za winnego popełnienia opisanego powyżej czynu oraz wymierzył karę określoną w tym orzeczeniu ( wyrokiem z dnia 29 października 1998r. Sąd Okręgowy w K.utrzymał wyrok Sądu I instancji zaskarżony na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego ).
Dowód: wyroki karne wraz z uzasadnieniami k. 123 -123v, 125-126, 145-146v akt II K 14/98.
Zmarły T. W. pozostawił żonę M. W. oraz małoletniego syna P. W. (2).
Okoliczność bezsporna
Pozwany jako ubezpieczyciel sprawcy wypadku przyznał żonie i synowi zmarłego T. W. - zadośćuczynienie w kwotach odpowiednio (...),- złotych i (...),- złotych.
Dowód: porozumienia i operat szkody k. 65-69.
Powyższy stan faktyczny, który był częściowo niesporny Sąd ustalił na podstawie dokumentów złożonych przez strony w niniejszym postępowaniu
Sąd zważył co następuje.
Na wstępie należy wskazać, iż wniosek o uzasadnienie wyroku złożył jedynie pełnomocnik powoda w sprawie o zapłatę kwoty (...),- złotych ( w drugiej z połączonych w trybie art. 219 kpc spraw wniosku o uzasadnienie nie złożono ), dlatego też uzasadnienie obejmuje wyłącznie pkt 1-3 wyroku z dnia 30 grudnia 2016r..
Powodowi ( ubezpieczycielowi ), z którym została zawarta umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu mechanicznego i doszło do wypłaty świadczenia na rzecz osób uprawnionych, przysługuje roszczenie zwrotne do sprawcy szkody ( pozwanego ), który spowodował wypadek kierując samochodem w stanie nietrzeźwości. To roszczenie zwrotne ( określane w doktrynie i orzecznictwie mianem „regresu nietypowego" ) należy odróżnić od regresu ubezpieczeniowego przewidzianego w art. 828 kc. Możliwość regresu jaką przewiduje powołany przepis jest dopuszczalna tylko w stosunku do osób trzecich, które odpowiadają za szkodę. Natomiast roszczenie zwrotne w obowiązkowym ubezpieczeniu OC, przysługuje przeciwko kierującemu pojazdem ( ubezpieczonemu ). Roszczenie to niezależnie o spełnianej roli kompensacyjnej, realizuje inne przypisane funkcje a mianowicie represyjną i prewencyjną w zapobieganiu wypadkom w ruchu samochodowym.
Powód w okresie poprzedzającym sporządzenie pozwu wypłacił zadośćuczynienie żonie poszkodowanego w kwocie (...),- złotych oraz synowi w kwocie (...),- złotych. W ocenie Sądu wypłacone kwoty są adekwatne do naruszenia dóbr osobistych bliskich poszkodowanego i cierpień przez nich poniesionych, dlatego też ich wypłacenie na podstawie art. 448 kc w związku z art. 24 § 1 kc było w pełni uzasadnione. W tym stanie rzeczy i na podstawie powołanych przepisów ( art. 43 ustawy z dnia 22 maja 2003r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczeń Komunikacyjnych ) Sąd orzekł jak w pkt 1 wyroku.
Powód w piśmie doręczonym pozwanemu w dniu 13 października 2014r. ( k. 62-64 ) wezwał do zapłaty określonej w pozwie kwoty w terminie 14 dni, po upływie tego terminu roszczenie stało się wymagalne, dlatego też żądanie odsetek od dnia 28 października 2014r. uznać należało za uzasadnione.
O kosztach procesu orzeczono zgodnie z art. 98 § 1 kpc mając na względzie wynik procesu. Na koszty te składają się: uiszczona przez powoda opłata sądowa w wysokości (...),- złotych, opłata skarbowa w kwocie (...),- złotych od złożenia dokumentu stwierdzającego pełnomocnictwo ( art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 listopada 2006r. – o opłacie skarbowej ) oraz kwota (...),- złotych stanowiąca wynagrodzenie pełnomocnika ustalone na podstawie § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.
W punkcie 3 orzeczenia Sąd przyznał od Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Kępnie kwotę (...)złotych na rzecz adwokata P. W. (1) tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną pozwanemu z urzędu. Wynagrodzenie to zostało obliczone na podstawie § 6 pkt 5 oraz § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
/-/ Małgorzata Wierzba-Golicka