Sygn. akt IV U 972/16
Dnia 4 stycznia 2017r.
Sąd Okręgowy w Elblągu Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Tomasz Koronowski
Protokolant: st. sekr. sądowy Anna Tomaszewska
po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2017r. w Elblągu na rozprawie
sprawy z odwołania A. T.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w E.
z dnia 18 lipca 2016r. znak: (...)
o przeliczenie kapitału początkowego i emerytury
I. zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonej A. T. prawo do przeliczenia kapitału początkowego z uwzględnieniem dodatkowo okresów od dnia 1 lipca 1970r. do dnia 30 lipca 1970r. i od dnia 1 lipca 1972r. do dnia 31 lipca 1972r. jako składkowych oraz w konsekwencji do przeliczenia emerytury od dnia 1 lipca 2016r.;
II. nie stwierdza odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji co do przeliczenia emerytury.
Sygn. akt IV U 972/16
Ubezpieczona A. T. wniosła odwołanie od decyzji pozwanego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w E. z dnia 18 lipca 2016r. znak (...), domagając się doliczenia do stażu okresów od 1 do 30 lipca 1970r. i od 1 do 31 lipca 1972r. w oparciu o umowy o pracę.
Pozwany w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie, powołując się na przepisy ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (obecnie Dz.U. z 2016r., poz. 887 ze zm.; dalej: ustawa emerytalna) i wywodząc, że samo zawarcie umów o pracę nie przesądza o tym, że praca ta była faktycznie świadczona. Zaznaczono ponadto, że okres od 1 do 31 lipca 1972r, został uwzględniony do okresów ubezpieczenia jako okres opieki nad dzieckiem, liczony po 1,3% podstawy wymiaru, czyli tak samo jak okres składkowy.
W związku ze stanowiskiem organu rentowego z odpowiedzi na odwołanie ubezpieczona wniosła o przesłuchanie świadka na okoliczność świadczenia pracy w lipcu 1972r. Jednocześnie wskazała, że nie jest w stanie przedstawić świadków zatrudnienia w lipcu 1970r., bo osoby takie już nie żyją.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Decyzją z dnia 29 kwietnia 2010r. organ rentowy ustalił kapitał początkowy ubezpieczonej A. T., ur. dnia (...), przy przyjęciu 327 m-cy składkowych i 8 m-cy nieskładkowych opieki nad dziećmi. W okresach składkowych nie uwzględniono okresów pracy w Ośrodku (...) na półkolonii letniej w O. od 1 do 30 lipca 1970r. i w Ośrodku (...) na półkolonii letniej w I. od 1 do 31 lipca 1972r. Decyzją z dnia 10 maja 2010r. przyznano ubezpieczonej emeryturę od dnia 1 kwietnia 2010r.
W dniu 5 lipca 2016r. ubezpieczona złożyła wniosek o przeliczenie kapitału początkowego z uwzględnieniem wskazanych okresów z lat 1970 i 1972. Do wniosku dołączyła zaświadczenie Przedszkola Miejskiego w I. o przebiegu pracy zawodowej, a którym wymieniono m.in. okresy sporne.
Zaskarżoną decyzją odmówiono przeliczenia kapitału początkowego i emerytury, gdyż z dołączonego do wniosku zaświadczenia nie wynika, aby Przedszkole Miejskie było następcą prawnym Ośrodków (...).
Ubezpieczona jest z zawodu nauczycielem przedszkolnym. W okresach od 1 do 30 lipca 1970r. i od 1 do 31 lipca 1972r. świadczyła w pełnym wymiarze czasu pracę jako opiekun dzieci w wieku przedszkolnym na półkoloniach zorganizowanych w O. i w I. z wynagrodzeniem odpowiednio 950 i 1.200 zł.
(dowód: umowy o pracę w pliku emerytalnym, życiorys z 11.02.1972r. w aktach osobowych koperta k.12, zeznania świadka E. M. k.38, zeznania skarżącej k.46, także w związku z jej wyjaśnieniami k.21).
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie okazało się uzasadnione.
Trzeba zaznaczyć, że okres zatrudnienia z lipca 1972r. został uznany przez organ rentowy po złożeniu zeznań przez świadka E. M.. Z kolei okres zatrudnienia z lipca 1970r. znalazł potwierdzenie nie tylko w umowie o pracę, ale i w życiorysie skarżącej z 1972r., znajdującym się w jej aktach osobowych z kolejnego okresu zatrudnienia. W świetle wszystkich wskazanych okoliczności nie było zatem w ocenie Sądu podstaw do kwestionowania wiarygodności zeznań skarżącej co do faktu świadczenia pracy i jej wymiaru także w lipcu 1970r. Zebrane dowody dały bowiem ostatecznie spójny obraz stanu faktycznego.
Odnośnie podstawy prawnej odwołania należy wskazać na art. 174 ust. 2 ustawy emerytalnej, z którego wynika, że przy ustalaniu kapitału początkowego przyjmuje się m.in. okresy składkowe, o których mowa w art. 6, a więc przede wszystkim okresy zatrudnienia (art. 6 ust. 2 pkt 1 lit. a). Z kolei wysokość kapitału początkowego przekłada się na wysokość emerytury, co jednoznacznie wynika z art. 25 ust. 1 ustawy emerytalnej, który stanowi, że podstawę obliczenia emerytury stanowi kwota m.in. zwaloryzowanego kapitału początkowego.
W opisanych okolicznościach zaskarżoną decyzję zmieniono w żądanym zakresie, tj. przez przyznanie wnioskodawczyni prawa do przeliczenia kapitału początkowego i w konsekwencji od dnia 1 lipca 2016r. (od początku miesiąca, w którym złożono wniosek o przeliczenie – por. art. 129 ust. 1 ustawy emerytalnej) także emerytury, z uwzględnieniem dodatkowo obu spornych okresów jako okresów składkowych. Podstawą procesową rozstrzygnięcia jest w tej części art. 477 14§2 kpc.
Ponadto na podstawie art. 118 ust. 1a ustawy emerytalnej Sąd nie stwierdził odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji, gdyż uwzględnienie spornych okresów wymagało przeprowadzenia wymienionych wyżej dowodów z zeznań świadka i życiorysu z 1972r., nieznanych pozwanemu na etapie wydawania zaskarżonej decyzji.