Sygn. akt VII U 1361/13
W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15.11.2013 r.
Sąd Okręgowy / Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Świdnicy
Wydział VII Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący-Sędzia : SSO Monika Kiwiorska-Pająk
Protokolant :st. sekretarz sądowy Gabriela Zaborowska
przy udziale - - -
po rozpoznaniu w dniu 15.11.2013 r. w Świdnicy
sprawy Zakładu Produkcyjno-Handlowo-Usługowego (...) Sp. z o.o. w P.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W.
o wysokość składki na ubezpieczenie wypadkowe
na skutek odwołania Zakładu Produkcyjno-Handlowo-Usługowego (...) Sp. z o.o.w P.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W.
z dnia 12.07.2013 r. Nr (...)
zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. z dnia 12.07.2013 r. Nr (...) w ten sposób, że stwierdza brak podstaw do podwyższenia o 50% stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe obowiązującej płatnika składek Zakład Produkcyjno-Handlowo-Usługowy (...) Sp. z o.o. w P. w roku składkowym obejmującym okres od dnia 1 kwietnia 2012 roku do dnia 31 marca 2013 roku.
Sygn. akt VII U 1361/13
(...) Sp. z o. o. w P. odwołała się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. z dnia 12.07.2013 r., w której strona pozwana podwyższyła wnioskodawcy stopę procentową składki na ubezpieczenie wypadkowe w roku składkowym obejmującym okres od dnia 1.04.2012 r. do 31.03.2013 r., o 50 %. Odwołujący w uzasadnieniu odwołania wskazał, że regularnie opłaca składki i zachowuje terminy składanie deklaracji miesięcznych i odbywa się to wszystko w ramach dobrej współpracy. Dodał, że zaniżenie stopy procentowej składki wypadkowej dotyczy okresu 3 miesięcy, a decyzja jest rażąco niesprawiedliwa. Wnioskodawca podniósł, że błąd, który powstał na skutek aktualizacji systemu kadrowego nie był wynikiem świadomego unikania zapłaty składek tylko przeoczeniem zmiany parametrów.
W odpowiedzi na odwołanie strona pozwana wniosła o jego oddalenie i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 120 zł. podnosząc, że wnioskodawca w okresie od stycznia 2013 r. do marca 2013 r. wykazał w dokumentach rozliczeniowych i opłacał w zaniżonej wysokości stopę procentowa składki na ubezpieczenie wypadkowe, tj. wg stopy procentowej 1,93%. Organ rentowy powołał się na treść przepisu art. 34 ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych oraz art. 83 ust. 1 pkt 3 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny :
(...) Sp. z o. o. w P. jest od stycznia 1999 r. płatnikiem składek na ubezpieczenie wypadkowe. Za rok 2010 r. płatnik nie był zobowiązany do złożenia informacji na druku (...).
W 2011 r. płatnik składek złożył informację w których wykazał (...) oraz liczbę ubezpieczonych – 11. Składki na ubezpieczenie wypadkowe w okresie od kwietnia 2012 do grudnia 2012 r. rozliczył według stopy procentowej – 2 %, natomiast za okres od stycznia 2013 r. do marca 2013 r. według stopy procentowej 1,93 %.
Pismem z dnia 13.05.2013 r. (doręczonym płatnikowi w dniu 15.05.2013 r.), strona pozwana zawiadomiła wnioskodawcę o wszczęciu postępowania wyjaśniającego z urzędu w związku z zaniżeniem stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe w okresie od stycznia 2013 r. do marca 2013 r. oraz poinformowała, że wymierzenie sankcji w tym przypadku jest obligatoryjne.
W dniach 21.05.2013 r. i 13.06.2013 r. płatnik składek przekazał do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dokumenty rozliczeniowe za okres od stycznia 2013 r. do marca 2013 r. z prawidłowo rozliczoną składką na ubezpieczenie wypadkowe według stopy procentowej w wysokości 2 %.
Strona pozwana ustaliła w drodze decyzji z dnia 12.07.2013 r. stopę procentowa składki na ubezpieczenie wypadkowe na cały rok składkowy obejmujący okres od 1 kwietnia 2012 r. do 31 marca 2013 r. w wysokości 150% stopy procentowej składki ustalonej na podstawie prawidłowych danych, co oznacza, że za w/w okres obowiązująca stopę procentową na ubezpieczenie wypadkowe jest 3 % podstawy wymiaru.
dowód : dokumentacja ZUS
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie zasługuje na uwzględnienie.
Na podstawie z art. 34 ust. 1 Ustawy z dnia 30 października 2002 r., o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz.U. z 2009 r., nr 167, poz.1322), jeżeli płatnik składek nie przekaże danych lub przekaże nieprawdziwe dane, o których mowa w art. 31, co spowoduje zaniżenie stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe, Zakład ustala, w drodze decyzji, stopę procentową składki na cały rok składkowy w wysokości 150 % stopy procentowej ustalonej na podstawie prawidłowych danych. Płatnik składek zobowiązany jest opłacić zaległe składki wraz z odsetkami za zwłokę. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do płatników składek, o których mowa w art. 28 ust. 1, którzy nieprawidłowo ustalili liczbę ubezpieczonych lub grupę działalności, przy czym, jeżeli płatnik składek stwierdzi nieprawidłowość, obowiązany jest on ponownie ustalić stopę procentową składki na ubezpieczenie wypadkowe we własnym zakresie (ust. 3).
Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest to, czy strona pozwana zasadnie na podstawie art. 34 ust. 1 ustawy wypadkowej ustaliła stopę procentową składki na ubezpieczenie wypadkowe na cały rok składkowy obejmujący okres od kwietnia 2012 r. do marca 2013 r., w wysokości 150% stopy procentowej składki ustalonej na podstawie prawidłowych danych. Oznacza to, że za w/w okres obowiązującą stopą procentową na ubezpieczenie wypadkowe jest 3 % podstawy wymiaru.
W ocenie tut. Sądu brak podstaw do zastosowania wobec odwołującego sankcji wynikającej z przepisu art. 34 ust. 1 ustawy wypadkowej albowiem zaniżenie przez odwołującego stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe za okres od stycznia 2013 r. do marca 2013 r., było wynikiem błędu, który został niezwłocznie skorygowany przez płatnika, a polegał na nieprawidłowym naliczeniu stopy procentowej za okres 3 miesięcy, co nie wyczerpuje znamion zachowania określonego w art. 34 ust 1.
Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 06.09.2012 r., w sprawie sygn. akt. II UK 39/11 „Zakresowo czym innym są dane nieprawidłowe, a czym innym dane nieprawdziwe. Artykuł 34 ust 1 tzw. ustawy wypadkowej pozwala na zastosowanie sankcji w nim przewidzianej tylko w przypadku podania danych nieprawdziwych”.
W rozpoznawanej sprawie należy podkreślić, że płatnik płacił zawsze regularnie bez opóźnienia i w sposób prawidłowy wyliczone składki, na podstawie prawdziwych danych, natomiast przedmiotowy błąd wynikał z niedopatrzenia i nie należy go kwalifikować jako dane nieprawdziwe, lecz tylko jako dane niepoprawne, podlegające korekcie przez płatnika lub przez organ rentowy. W związku z powyższym Sąd zakwalifikował informację płatnika do danych niepoprawnych, które nie uprawniają do zastosowania sankcji z art. 34 ust 1 ustawy wypadkowej, bowiem uznał, iż nie można przyjąć, że odpowiedzialność płatnika składek na podstawie tego przepisu ma charakter obiektywny i w związku z tym występuje w każdym przypadku podania niepoprawnych danych, prowadzących do zaniżenia wysokości należnych składek. Nie ma bowiem uzasadnienie dla wymierzenia kary bez oceny okoliczności będących przyczyną wadliwości informacji, a sankcja ma zastosowanie do płatnika, który ponosi winę za przekazanie nieodpowiadających prawdzie danych.
W rozstrzygnięciu niniejszej sprawy przeważyły elementy stanu faktycznego, z których wynikało, że odwołujący podał dane niepoprawne, które były następstwem błędu, a nie umyślnego działania.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 477 14 §2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że stwierdził brak podstaw do podwyższenia o 50 % stopy procentowej składki na ubezpieczenia wypadkowe obowiązującej płatnika składek w roku składkowym obejmującym okres od dnia 1 kwietnia 2012 r. do 31 marca 2013 r.