Sygn. akt VIII Gz 105/13
Dnia 24 października 2013 r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VIII Wydział Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Marek Tauer
po rozpoznaniu w dniu 24 października 2013 r. w Bydgoszczy
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa (...)Spółka komandytowa w K.
przeciwko (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w B.
o zapłatę
na skutek zażalenia pozwanego od postanowienia Sądu Rejonowego w Bydgoszczy
z dnia 8 kwietnia 2013 r., sygn. akt. VIII GNc 7783/12
postanawia: oddalić zażalenie.
Sygn. akt VIII Gz 105/13
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Bydgoszczy odrzucił sprzeciw pozwanego od nakazu zapłaty z dnia 8 kwietnia 2013 r. na podstawie art. 504 § 1 kpc. W uzasadnieniu wskazano, że odpis w/w nakazu został doręczony pozwanemu w dniu 11 marca 2013 r., natomiast sprzeciw od tego nakazu został nadany w urzędzie pocztowym w dniu 26 marca 2013 r. Sąd I instancji podkreślił, że termin do wniesienia sprzeciwu upływał w dniu 25 marca 2013 r. W tym stanie rzeczy Sąd Rejonowy zważył, iż pozwany wniósł sprzeciw po terminie, w związku z czym podlegało on odrzuceniu.
W zażaleniu od powyższego rozstrzygnięcia pozwana Spółka podniosła, że zaskarżone postanowienie jest niezrozumiałe bowiem pracownik miał nadać przesyłkę pocztową w dniu 25 marca 2013 r.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd I instancji prawidłowo odrzucił sprzeciw pozwanego od nakazu zapłaty na podstawie art. 504 § 1 kpc. Przyczyną odrzucenia przedmiotowego sprzeciwu było - jak prawidłowo zważył Sąd I instancji, spóźnione wniesienie sprzeciwu.
Wbrew stanowisku pozwanego, sprzeciw został nadany w urzędzie pocztowym w dniu 26 marca 2013r. Data nadania wynika z pieczęci urzędu pocztowego znajdującej się na kopercie w której znajdował się sprzeciw (k-26). Termin do wniesienia sprzeciwu jest dwutygodniowy i liczy się od doręczenia nakazu (art. 504 § 1 kpc).
W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy oddalił zażalenie pozwanego, jako nieuzasadnione, o czym postanowił jak w sentencji na mocy art. 385 kpc w związku z art. 397 § 2 kpc.