Sygn. akt VIII U 473/17
Dnia 23 maja 2017 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: |
SSO Grzegorz Tyrka |
Protokolant: |
Igor Ekert |
po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2017 r. w Gliwicach
na rozprawie
sprawy W. S.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z.
o wysokość emerytury
na skutek odwołania W. S.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z.
z dnia 10 lutego 2017 r. nr (...)
1) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje W. S. prawo do ponownego ustalenia wysokości emerytury na podstawie art. 110a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1440 ze zm.), poczynając od dnia 1 stycznia 2017 roku;
2) zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. na rzecz W. S. kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem kosztów zastępstwa procesowego.
SSO Grzegorz Tyrka
VIII U 473/17
Dnia 17 stycznia 2017 roku ubezpieczony W. S. wniósł o przeliczenie wysokości emerytury na podstawie art. 110a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2016 roku, Nr 887.) – zwanej dalej ustawą emerytalną.
Decyzją z dnia 10 lutego 2017 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił ubezpieczonemu przeliczenia emerytury, albowiem nowo ustalony wskaźnik wysokości podstawy wymiaru (tzw. wwpw) emerytury nie przekroczył 250%.
Ubezpieczony wniósł odwołanie, domagając się zmiany zaskarżonej decyzji poprzez uwzględnienie wniosku złożonego dnia 17 stycznia 2017 roku oraz zasądzenie od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. na swoją rzecz zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. wniósł o oddalenie odwołania.
Na uzasadnienie podano, że organ rentowy obliczył wwpw świadczenia na podstawie przedłożonego przez ubezpieczonego zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu za lata 1980-1990; natomiast okres 1962-1968, 1971-1972 organ rentowy przyjął minimalne wynagrodzenie za pracę. Organ rentowy obliczył, że wwpw świadczenia z 20 najkorzystniejszych lat kalendarzowych wyniósł 200,44%.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Ubezpieczony był zatrudniony na podstawie umowy o pracę w Przedsiębiorstwie (...) w G. w okresie od dnia 4 marca 1958 roku do dnia 28 września 1990 roku, przy czym od dnia 1 maja 1960 roku na stanowisku sztygara górniczego.
Decyzją z dnia 20 listopada 1990 roku organ rentowy przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury górniczej, poczynając od dnia 1 lipca 1990 roku.
Zakład pracy ubezpieczonego posiada dokumentację płacową ubezpieczonego tylko za lata 1980-1990, i na tej podstawie wystawił zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu (druk Rp-7). Za wcześniejszy okres zatrudnienia ubezpieczonego dokumentacja uległa zniszczeniu.
Na podstawie akt osobowych Sąd dokonał obliczenia rocznych zarobków ubezpieczonego za lata:1970-1978, a następnie dokonał obliczenia wwpw świadczenia za te lata. W dalszej kolejności ustalony za każdy rok wwpw świadczenia należało podstawić w miejsce wwpw świadczenia za przed 1980 rokiem
Obliczenia Sądu przedstawiają się następująco:
1. 1970 rok
(3 100 zł wynagrodzenie zasadnicze x 6 miesięcy) + (4 600 zł wynagrodzenie zasadnicze x 6 miesięcy) = 46 200 zł : 26 820 zł (średnia krajowa) = 172,26%
2. 1971 rok
(4 600 zł wynagrodzenie zasadnicze x 12 miesięcy) + (150 zł dodatek funkcyjny x 12 miesięcy) = 57 000 zł : 28 296 zł (średnia krajowa) = 201,44%
3. 1972 rok
57 000 zł (takie samo wynagrodzenie jak w 1971 roku) : 30 108 zł (średnia krajowa) = 189,32%
4. 1973 rok
57 000 zł (takie samo wynagrodzenie jak w 1972 roku) : 33 576 zł (średnia krajowa) = 169,76%
5. 1974 rok
(4 750 zł wynagrodzenie zasadnicze x 1 miesiąc) + (5 000 zł wynagrodzenie zasadnicze x 11 miesięcy) + (1 250 zł dodatek funkcyjny x 11 miesięcy) = 73 500 zł : 38 220 zł = 192,31%
6. 1975 rok
(5 500 zł wynagrodzenie zasadnicze x 12 miesięcy) + (1 000 zł dodatek funkcyjny x 12 miesięcy) = 78 000 zł : 46 956 zł (średnia krajowa) = 166,11%
7. 1976 rok
78 000 zł (wynagrodzenie takie samo jak w 1975 roku) : 51 372 zł (średnia krajowa) = 151,83%
8. 1977 rok
(5 500 zł wynagrodzenie zasadnicze x 12 miesięcy) + (1 500 zł dodatek funkcyjny x 12 miesięcy) = 84 000 zł : 55 152 zł = 152,31%
9. 1978 rok
(5 500 zł wynagrodzenie zasadnicze x 3 miesiące) + ( 1 500 zł dodatek funkcyjny x 3 miesiące) + (6 000 zł wynagrodzenie zasadnicze x 9 miesięcy) + ( 1 500 zł dodatek funkcyjny x 9 miesięcy) = 88 500 zł : 150,91%
Obliczony przez Sąd wwpw świadczenia z wybranych 20 lat pracy ubezpieczonego, przy uwzględnieniu okresu zatrudnienia pracowniczego po przejściu na emeryturę, przedstawia poniższa tabela:
1 |
1970 |
172,26% |
|
2 |
1971 |
201,44% |
|
3 |
1972 |
189,32% |
|
4 |
1973 |
169,76% |
|
5 |
1974 |
192,31% |
|
6 |
1975 |
166,11% |
|
7 |
1976 |
151,83% |
|
8 |
1977 |
152,31% |
|
9 |
1978 |
150,91% |
|
10 |
1980 |
303,09% |
|
11 |
1981 |
239,06% |
|
12 |
1982 |
333,50% |
|
13 |
1983 |
344,06% |
|
14 |
1984 |
379,18% |
|
15 |
1985 |
336,29% |
|
16 |
1986 |
367,10% |
|
17 |
1987 |
395,82% |
|
18 |
1988 |
399,20% |
|
19 |
1989 |
343,12% |
|
20 |
1990 |
197,77% |
|
5184,44% |
:20 |
||
259,22 % |
Z powyższych wyliczeń wynika, że przyjęcie za lata: 1970-1978 tylko wynagrodzenia zasadniczego oraz dodatku funkcyjnego pozwala ustalić, że wwpw świadczenia przekracza 250%.
/dowód z: akt ZUS, akt osobowych ubezpieczonego/.
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie W. S. zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 110a ust. 1 ustawy emerytalnej wysokość emerytury oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15 [podstawa wymiaru składek], z uwzględnieniem art. 110 ust. 3 [wyższy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru], jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia, o którym mowa w art. 15 ust. 5, jest wyższy niż 250%.
Ubezpieczony spełnia przesłanki zawarte w art. 110a ust. 1 ustawy emerytalnej.
Należy zwrócić uwagę, że organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję na podstawie przedłożonego przez ubezpieczonego dowodu, tj. druku Rp-7 za lata 1980-1990. W przypadku ubezpieczonego należało obliczyć wwpw z okresu dowolnie wybranych 20 lat zatrudnienia pracowniczego poprzedzających rok, w którym zgłoszono wniosek o przeliczenie świadczenia w trybie art. 110a ustawy emerytalnej, z tym że część okresu musiała przypadać po nabyciu prawa do emerytury.
Ubezpieczony mógł w postępowaniu przed organem rentowym wykazać wysokość swoich zarobków za okres 1970-1978, czego nie uczynił. Dopiero w postępowaniu sądowym został przeprowadzony dowód z akt osobowych ubezpieczonego na okoliczność uzyskiwanego zarobku. Postępowanie dowodowe pozwoliło ustalić wysokość wynagrodzenia za lata: 1970-1978 oraz ponownie ustalić wwpw świadczenia, którego wartość przekracza 250%.
Skoro zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 110a ust. 1 ustawy emerytalnej, to na podstawie tego przepisu oraz art. 477 14 § 2 k.p.c. należało uwzględnić odwołanie i przyznać prawo ubezpieczonemu do ponownego ustalenia wysokości emerytury na podstawie art. 110 a ustawy emerytalnej, poczynając od dnia 1 stycznia 2017 roku, tj. miesiąca, w którym zgłoszono wniosek (art. 129 ust. 1 ustawy emerytalnej).
O kosztach zastępstwa procesowego orzeczono na mocy art. 98 k.p.c. oraz § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 roku, poz. 1804) w brzmieniu obowiązującym od dnia 27 października 2016 roku.
(-) SSO Grzegorz Tyrka