Sygn. akt: I C 1168/11
Dnia 23 lutego 2017 r.
Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący: |
SSR Małgorzata Żelewska |
Protokolant: |
protokolant Agnieszka Bronk-Marwicz |
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lutego 2017 r. w G.
sprawy z powództwa K. R. i B. R.
przeciwko E. R.
o zapłatę
I. oddala powództwo;
II. kosztami procesu obciąża powodów uznając je za uiszczone.
Sygnatura akt: I C 1168/11
Powodowie K. R. i B. R. wnieśli pozew przeciwko M. R. i E. R. domagając się od pozwanych solidarnie zapłaty kwoty 2.526,26 zł wraz z ustawowymi odsetkami od kwot:
- 521,31 zł od dnia 21 marca 2011r. do dnia zapłaty,
- 274,14 zł od dnia 21 czerwca 2011r. do dnia zapłaty,
- 1.020,69 zł od dnia 24 stycznia 2011r. do dnia zapłaty,
- 710,12 zł od dnia 17 lutego 2011r. do dnia zapłaty
oraz zasądzenia kosztów procesu według norm przepisanych.
W uzasadnieniu pozwu powodowie podnieśli, że pozwani zamieszkują wraz z dwiema dorosłymi córkami i zwierzętami domowymi w mieszkaniu nr (...) przy ul. (...) w G., a powodowie zajmują lokal nr (...). W ww. budynku pozwani mają siedzibę swojej spółki, w której jest zatrudniony pracownik korzystający codziennie z wody. Zdaniem powodów, pozwani uparcie i złośliwie nie płacą zobowiązań finansowych wynikających z faktu zużycia przez nich gazu ziemnego, energii elektrycznej i wody. Nie płacą także podatków od nieruchomości. Umowy na dostawę mediów zostały zawarte przez powodów i to powodowie pokrywają wszystkie opłaty w całości. W niniejszej sprawie powodowie domagają się zapłaty połowy należności za zużycie energii elektrycznej i gaz oraz 2/3 opłat za zużycie wody, a także zapłaty połowy podatku od nieruchomości w budynku przy ul. (...) w G.. Mimo wielu wezwań do zapłaty pozwani nie dokonali zapłaty ww. należności.
(pozew k. 2-3v)
Postanowieniem z dnia 15 listopada 2011r. Sąd na podstawie art. 618 § 2 k.p.c. wyłączył i przekazał do rozpoznania Wydziałowi VII Cywilnemu tut. Sądu do sprawy o sygnaturze akt VII Ns 1315/11 sprawę z powództwa powodów przeciwko M. R..
(postanowienie k. 36)
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Powodowie K. R. i B. R. oraz M. R. byli współwłaścicielami nieruchomości położonej w G. przy ul. (...) dla której Sąd Rejonowy w Gdyni prowadzi księgę wieczystą nr (...). Powodom przysługiwał udział w wysokości ½ części w prawie własności wymienionych nieruchomości. Udział w takiej samej wysokości przysługiwał też M. R.. Postanowieniem z dnia 11 lutego 2016r. wydanym w sprawie o sygnaturze VII Ns 1315/11 Sąd Rejonowy w Gdyni zniósł współwłasność ww. nieruchomości poprzez ustanowienie odrębnej własności lokalu mieszkalnego nr (...), który przyznał na wyłączną własność M. R., oraz lokalu mieszkalnego nr (...), który przyznał na własność, do majątkowej wspólności ustawowej powodom. Nadto, w punkcie IV. ww. postanowienia Sąd zasądził od M. R. na rzecz powodów łącznie kwotę 5.127,91 zł, na którą składały się m.in. należności objęte żądaniem pozwu w niniejszej sprawie. Przedmiotowe postanowienie jest prawomocne.
(okoliczności bezsporne ustalone w oparciu o: odpis zwykły z księgi wieczystej k. 31-33, postanowienie Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 11 lutego 2016r. wraz z uzasadnieniem k. 102-128)
Pozwana E. R. jest żoną M. R., a w jej małżeństwie obowiązuje ustrój wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej. Pozwana wraz z rodziną zamieszkuje w lokalu mieszkalnym nr (...) w budynku przy ul. (...) w G..
(okoliczności bezsporne)
W dniu 28 lutego 2011r. Przedsiębiorstwo (...) sp. z o.o. z siedzibą w G. wystawiło fakturę VAT nr (...) za dostawę wody i odprowadzanie ścieków z nieruchomości przy ul. (...) w G. za okres od 25 listopada 2010r. do 23 lutego 2011r. na kwotę 781,97 zł. W dniu 7 marca 2011r. powód uiścił na rzecz dostawcy kwotę 260,66 zł, zaś w dniu 28 marca 2011r. kwotę 521,31 zł.
(okoliczności bezsporne ustalone w oparciu o fakturę VAT k. 4-5, potwierdzenie przelewu k. 6-7)
W dniu 31 maja 2011r. Przedsiębiorstwo (...) sp. z o.o. z siedzibą w G. wystawiło fakturę VAT nr (...) za dostawę wody i odprowadzanie ścieków z nieruchomości przy ul. (...) w G. za okres od 24 lutego 2011r. do 26 maja 2011r. na kwotę 411,20 zł. W dniu 8 czerwca 2011r. powód uiścił na rzecz dostawcy kwotę 137,06 zł, zaś w dniu 4 października 2011r. kwotę 274,14 zł.
(okoliczności bezsporne ustalone w oparciu o fakturę VAT k. 8-10, potwierdzenie przelewu k. 11 i 14)
W dniu 10 stycznia 2011r. (...) S.A. wystawiło fakturę VAT nr (...) z tytułu sprzedaży i dostawy gazu ziemnego do budynku przy ul. (...) w G. za okres od 3 grudnia 2010r. do 7 stycznia 2011r. na łączną kwotę 2.041,38 zł. W dniu 18 stycznia 2011r. powód uiścił na rzecz dostawcy kwotę 1.020,69 zł, zaś w dniu 22 lutego 2011r. kwotę 877,24 zł.
(okoliczności bezsporne ustalone w oparciu o fakturę VAT k. 16, potwierdzenie przelewu k. 17 i 20)
W dniu 3 lutego 2011r. (...) S.A. wystawiło fakturę VAT nr (...) z tytułu sprzedaży i dostawy gazu ziemnego do budynku przy ul. (...) w G. za okres od 7 stycznia 2011r. do 2 lutego 2011r. na łączną kwotę 1.420,25 zł. W dniu 11 lutego 2011r. powód uiścił na rzecz dostawcy kwotę 1.420,25 zł.
(okoliczności bezsporne ustalone w oparciu o fakturę VAT k. 22-23, potwierdzenie przelewu k. 24)
M. R. zapłacił kwotę zasądzoną pkt. IV. postanowienia z dnia 11 lutego 2016r. wraz z odsetkami.
(okoliczności bezsporne)
Sąd zważył, co następuje:
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w całości na podstawie dowodów dokumentów przedłożonych do akt sprawy przez powodów. Oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy Sąd uznał, że brak było podstaw do odmowy przyznania ww. dokumentom waloru wiarygodności, albowiem żadna ze stron nie kwestionowała autentyczności tych dokumentów ani też nie zaprzeczyła, że osoby podpisane pod tymi dokumentami nie złożyły oświadczeń w nich zawartych. Niemniej, wobec niewykazania zasady odpowiedzialności przedmiotowe dokumenty potwierdzające jedynie wysokość opłat za zużycie gazu oraz wody nie miały żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.
Zważyć należy, iż pierwotnie powodowie K. R. i B. R. domagali się od E. R. i M. R. zwrotu połowy opłat za gaz oraz zwrotu 2/3 opłat za zużycie wody w budynku przy ul. (...) w G.. Z uwagi na fakt, iż pomiędzy współwłaścicielami ww. nieruchomości tj. powodami i pozwanym M. R. toczyło się postępowanie nieprocesowe w przedmiocie zniesienia współwłasności, postanowieniem z dnia 13 stycznia 2012r. na podstawie art. 618 § 2 k.p.c. Sąd wyłączył sprawę z powództwa powodów przeciwko M. R. i przekazał ją do rozpoznania Wydziałowi VII Cywilnemu tut. Sądu do sprawy o sygnaturze akt VII Ns 1315/11. W postępowaniu nieprocesowym zostały pomiędzy współwłaścicielami nieruchomości rozliczone koszty będące przedmiotem niniejszego postępowania. Ostatecznie zatem przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie było wyłącznie powództwo przeciwko E. R.. Badając podstawę prawną tego powództwa, Sąd doszedł do przekonania, że w przedmiotowym stanie faktycznym należy zastosować przepisy dotyczące bezpodstawnego wzbogacenia. Strona nie wykazała bowiem żadnej innej podstawy faktycznej roszczenia (np. umowa dotycząca rozliczenia kosztów mediów, czyn niedozwolony etc.). Jak wskazuje się w judykaturze bezpodstawne wzbogacenie jest szczególnym zdarzeniem prawnym, w wyniku którego bez podstawy prawnej powstaje nowa sytuacja, polegająca na wzroście majątku po stronie podmiotu wzbogaconego, kosztem jednoczesnego pogorszenia sytuacji majątkowej osoby zubożonej. Zarówno zubożenie, jak i wzbogacenie wywołane są tą samą przyczyną. Jednak podstawowa przesłanka bezpodstawnego wzbogacenia nie ma charakteru związku przyczynowo - skutkowego między zubożeniem a wzbogaceniem różnych podmiotów, ponieważ co prawda zubożenie i wzbogacenie następują jednocześnie na skutek tej samej przyczyny, ale jest to jedynie koincydencja między zubożeniem a wzbogaceniem, a nie związek przyczynowo - skutkowy pomiędzy nimi. Zubożenie i wzbogacenie łączy więc koincydencja (wspólna przyczyna), a nie związek przyczynowo - skutkowy pomiędzy nimi, ponieważ wzbogacenie nie jest przyczyną zubożenia, które nie jest jego skutkiem (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 25 lutego 2014r., I ACa 1121/13, LEX nr 1451696).
W ocenie Sądu, powództwo oparte na przytoczonej powyżej podstawie prawnej nie zasługiwało na uwzględnienie. Podkreślić należy, iż ciężar wykazania przesłanek bezpodstawnego wzbogacenia spoczywał na stronie powodowej, która z faktu korzystania przez E. R. z mediów doprowadzanych do ww. nieruchomości wywodziła skutki prawne. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że nie ulega wątpliwości, iż skoro pozwana zamieszkuje wraz z mężem na spornej nieruchomości oraz pozostaje z nim w ustroju wspólności ustawowej to zobowiązanie pozwanej oraz M. R. jest zobowiązaniem solidarnym. W konsekwencji zapłata świadczenia przez jednego z małżonków zwalnia drugiego od takiej zapłaty. Tym samym skoro bezspornie mąż pozwanej M. R. uiścił połowę spornych rachunków za gaz i wodę, zasądzonych w postanowieniu nieprocesowym, to roszczenie powodów zostało zaspokojone w tym zakresie.
Zważyć jednak należało, iż powodowie domagali się w niniejszym postępowaniu zapłaty rachunków za wodę w wysokości przekraczającej udział męża pozwanej - M. R. we współwłasności tj. w 2/3 a nie połowie. Powodowie uzasadniali powyższe okolicznością zamieszkiwania w budynku będącym przedmiotem współwłasności przez pozwaną wraz jej czteroosobową rodziną, a tym samym wyższym zużyciem wody. W ocenie Sądu powodowie nie wykazali jednak w myśl art. 6 k.c., aby pozwana wraz z rodziną zużyła aż 2/3 ogólnej objętości wody wynikającej z przedstawionych faktur VAT. Podkreślić należy, iż na podstawie złożonych przez strony dowodów nie jest możliwe ustalenie rzeczywistego zużycia mediów przez którąkolwiek ze stron. Bez wątpienia liczba osób korzystających z mediów jest jedną z okoliczności wpływających na zużycie mediów, lecz nie jedyną. Należy bowiem zwrócić uwagę, że nie każda osoba korzysta w takim samym zakresie z mediów. Stąd kosztów zużycia wody nie można ustalić w wyniku dokonania prostych działań matematycznych. Dodatkowo, jak wynika z pism procesowych stron licznik mierzący zużycie wody podłączonej do spornej nieruchomości jest wspólny na oba lokale. W związku z tym nie ma możliwości ustalenia zużycia mediów przez osoby zamieszkujące jedynie w konkretnym lokalu. Mało tego, ścisłe udowodnienie powyższej okoliczności byłoby trudne również w przypadku dopuszczenia z urzędu dowodu z opinii biegłego, albowiem na zużycie mediów ma wpływ zbyt wiele różnych czynników i już choćby kilkudniowa nieobecność w mieszkaniu, czy rodzaj sprzętu (zmywarka), może spowodować mniejsze zużycie wody w gospodarstwie domowym. W związku z tym, skoro powodowie nie wykazali, aby pozwana wraz z rodziną zużyła o 1/3 więcej wody niż powodowie Sąd uznał, iż zasadne jest obciążenie pozwanej jedynie połową kosztów zużytej wody, zwłaszcza, iż przed zaistnieniem konfliktu strony w taki właśnie sposób rozliczały się. W związku jednak z tym, iż również te rachunki zostały w tym zakresie zapłacone, co wynika z postępowania dotyczącego zniesienia współwłasności powództwo podlegało oddaleniu.
Mając na uwadze powyższe, na mocy art. 405 k.c. a contrario w zw. z art. 6 k.c. Sąd oddalił powództwo.
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. i biorąc pod uwagę, iż powodowie przegrali niniejsze postępowanie w całości to ich Sąd obciążył kosztami procesu.