Sygn. akt. IV Ka 1106/13
Dnia 21 listopada 2013r.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Dorota Kropiewnicka
Protokolant Artur Łukiańczyk
po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2013r.
sprawy G. C.
obwinionego z art. 92 § 1 k.w. w zw. z art. 5 Ustawy o Ruchu Drogowym
na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Fabrycznej
z dnia 20 czerwca 2013 roku sygn. akt X W 2197/12
I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że obwinionego G. C. uniewinnia od popełnienia przypisanego mu czynu;
II. kosztami sądowymi w sprawie obciąża Skarb Państwa.
IV Ka 1106/13
G. C. obwiniony został o to, że w dniu 26 kwietnia 2012r. ok. godziny 17.30 kierując pojazdem marki (...) o nr rej. (...) we W. jadąc ul. (...) od strony ul. (...) w kierunku ul. (...) nie zastosował się do znaku B-5 (zakaz wjazdu pojazdów ciężarowych o (...) powyżej 12t).
tj. o czyn z art.92§1kw w zw. z art.5 Ustawy Prawo o Ruchu Drogowym
Wyrokiem z dnia 20 czerwca 2013r. (sygn. akt (...) Sąd Rejonowy dla Wrocławia- Fabrycznej uznał obwinionego G. C. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 92 § 1 kw wymierzył mu karę 200 zł grzywny.
Nadto zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa zryczałtowane koszty postępowania w kwocie 100 zł i wymierzył mu opłatę w wysokości 30 zł.
Wyrok powyższy zaskarżył obwiniony G. C.. W złożonym środku odwoławczym nie sformułował on konkretnych zarzutów, wnosząc jedynie o uchylenie wymierzonej mu kary grzywny. Powołał się on na złożone uprzednio zlecenie transportowe z dnia 26.04.2012r., potwierdzające fakt, iż w tym dniu wykonywał przejazd w związku z obsługą budowy przy ul. (...) we W..
Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Apelacja zasługuje na uwzględnienie, gdyż z powodu ujawnionych w niej okoliczności zaskarżony wyrok nie mógł się ostać.
Obwinionemu zarzucono nie zastosowanie się do znaku B-5 – zakaz wjazdu pojazdów ciężarowych o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 12 ton. Zakaz ten nie dotyczył obsługi budowy ulicy (...). Nie przyznając się do popełnienia przedmiotowego wykroczenia obwiniony podnosił, iż w dniu 26 kwietnia 2012r., kierując pojazdem marki S., wykonywał przewóz elementów stalowych na teren tejże budowy, a zatem miał prawo poruszać się ulicą (...), przez którą biegnie dojazd do ul. (...).
Sąd Rejonowy – jak wynika z pisemnego uzasadnienia wyroku – nie kwestionował istnienia uprawnienia przejazdu dla pojazdów ciężarowych o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 12 ton obsługujących budowę przy ul. (...), natomiast uznał, że twierdzenia obwinionego, iż wykonywał przewóz elementów na tę budowę, do czasu zamknięcia przewodu sądowego nie zostały potwierdzone żadną dokumentacją. Faktem jest, iż ze względu na podanie przez obwinionego niewłaściwej sygnatury akt oraz ewidentne niedopatrzenie pracownika sekretariatu, pismo obwinionego zawierające żądane przez Sąd zlecenie transportowe zostało dołączone do akt niniejszej sprawy już po wydaniu wyroku zaocznego.
Przedstawione przez obwinionego zlecenie transportowe w pełni potwierdziło jego wyjaśnienia, iż w dniu 26 kwietnia 2012r. przejeżdżając ulicą (...) wykonywał zgodnie z tym zleceniem transport na ulicę (...), a więc na teren wspomnianej budowy (vide: k.49). Tym samym nie dotyczył go zakaz wjazdu wynikający ze znaku B-5, gdyż objęty był uprawnieniem do wjazdu jako obsługa budowy, co jasno zaznaczono pod znakiem zakazu.
Z tych względów zaskarżony wyrok podlegał zmianie poprzez uniewinnienie obwinionego od popełnienia zarzucanego mu czynu, albowiem nie wypełnił on swym zachowaniem znamion wykroczenia z art. 92 § 1 kw.
Konsekwencją powyższego orzeczenia było obciążenie Skarbu Państwa kosztami sądowymi w sprawie.