Sygn. akt I C 512/17
Powód (...) z siedzibą w K., w dniu 19 października 2016r., wniósł pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym, domagając się zasądzenia na swoją rzecz od pozwanej J. K. kwoty 30.431,89 zł wraz z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP, liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz zasądzenia kosztów postępowania.
Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 20 lutego 2017r., wydanym przez Sąd Rejonowy (...) uwzględniono powództwo w całości.
Sprzeciw od powyższego nakazu zapłaty wniosła pozwana J. K., kwestionując wysokość dochodzonego roszczenia.
Pismem procesowym z dnia 10 sierpnia 2017r., pełnomocnik Syndyka masy upadłości (...) z siedzibą w K. poinformował o wstąpieniu do niniejszej sprawy w charakterze powoda w miejsce upadłego, podtrzymując żądanie pozwu.
J. K. w odpowiedzi na pozew podtrzymała swoje stanowisko w sprawie, wskazując, iż regularnie spłacała i spłaca swoje zobowiązanie wobec powoda.
Pismem procesowym z dnia 14 lutego 2018r. pełnomocnik powoda, w związku z wpłatami poczynionymi przez pozwaną, wniósł o zasądzenie od J. K. na rzecz powoda kwoty 27.153,54 zł wraz z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP od dnia 12 lutego 2018r. do dnia zapłaty.
Na rozprawach w dniach 31 stycznia 2018r. oraz 23 maja 2018r. pozwana J. K. podtrzymała swoje stanowisko procesowe w sprawie.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny :
W dniu 23 czerwca 2014r. J. K. zawarła z (...) z siedzibą w K. umowę pożyczki (kredytu konsumenckiego) nr 32/14/32, na mocy której udzielono pozwanej pożyczki w kwocie 35.240,00 zł na spłatę zobowiązań J. K. w A. Banku. Rzeczywista roczna stopa oprocentowania pożyczki wynosiła 11,66%, a całkowita kwota do zapłaty w dniu zawarcia umowy - 56.328,81 zł. Pożyczkobiorca był zobowiązany do spłaty pożyczki wraz z należnymi odsetkami do dnia 10 czerwca 2024r., w ratach miesięcznych płatnych bez wezwania, w terminach i kwotach wskazanych w harmonogramie spłaty.
Wpłaty dokonywane przez pożyczkobiorcę były w pierwszej kolejności zaliczane na poczet opłat z tytułu zwrotu kosztów ubezpieczenia, kosztów windykacji, w tym opłat za upomnienia i wezwania do zapłaty, pozostałych prowizji i opłat, odsetek od kapitało przeterminowanego, wymagalnych odsetek za okresy obrachunkowe, kapitału przeterminowanego, odsetek naliczonych do dnia wpłaty, aż areszcie na poczet kapitału.
Całkowity koszt pożyczki wynosił 21.088,81 zł, w tym szacunkowa wartość odsetek - 18.153,89 zł, opłata przygotowawcza – 10,00 zł, prowizja z tytułu udzielenia pożyczki – 2.114,40 zł oraz koszt zabezpieczenia (Grupowe ubezpieczenie na życie) – 810,52 zł.
Kasa zastrzegła sobie prawo do wypowiedzenia umowy pożyczki z 30-dniowym terminem wypowiedzenia i postawienia po upływie okresu wypowiedzenia całej pożyczki wraz z odsetkami w stan natychmiastowej wymagalności w przypadku stwierdzenia, że warunki udzielenia pożyczki nie zostały dotrzymane, a także w przypadku gdy pożyczkobiorca nie zapłacił w terminach określonych w umowie pełnych rat pożyczki za co najmniej dwa okresy płatności, po uprzednim wezwaniu pożyczkobiorcy listem poleconym do zapłaty zaległych rat w terminie nie krótszym niż 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem wypowiedzenia umowy.
Pozwana J. K. wpłacała na poczet spłaty pożyczki kwoty niższe, niż wynikające z harmonogramu spłat. W styczniu 2015r., w okresie od marca do grudnia 2015r. oraz od marca do lipca 2016r., pożyczkodawca naliczył pozwanej koszty upomnień pisemnych i telefonicznych oraz odsetki karne, które na dzień 19 października 2016r. wynosiły 108,00 zł.
Pismem z dnia 18 marca 2016r. wezwano pozwana do zapłaty na rzecz (...) z siedzibą w K. kwoty 412,99 zł. Następnie pismem z dnia 12 kwietnia 2016r. wezwano pozwaną do zapłaty kwoty 858,55 zł w terminie 14 dni roboczych, informując, iż w przeciwnym razie Zarząd Twojej (...) podejmie uchwałę o wypowiedzeniu umowy.
Wobec nieuregulowania przez J. K. zobowiązań wynikających z umowy pożyczki nr (...) z dnia 23 czerwca 2014r., uchwałą Zarządu (...) z siedzibą w K. z dnia 2 czerwca 2016r. wypowiedziano pozwanej przedmiotową umowę pożyczki w terminie 30 dni od otrzymania pisma. Zadłużenie pozwanej na dzień 3.06.2016r. wynosiło 931,39 zł. Po upływie okresu wypowiedzenia całość zadłużenia postawiono w stan natychmiastowej wymagalności i od całości kapitału 31.085,26 zł naliczano odsetki karne. Pismo zostało przez J. K. odebrane w dniu 7 czerwca 2016r.
Pismem z dnia 12 lipca 2016r. wezwano pozwaną do uiszczenia kwoty 30.918,14 zł w terminie 14 dni roboczych od dnia otrzymania wezwania.
Postanowieniem Sądu Rejonowego w O. z dnia 19 czerwca 2017r., V GU (...), ogłoszono upadłość (...)z siedzibą w K., syndykiem wyznaczając M. K..
/ Dowód: postanowienie – k. 19-20 akt, ustanowienie zarządcy komisarycznego – k. 23 akt, odpis KRS – k. 24 akt, umowa pożyczki – k. 26-31 akt, harmonogram – k. 32-34 akt, regulamin – k. 35-38 akt, zawiadomienie wraz z potwierdzeniem nadania – k. 39-40 akt, ostateczne przedsądowe wezwanie – k. 41 akt, aktualny harmonogram – k. 47-48 akt, wyciąg z harmonogramu – k. 49 i 50 akt, potwierdzenia wpłaty – k. 51-63 akt, wezwanie do zapłaty – k. 73-75 akt, zawiadomienie wraz z załącznikiem – k. 76-78 akt, zestawienie operacji – k. 79-93 akt, zestawienie przesyłek – k. 94-99 akt /
Sąd zważył, co następuje:
W ocenie Sądu powództwo Syndyka Masy Upadłości (...) w upadłości z siedzibą w K. przeciwko J. K. o zapłatę kwoty 27.153,54 zł zasługiwało na uwzględnienie.
Na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z treścią art. 144 ustawy z dnia 28 lutego 2003r. – Prawo upadłościowe i naprawcze, jeżeli ogłoszono upadłość obejmującą likwidację majątku upadłego, postępowania sądowe i administracyjne dotyczące masy upadłości mogą być wszczęte i dalej prowadzone jedynie przez syndyka lub przeciwko niemu (ust. 1). Postępowania, o których mowa w ust. 1, syndyk prowadzi na rzecz upadłego, lecz w imieniu własnym (ust. 2).
Stan faktyczny w sprawie Sąd ustalił w oparciu o dowody z dokumentów, szczegółowo wskazane w części wstępnej niniejszego uzasadnienia, których prawdziwości i wiarygodności nie kwestionowała żadna ze stron i które również w ocenie Sądu nie budziły wątpliwości.
Okolicznością bezsporną i niekwestionowaną jest to, iż pozwana J. K. w dniu 23 czerwca 2014r. zwarła z (...) z siedzibą w K. umowę pożyczki w kwocie 35.240,00 zł. Pozwana nie kwestionowała, iż nie spłacała zadłużenia w kwotach ustalonych w harmonogramie spłaty, wskazując, iż na dzień 3.06.2016r. wpłaciła na rzecz pożyczkodawcy kwotę 9.550,62 zł, gdzie zgodnie z harmonogramem na ten dzień wymagana była spłata w kwocie 9.911,82 zł. Powód nie podważył natomiast twierdzeń pozwanej o dokonanych, już po wytoczeniu powództwa, wpłatach na jego rzecz, w związku z czym pismem procesowym z dnia 14 lutego 2018r. ograniczył żądanie pozwu do kwoty 27.153,54 zł.
Podstawę prawną dochodzonego roszczenia stanowi art. 720 k.c., zgodnie z którym przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości (§1).
Z kolei w myśl art. 3 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (Dz. U. z 2014 roku, poz. 1497 ze zm.) przez umowę o kredyt konsumencki rozumie się umowę o kredyt w wysokości nie większej niż 255.550,00 złotych albo równowartość tej kwoty w walucie innej niż waluta polska, który kredytodawca w zakresie swojej działalności udziela lub daje przyrzeczenie udzielenia konsumentowi, przy czym za umowę o kredyt konsumencki uważa się między innymi umowę pożyczki.
Powód wykazał w sposób dostateczny istnienie ważnego zobowiązania na podstawie umowy kredytu gotówkowego z dnia 23 czerwca 2014r., jego wysokość, należne powodowi dalsze opłaty i wysokość odsetek, a poprzez wypowiedzenie tej umowy – fakt rozwiązania łączącego strony stosunku prawnego i jego przyczynę, tj. brak terminowej spłaty zadłużenia, a także wysokości zadłużenia pozwanej w dacie dokonania wypowiedzenia. W ocenie Sądu nie zasługują na uwzględnienie zarzuty pozwanej, która wskazała, iż na bieżąco i systematycznie spłacała i spłaca zaciągnięte zobowiązanie. Należy bowiem wskazać, iż już na samym początku, J. K. uiszczała raty w wysokości niższej, niż przewidziana w harmonogramie. To z kolei prowadziło do kierowania przez pożyczkodawcę do pozwanej monitów pisemnych i telefonicznych oraz naliczania w związku z tym opłat i odsetek karnych. Jak wynika natomiast z zapisów umowy pożyczki, wpłaty dokonywane przez pożyczkobiorcę były w pierwszej kolejności zaliczane na poczet opłat z tytułu zwrotu kosztów ubezpieczenia oraz kosztów windykacji, w tym opłat za upomnienia i wezwania do zapłaty. Pozwana natomiast pomimo wystosowania do niej upomnień i wygenerowania w związku z tym dodatkowych kosztów, w dalszym ciągu uiszczała raty w wysokości wynikającej z harmonogramu. Wpłacane przez nią kwoty zaliczane były zatem na poczet opłat windykacyjnych, a nie na spłatę kapitału, stąd zadłużenie pozwanej na dzień wypowiedzenia umowy było wyższe, niż wynika to z kalkulacji J. K.. Sąd nie miał również wątpliwości, iż powód skutecznie wypowiedział umowę pożyczki. W dniu wypowiedzenia umowy, zadłużenie pozwanej wynosiło 931,39 zł, co stanowi kwotę wyższą od równowartości dwóch rat pożyczki (2x449,95=889,90 zł). Nadto przed wypowiedzeniem umowy, pożyczkodawca dwukrotnie wezwał pozwana do spłaty zasłużenia, czego J. K. nie uczyniła.
W świetle zgromadzonych w sprawie dowodów, Sąd uznał, iż wykazana została zarówno zasadność, jak i wysokość żądania pozwu w zakresie kwoty 27.153,54 zł. Powód, na potwierdzenie zasadności złożonego powództwa złożył do akt sprawy umowę pożyczki, harmonogram, regulamin udzielania kredytów i pożyczek, wezwania do zapłaty, zawiadomienie o wypowiedzeniu umowy wraz z zestawieniem obciążających pozwaną należności oraz dokonanych przez nią wpłat, a także postanowienie o ogłoszeniu upadłości (...)z siedzibą w K.. Mając powyższe na uwadze, Sąd zasądził od pozwanej J. K. na rzecz upadłej (...) z siedzibą w K. kwotę 27.153,54 zł.
Strona powodowa ograniczyła żądanie pozwu do kwoty 27.153,54 zł, jednocześnie nie cofając swojego roszczenia co do dalszej kwoty 3.278,35 zł. Zgodnie natomiast z treścią art. 203 § 2 zd.1 k.p.c. jedynie pozew cofnięty nie wywołuje żadnych skutków, jakie ustawa wiąże z wytoczeniem powództwa. W tym stanie rzeczy, żądanie powoda ponad zasądzoną kwotę 27.153,54 zł, podlegało oddaleniu.
Orzeczenie w przedmiocie odsetek uzasadnia przepis art. 481 k.c., zgodnie z którym jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Sąd zasądził odsetki zgodnie z żądaniem powoda od dnia 12 lutego 2018r.
O kosztach procesu Sąd orzekł w oparciu o przepis art. 98 k.p.c. i art. 108 k.p.c. Na koszty strony powodowej składały się opłata sądowa (381,00 zł), opłata manipulacyjna dla dostawcy usług (3,81 zł), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17,00 zł) oraz koszty zastępstwa procesowego (4.800,00 zł), zgodnie z § 2 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości
z dnia 22 października 2015r. w brzmieniu obowiązującym przed dniem 27 października 2016r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.