Sygn. akt IV U 43/16
Dnia 26 czerwca 2018 roku
Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie :
Przewodniczący: SSR Maja Snopczyńska
Protokolant : Karolina Nowicka
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 czerwca 2018 roku w Ś.
sprawy z odwołania I. P.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W.
w sprawie (...)
o świadczenie rehabilitacyjne
I. odwołanie oddala;
II. zasądza od powódki I. P. na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. kwotę 180,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
Powódka I. P. wniosła odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. z dnia (...), odmawiającej jej przyznania prawa do świadczenia rehabilitacyjnego od dnia 20 listopada 2015 roku i wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez przyznanie prawa do świadczenia oraz zasądzenie od (...) Oddziału w W. kosztów postępowania. W uzasadnieniu odwołania powódka podniosła, że nadal się leczy i przechodzi rehabilitację, jej stan zdrowia wskazuje, że w dalszym ciągu pozostaje osobą niezdolną do pracy.
Pozwany Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W., w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie, wskazując, że orzeczeniem z dnia (...) komisja lekarska ZUS stwierdziła brak okoliczności uzasadniających ustalenie uprawnień do wnioskowanego świadczenia rehabilitacyjnego.
Pismem procesowym z dnia 19 września 2016 roku powódka doprecyzowała, że wnosi o przyznanie jej świadczenia rehabilitacyjnego od dnia (...)do dnia rozpoczęcia pracy.
W toku postępowania
Sąd ustalił następujący stan faktyczny :
Powódka w okresie od dnia (...) roku pobierała zasiłek chorobowy. Od dnia 1(...)powódka pobierała świadczenie rehabilitacyjne.
Orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS z dnia(...)roku ustalono, iż powódka nie jest niezdolna do pracy, stwierdzając jednocześnie brak okoliczności uzasadniających ustalenie uprawnień do świadczenia rehabilitacyjnego.
Decyzją z dnia (...) roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. odmówił powódce prawa do świadczenia rehabilitacyjnego od dnia (...)
Dowód:
- akta ZUS – w załączeniu.
Powódka po dniu (...)roku była zdolna do pracy.
Dowód:
- opinia biegłego sądowego z zakresu chirurgii ogólnej – k. 33,
- opinia uzupełniająca – k. 49.
Stan zdrowia powódki nie spełniał przesłanek uzasadniających przyznanie prawa do świadczenia rehabilitacyjnego.
Dowód:
- opinia biegłego sądowego z zakresu neurologii – k. 113,
- ustna opinia uzupełniająca – k. 155.
Stan zdrowia powódki nie uzasadniał przyznania świadczenia rehabilitacyjnego po ukończeniu zwolnienia lekarskiego.
Dowód:
- opinia biegłego sądowego z zakresu ortopedii i traumatologii – k. 193-195,
- opinia uzupełniająca – k. 220-222, 245-246.
W tak ustalonym stanie faktycznym
Sąd zważył:
Odwołanie jest bezzasadne.
Zgodnie z art. 18 ust 1 ustawy z dnia 25.06.1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U. z 2017 roku, poz. 1368 t.j.), świadczenie rehabilitacyjne przysługuje ubezpieczonemu, który po wyczerpaniu zasiłku chorobowego jest nadal niezdolny do pracy, a dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokują odzyskanie zdolności do pracy. Jednocześnie przysługuje ono przez okres niezbędny do przywrócenia zdolności do pracy, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy (art. 18 ust. 2 Ustawy).
Bezspornym było, że w okresie od dnia (...) roku powódka była niezdolna do pracy z powodu choroby, przy czym
po wyczerpaniu okresu pobierania zasiłku chorobowego, tj. od dnia (...) roku powódka pobierała świadczenie rehabilitacyjne.
Sporne pozostawało, czy po dniu (...) powódka jest nadal niezdolna do pracy.
Jak wynika z materiału dowodowego zebranego w sprawie wszyscy lekarze badający powódkę dla potrzeb niniejszego postępowania - lekarz orzecznik ZUS, członkowie komisji lekarskiej ZUS i aż trzej biegli sądowi, a to z zakresu chirurgii ogólnej, neurologii oraz ortopedii i traumatologii - zgodnie orzekli, że powódka nie jest niezdolna do pracy.
Całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego przemawia za uznaniem opinii jako rzeczowych, spójnych i wyprowadzających logiczne wnioski końcowe i Sąd nie dopatrzył się jakichkolwiek przyczyn, dla których opinie miałyby utracić walor wiarygodnego dowodu w sprawie. Ponadto opinia biegłego zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego, ma na celu ułatwienie sądowi należytej oceny zebranego materiału wtedy, gdy potrzebne są wiadomości specjalne. Podlega jak inne dowody ocenie według art. 233§ 1 kpc, lecz odróżniają ją szczególne kryteria oceny, które stanowią zgodność z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziom wiedzy biegłego, podstawy teoretyczne opinii, sposób motywowania oraz stopień stanowczości wyrażonych w niej wniosków. Przedmiotem opinii nie jest więc przedstawienie faktów, lecz ich ocena na podstawie wiadomości specjalnych. Powódka składała zastrzeżenia do wszystkich opinii i biegli w opiniach uzupełniających szczegółowo odnieśli się do jej zastrzeżeń, podtrzymując opinie zasadnicze.
Oddalono wniosek powódki o przesłuchanie jej męża oraz ubezpieczonej, którzy mieli zeznawać na okoliczność stanu zdrowia powódki, niemożności i niezdolności do wykonywania pracy, skoro dla ustalenia stanu zdrowia powódki dopuszczono dowód z opinii biegłych, posiadających wiadomości specjalne. Wobec stanowiska biegłych, że nie jest wymagane przebadanie powódki przez innych biegłych, oddalono wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu medycyny pracy. Oddalono także wniosek powódki o opinię kolejnego biegłego ortopedy-traumatologa, gdyż powódka składała zastrzeżenia do opinii kilkukrotnie i biegły sądowy z tego zakresu szczegółowo odnosił się do tych zarzutów.
Mając na uwadze treść opinii biegłych, z których wynika, że brak jest podstaw do zmiany orzeczenia Sąd na podstawie art. 477 14§1 kpc odwołanie oddalił, o czym orzeczono, jak w punkcie I wyroku.
Orzeczenie o kosztach (punkt II wyroku) oparto na przepisie art. 98 kpc i zasądzono od powódki I. P. na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. kwotę 180 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.