Sygn. akt I C 495/18
Dnia 23 października 2018 roku
Wzmianka w trybie art. 157 § 2 k.p.c. zastępująca protokół rozprawy
Podczas rozprawy nie stawił się nikt w imieniu strony powodowej, należycie powiadomionej o terminie posiedzenia. Pozwany nie stawił się, mimo należytego powiadomienia o terminie posiedzenia, nie żądał przeprowadzenia rozprawy w swojej nieobecności i nie składał wyjaśnień. Po zamknięciu rozprawy Przewodniczący ogłosił wyrok zaoczny przez odczytanie sentencji i wskazanie ustnie zasadniczych motywów rozstrzygnięcia.
Protokolant Przewodniczący
……………………………………………… ………………………………………………
(podpis) (podpis)
Dnia 23 października 2018 roku
Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi, I Wydział Cywilny, w składzie:
Przewodniczący: S.S.R. Bartosz Kasielski
Protokolant: stażysta Beata Ociesa
po rozpoznaniu w dniu 23 października 2018 roku w Łodzi
na rozprawie
sprawy z powództwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S.
przeciwko A. D.
o zapłatę
oddala powództwo
Sygn. akt I C 495/18
Pozwem z dnia 22 grudnia 2017 roku (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. wystąpiła przeciwko A. D. o zapłatę kwoty 2.086,15 złotych wraz z odsetkami ustawowymi szczegółowo określonymi w petitum pozwu oraz zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów procesu według norm przepisanych.
W uzasadnieniu pozwu wskazano, że dochodzone roszczenie obejmuje należności z tytułu braku spłaty pożyczki, którą to wierzytelność powódka nabyła w drodze umowy cesji od (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W..
(pozew k.2 – 5)
W wyznaczonym terminie A. D. nie zajął merytorycznego stanowiska w sprawie.
(potwierdzenie doręczenia korespondencji k.50)
Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny :
W dniu 25 września 2015 roku A. D. zawarł z (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. umowę pożyczki na podstawie której miał otrzymać kwotę 1.600 złotych, podlegająca spłacie w 44 tygodniowych ratach począwszy od dnia 2 października 2015 roku.
Pożyczkobiorca został nadto zobowiązany do uiszczenia kwot : 240 złotych tytułem opłaty przygotowawczej, 80 złotych tytułem dodatkowej opłaty przygotowawczej oraz 1.312 złotych tytułem obsługi pożyczki w domu.
Wartość odsetek umownych w okresie obowiązywania pożyczki została określona w kwocie 69,04 złotych (oprocentowanie w wysokości 10 % w skali roku).
(umowa pożyczki k.16, wniosek o udzielenie pożyczki k.17)
W dniu 13 listopada 2017 roku (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. zawarła z (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. umowę powierniczego przelewu wierzytelności, które przedmiotem miała pozostawać również zaległość A. D. z tytułu braku spłaty umowy pożyczki z dnia 25 września 2015 roku.
(umowa przelewu wierzytelności wraz z załącznikiem k.10 – 11)
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie złożonych w toku postępowania dokumentów.
Sąd Rejonowy zważył, co następuje :
Powództwo podlegało oddaleniu w całości.
W myśl art. 720 § 1 k.c. przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.
Zgromadzony materiał dowodowy potwierdza fakt zawarcia przez pozwanego umowy pożyczki gotówkowej z (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. w dniu 25 września 2015 roku (k.16). Treść umowy wskazuje, że zobowiązanie miało zostać wykonane przez pożyczkobiorcę w ramach 44 tygodniowych rat, a więc do dnia 29 lipca 2016 roku. Oznacza to, że brak wywiązania się z nałożonych na pozwanego obowiązków skutkował postawieniem całości zadłużenia w stan wymagalności z dniem następnym tj. 30 lipca 2016 roku. Przy jednoczesnym wytoczeniu powództwa w dniu 22 grudnia 2017 roku nie doszło do przedawnienia roszczenia objętego żądaniem pozwu (art. 117 § 2 1 k.c. w zw. z art. 118 k.c.).
Przechodząc do kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy należy stwierdzić, że powódka nie wykazała swojej legitymacji procesowej czynnej.
Oparcie powyższej przesłanki wyłącznie na dokumencie przelewu wierzytelności z dnia 13 listopada 2017 roku pozostawało niewystarczające. Nie można stracić z pola widzenia, że w ramach przedmiotowej umowy nie uczestniczył pierwotny wierzyciel pozwanego tj. (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W.. Innymi słowy, przedłożona do akt sprawy umowa stanowiła kolejną cesję wierzytelności, co przy braku złożenia pierwotnej umowy przelewu tj. między (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W., a (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. uniemożliwia jakąkolwiek pozytywną weryfikację skutecznego nabycia wierzytelności przysługującej przeciwko A. D. z tytułu braku spłaty umowy pożyczki przez powodową spółkę. Nie jest zatem możliwe poczynienie jakichkolwiek ustaleń dotyczących daty zawarcia tego rodzaju umowy przez pierwotnego wierzyciela oraz (...) Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W., uprawnienia osób ją zawierających do reprezentacji stron umowy, jak również zakresu tej umowy, a konkretnie, czy obejmowała ona wierzytelność w stosunku do A. D.. W tej mierze samo twierdzenie zawarte w uzasadnieniu pozwu o zawarciu pierwotnej umowy cesji w dniu 28 lipca 2017 roku pozostaje niewystarczające, a przy tym rodzi uzasadnione wątpliwości, co do przysługującej powódce legitymacji procesowej czynnej.
W powyższym świetle nie można pominąć dyspozycji art. 6 k.c. (ciężar dowodu – onus probandi) oraz związanego z nim obowiązku wykazywania faktów, z których strona wywodzi dla siebie korzystne skutki prawne. W realiach niniejszej sprawy nie występowały jakiekolwiek obiektywne przeszkody w zaoferowaniu dokumentacji wprost potwierdzającej uprawnienie powodowej spółki do występowania z roszczeniem procesowym przeciwko pozwanemu. W kontekście prowadzonej przez powódkę działalności gospodarczej (profesjonalny obrót wierzytelnościami), a przy tym korzystaniu z pomocy profesjonalnego pełnomocnika wykazanie swojej legitymacji procesowej należy ocenić jako minimalny wymóg dochowania należytej staranności przez przedsiębiorcę.
Z tych wszystkich względów powództwo podlegało oddaleniu w całości.