Sygn. akt VIII U 2268/18
Dnia 28 listopada 2018 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: |
SSR del. Magdalena Kimel |
Protokolant: |
Justyna Jarzombek |
po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2018 r. w Gliwicach
sprawy G. O.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z.
o świadczenie przedemerytalne
na skutek odwołania G. O.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z.
z dnia 4 lipca 2018 r. nr SP 5 (...)
oddala odwołanie.
(-) SSR del. Magdalena Kimel
Sygn. akt VIII U 2268/18
Decyzją z 4 lipca 2018 r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. działając na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych odmówił ubezpieczonej G. O. prawa do świadczenia emerytalnego, ponieważ nie wykazała ona 35 lat ogólnego stażu pracy, lecz 33 lata, 4 miesiące i 25 dni.
Z powyższą decyzją nie zgodziła się ubezpieczona. Wniosła odwołanie, w którym domagała się jej zmiany poprzez przyznanie prawa do spornego świadczenia. Twierdziła, że po zaliczeniu jej do ogólnego stażu pracy, okresu pracy w gospodarstwie rolnym, będzie spełniała wszystkie przesłanki do przyznania prawa do spornego świadczenia.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. W uzasadnieniu wskazał, że odmówił ubezpieczonej uwzględnienia okresu pracy w gospodarstwie rolnym od 12 kwietnia 1982 r. do 1 września 1983 r. z uwagi na brak zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych oraz zaświadczenia z KRUS potwierdzającego zgłoszenia do ubezpieczeń jako domownik od 1 stycznia 1983 r. do 31 sierpnia 1983 r.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Ubezpieczona G. O. urodziła się (...)
Od 1 września 1983 r. do 31 grudnia 2016 r., zatrudniona była w Poczcie Polskiej SA tj. przez 33 lata i 4 miesiące. W okresie zatrudnienia korzystała z urlopów wychowawczych (łącznie w wymiarze 5 lat, 7 miesięcy i 16 dni) od 11 lutego 1990 r. do 21 czerwca 1990 r. (4 miesiące i 11 dni); od 1 sierpnia 1990 r. do 31 maja 1993 r. (2 lata i 10 miesięcy), od 1 lipca 1993 r. do 10 lutego 1994 r. (7 miesięcy i 10 dni); od 4 września 1996 r. do 30 czerwca 1998 r. (1 rok, 9 miesięcy i 27 dni). Ponadto ubezpieczona przebywała na zasiłkach chorobowych i opiekuńczych, które wyniosły 3 lata, 5 miesięcy i 7 dni.
Powyższy stosunek pracy został rozwiązany na mocy porozumienia stron (art. 30§1 pkt 1 KP) z przyczyn leżących po stronie pracodawcy określonych w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników.
Ponadto ubezpieczona pracowała w gospodarstwie rolnym rodziców od 1 kwietnia 1981 r. do 1 kwietnia 1982 r. i w gospodarstwie rolnym brata M. J. od 2 kwietnia 1982 r. do 1 września 1983 r.
W dniu 4 czerwca 2018 r. ubezpieczona wniosła o przyznanie jej prawa do świadczenia przedemerytalnego.
W dniu 4 lipca 2018 r. organ rentowy wydał decyzję, w której odmówił ubezpieczonej prawa do spornego świadczenia. Wskazał, że ubezpieczona udowodniła 24 lata, 3 miesiące i 19 dni okresów składkowych; 9 lat 11 miesięcy i 23 dni okresów nieskładkowych podlegających ograniczeniu do 1/3 okresów składkowych, tj. 8 lat 1 miesiąc i 6 dni oraz 1 rok okresu uzupełniającego. Tym samym w ocenie organu rentowego ubezpieczona udowodniła 33 lata. 4 miesiące i 25 dni ogólnego stażu pracy, z wymaganych 35 lat.
Do tego stażu zaliczono okres pracy ubezpieczonej w gospodarstwie rolnym rodziców od 1 kwietnia 1981 r. do 1 kwietnia 1982 r. Natomiast nie zaliczono ubezpieczonej do ogólnego stażu pracy, okresu pracy w gospodarstwie rolnym brata od 12 kwietnia 1982 r. do 1 września 1983 r.
Od powyższej decyzji ubezpieczona wniosła odwołanie, które zainicjowało niniejsze postępowanie.
W trakcie procesu, ubezpieczona nie kwestionowała obliczeń organu rentowego, zgodnie z którymi, do ogólnego stażu pracy uwzględniono 33 lata, 4 miesiące i 25 dni. Domagała się natomiast dodatkowo zaliczenia do ogólnego stażu pracy, jej pracy w gospodarstwie rolnym brata od 2 kwietnia 1982 r. do 1 września 1983 r., tj. 1 rok, 4 miesiące i 29 dni.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach organu rentowego.
Zgromadzone dowody Sąd uznał za kompletne i pozwalające na czynienie na ich podstawie ustaleń co do stanu faktycznego, a następnie na rozstrzygnięcie.
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie ubezpieczonej nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja jest prawidłowa.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt. 5 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (Dz.U.2017.2148 t.j.), prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy o promocji zatrudnienia, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 35 lat dla kobiet i 40 lat dla mężczyzn.
Spór w rozpoznawanej sprawie sprowadzał się wyłącznie do ustalenia czy odwołująca legitymuje się 35 letnim okresem uprawniającym do emerytury. W zaskarżonej decyzji organ rentowy uwzględnił 33 lata 4 miesiące i 25 dni.
Ubezpieczona domagała się zaliczenia do ogólnego stażu pracy, okresu pracy w gospodarstwie rolnym brata w wymiarze 1 rok, 4 miesięcy i 29 dni. Podkreślić w tym miejscu należy, że uwzględnienie tego okresu przez Sąd, skutkowałoby tym, iż ubezpieczona legitymowałaby się ogólnym stażem pracy w wymiarze 34 lat, 9 miesięcy i 24 dni (33 lata, 4 miesiące i 25 dni + 1 rok, 4 miesięce i 29 dni). Zatem w dalszym ciągu nie wykazałaby, że legitymuje się co najmniej 35 letnim ogólnym stażem pracy.
Odwołująca w toku procesu wskazała, że oprócz spornego okresu, nie ma żadnego innego okresu którym można byłoby uzupełnić brakujący okres uprawniający do emerytury o którym mowa w ustawie oświadczeniach przedemerytalnych. Podała, że przeanalizowała dane dotyczące okresów składkowych i nieskładkowych wymienione w załączniku do decyzji i nie zgłasza do nich zastrzeżeń.
Organ rentowy w prawidłowy sposób dokonał obliczeń stażu pracy odwołującej.
Na mocy art. 5 ust 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 17 grudnia 1998 roku, przy ustalaniu prawa do emerytury i renty oraz obliczania ich wysokości okresy nieskładkowe uwzględnia się w wymiarze nieprzekraczającym jednej trzeciej udowodnionych okresów składkowych.
Prawidłowo zatem organ rentowy ograniczył okresy nieskładkowe do 1/3 udowodnionych okresów składkowych (1/3 z 24 lat 3 miesięcy i 19 dni wynosi 8 lat 1 miesiąc i 6 dni.
Mając na uwadze powyższe odwołująca nie legitymuje się 35 letnim okresem uprawniającym do emerytury, zatem nie została spełniona przesłanka o której mowa w art. 2 ust 1 pkt 5 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych.
Z tych też względów, Sąd działając na podstawie art. 477 14§1 kpc oddalił odwołanie ubezpieczonej jak bezzasadne.
SSR del. Magdalena Kimel
1. (...)
2. (...)
3. (...)
G., (...).
SSR del. Magdalena Kimel
(...)