Sygn. akt IV U 905/13
Dnia 15 maja 2014r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący |
SSO Jacek Witkowski |
Protokolant |
st. sekr. sądowy Iwona Chojecka |
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 maja 2014r. w S.
odwołania A. M.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S.
z dnia 7 czerwca 2013 r. (Nr (...)` )
w sprawie A. M.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S.
o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy
zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje A. M. prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 1 kwietnia 2013 r. do 31 maja 2014 r.
Sygn. akt IV U 905/13
Decyzją z dnia 7.06.2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił wnioskodawcy A. M. przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres, powołując się na orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 28.05.2013 r., która nie stwierdziła u wnioskodawcy niezdolności do pracy.
Od decyzji tej odwołanie złożył ubezpieczony A. M., który wnosił o jej zmianę twierdząc, że ze względu na schorzenia kręgosłupa jest uprawniony do renty od 1998 roku. Choroba ta wymaga dalszego leczenia i ma skierowanie na operację zaplanowaną na maj 2014 roku. Ponadto twierdził, że leczy się na nadciśnienie tętnicze.
W odpowiedzi na odwołanie pozwany organ rentowy wnosił o jego oddalenie.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje:
Ubezpieczony A. M. ur. (...) nabył prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 5.02.1998 r. i świadczenie to pobierał okresowo do 31.03.2013 r. Przed upływem terminu na który zostało przyznane prawo do renty A. M. złożył kolejny wniosek o przyznanie tego świadczenia.
W toku postępowania orzeczniczego ubezpieczony został przebadany przez Komisję Lekarską ZUS, która rozpoznała u niego następujące schorzenia: zmiany zwyrodnieniowo – dyskopatyczne kręgosłupa L/S bez uszkodzeń neurologicznych, nadciśnienie tętnicze zredukowane farmakologicznie i stan po operacji żylaków lewego podudzia (k. 8 – 9 a.l.). W ocenie Komisji Lekarskiej ZUS schorzenia te na obecnym etapie nie powodują niezdolności do pracy ubezpieczonego. Orzeczenie to stało się podstawą do wydania zaskarżonej decyzji z dnia 7.06.2013r. odmawiającej ubezpieczonemu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, albowiem ubezpieczony nie spełnił przesłanki określonej w art. 57 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS (Dz. U. z 2009 r. Nr 153 poz. 1227) (k. 221 a.r.).
W toku postępowania odwoławczego Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych lekarzy ortopedy i neurologa, którym zlecił przebadanie wnioskodawcy i wydanie pisemnej opinii (k. 12 a.s). Biegli wymienionych specjalności zdiagnozowali u wnioskodawcy następujące schorzenia: zaawansowane zmiany zwyrodnieniowo – dyskopatyczne kręgosłupa lędźwiowo krzyżowego ze stenozą kanału kręgowego na poziomie L2 – L4, stan po dwukrotnym leczeniu operacyjnym dyskopatii L5 – S1 w 1997 i 1998 roku, przewlekły zespół bólowy kręgosłupa L/S z zespołem korzeniowym lewostronnym obecnie w okresie zaostrzenia. W ocenie biegłych schorzenia te powodują u opiniowanego w dalszym ciągu częściową okresową niezdolność do pracy od 1.04.2013 r. do 31.05.2014 r. W uzasadnieniu opinii biegli stwierdzili, że ubezpieczony z wykształcenia ślusarz pracował jako wulkanizator w ramach własnej działalności gospodarczej. Na podstawie badania przedmiotowego biegli stwierdzili, że występują u niego p[przewlekłe dolegliwości bólowe kręgosłupa L/S z ograniczeniem ruchomości i promieniowaniem do kończyny dolnej lewej. Dolegliwości te nasilają się przy długim staniu, schylaniu się i dźwiganiu. Ponadto biegli powołując się na wynik badania MRI kręgosłupa L/S z dnia 14.02.2013 r. stwierdzili uogólnione zaawansowane zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa z wrodzoną stenozą kanału kręgowego na poziomie L2 – L4 oraz na poziomie L5 – S1. Zdaniem biegłych aktualny stan narządu ruchu narusza sprawność organizmu ubezpieczonego w stopniu uzasadniającym przyznanie długotrwałej niezdolności do pracy zawodowej zgodnie z kwalifikacjami. Biegli wskazali również, że ubezpieczony jest zakwalifikowany do kolejnej operacji kręgosłupa.
Do opinii tej zastrzeżenia złożył pozwany organ rentowy wnosząc o powołanie innych biegłych neurologa i ortopedy. Jednocześnie do wniosku załączył stanowisku przewodniczącego członka Komisji Lekarskiej ZUS (k. 18 – 20 a.s.). W zastrzeżeniach tych stwierdzono, że schorzenie kręgosłupa istniejące u wnioskodawcy typowo przebiega z okresowymi zaostrzeniami i nasileniem objawów, które wymagają intensyfikacji leczenia. Dalej stwierdzono, że po wieloletnim okresie choroby nie doszło do wystąpienia utrwalonych deficytów korzeniowych ruchowych. W końcowej części zastrzeżeń pozwany ZUS stwierdził, że ujawnione pogorszenie stanu w postaci opisanego zespołu bólowego – miejscowego i korzeniowego oraz planowane leczenie operacyjne dają podstawę do korzystania ze zwolnień lekarskich i nie uzasadniają orzeczenia o niezdolności do pracy.
Na rozprawie ubezpieczony wnosił o oddalenie wniosku dowodowego o powołanie biegłych (k. 23v a.s.). Sąd oddalił ten wniosek dowodowy.
W ocenie Sądu Okręgowego opinia biegłych lekarzy neurologa i ortopedy jest miarodajnym i obiektywnym dowodem stanu zdrowia ubezpieczonego. Biegli w opinii szczegółowo opisali rodzaj schorzeń kręgosłupa ubezpieczonego A. M. i swoją ocenę odnieśli również do kwalifikacji ubezpieczonego. Ponadto podkreślić należy, że biegli dysponowali wynikiem badania MRI kręgosłupa z dnia 14.02.2013 r. i ten nowy dokument medyczny w sposób pełniejszy pozwolił im na dokonanie oceny stanu zdrowia opiniowanego. Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS ocena stanu zdrowia osoby ubiegającej się o prawo do renty powinna być odniesiona do kwalifikacji tej osoby i innych przymiotów osobowych takich jak wiek a także rodzaj wykonywanej dotychczas pracy. Pozwany organ rentowy zarówno w orzeczeniu Komisji Lekarskiej jak i w pisemnych zastrzeżeniach do opinii biegłych nie odniósł się do kwalifikacji ubezpieczonego. Bezsporne jest, iż jego kwalifikacje są niskie i jego możliwości podjęcia pracy zarobkowej należy odnosić do pracy fizycznej. Istotne jest również przy ocenie, że ubezpieczony jest zakwalifikowany do kolejnej operacji kręgosłupa przewidzianej na maj 2014 roku. Świadczy to o tym, iż wbrew ocenie organu rentowego nie nastąpiła poprawa stanu zdrowia wnioskodawcy. Argumentacja biegłych zawarta w opinii jest przekonywująca i z tych względów Sąd uznał, że A. M. jest w dalszym ciągu okresowo częściowo niezdolny do pracy do 31.05.2014 r.
Mając powyższe na względzie Sąd z mocy art. 477 14 § 2 kpc orzekł jak w sentencji.