Sygn. akt IV U 287/13
Dnia 3 grudnia 2013 roku
Sąd Okręgowy w Nowym Sączu Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Alicja Kowalska-Kulik
Protokolant: sekr sąd. Ewa Rusnarczyk
po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2013 roku w Nowym Sączu
na rozprawie
odwołania L. F.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w N.
z dnia 28 grudnia 2012 roku znak: (...)
w sprawie L. F.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w N.
o wysokość emerytury
I. oddala odwołanie.
II. przyznaje od Skarbu Państwa na rzecz adwokata D. O. kwotę 221,40 złotych ( dwieście dwadzieścia jeden złotych 40/100), w tym 41,40 zł ( czterdzieści jeden złotych 40/100) tytułem podatku VAT, tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Sygn. akt IV U 287/13
wyroku z dnia 3 grudnia 2013 roku
Decyzją z dnia 28 grudnia 2012 roku, znak: (...)
(...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w N., powołując się na przepisy ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.), odmówił L. F. uwzględnienia w wymiarze emerytury okresów pracy w latach: 1987-1994, od 10 grudnia 2000 roku do 31 grudnia 2000 roku, od 6 stycznia 2001 roku do 31 stycznia 2001 roku, od 14 lutego 2001 roku do 30 kwietnia 2001 roku, od 3 maja 2001 roku do 30 czerwca 2001 roku, od 6 lipca 2001 roku do 31 lipca 2001 roku, od 4 sierpnia 2001 roku do 30 kwietnia 2002 roku, od 2 maja 2002 roku do 31 lipca 2002 roku, 31 sierpnia 2002 roku, od 1 lipca 2003 roku do 11 maja 2006 roku, od 1 lipca 2006 roku do 31 grudnia 2006 roku. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, iż przy ustalaniu prawa do emerytury oraz obliczaniu jej wysokości nie uwzględnia się okresów, za które nie zostały opłacone składki na ubezpieczenie przez płatników składek zobowiązanych do opłacania składek na własne ubezpieczenia emerytalne i rentowe. ZUS nie uwzględnił okresów pracy w latach 1987-1994, ponieważ odwołujący nie przedłożył żadnych dokumentów na potwierdzenie zatrudnienia w tych latach, nadto nie uwzględnił okresów prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, za które nie zostały opłacone składki na ubezpieczenie.
Od powyższej decyzji odwołał się L. F.. W piśmie procesowym z dnia 21 maja 2013r. (k.78-81) odwołujący sprecyzował swe żądania poprzez uwzględnienie w wymiarze emerytury okresów zatrudnienia w latach 1987-1994 oraz wyszczególnionych w decyzji okresów w latach 2000-2006. W w/w piśmie wskazano, że L. F. w latach 1987-1989 zatrudniony był w S., w okresie od 1989 – 1993 w (...), a w latach 1992-1993 prowadził zespół pałacowo-parkowy w T.. Na powyższe okoliczności zawnioskowany został dowód z zeznań świadków oraz z informacji w Urzędzie Skarbowym w B. odnośnie regularnego opłacania podatków w okresie od 1987-1989 z działalności gospodarczej. W kolejnym piśmie procesowym z dnia 27 sierpnia 2013 r. (k.97-98) odwołujący podał, że w latach 1987-1989 prowadził działalność gospodarczą w formie stołówki w pensjonacie (...), a składki z tego tytułu zostały odprowadzone do ZUS w B.. Następnie w latach 1989-1993 prowadził działalność gospodarczą na zasadzie „umowy pełnej agencji” z (...) poprzez prowadzenie Zespołu (...): DW (...) w K., i DW (...) M., a składki z tego tytułu zostały odprowadzone do ZUS w N.. W latach 1992-1994 odwołujący prowadził zespół pałacowo-hotelarski – Ośrodek (...) i również z tej działalności zostały składki odprowadzane do ZUS. Na okoliczność zatrudnienia w latach 1987-1994 odwołujący wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z jego zeznań oraz zeznań świadków.
W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w N., powołując się na argumentację podniesioną w zaskarżonej decyzji, wniósł o jego oddalenie.
Bezspornym w sprawie jest, że L. F., ur. (...) pobiera emeryturę przyznaną decyzją ZUS Oddziału w N. z dnia 7 listopada 2012 roku od (...), tj. od osiągnięcia wieku emerytalnego. Organ rentowy nie zaliczył odwołującemu następujących okresów:
od 1987-1994, od 10 grudnia 2000 roku do 31 grudnia 2000 roku, od 6 stycznia 2001 roku do 31 stycznia 2001 roku, od 14 lutego 2001 roku do 30 kwietnia 2001 roku, od 3 maja 2001 roku do 30 czerwca 2001 roku, od 6 lipca 2001 roku do 31 lipca 2001 roku, od 4 sierpnia 2001 roku do 30 kwietnia 2002 roku, od 2 maja 2002 roku do 31 lipca 2002 roku, 31 sierpnia 2002 roku, od 1 lipca 2003 roku do 11 maja 2006 roku, od 1 lipca 2006 roku do 31 grudnia 2006 roku.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
L. F. nie figuruje w rejestrach płatników składek w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych Oddział w K. Inspektorat w B. w latach 1987-1989. Nie figuruje on również w ewidencji płatników Oddziału ZUS w S. w latach 1989-1993 oraz 1992-1994 oraz w ewidencji płatników ZUS Oddziału w N. w okresie od 1989 roku do 1993 roku.
Odwołujący w okresie od 1 stycznia 1999 roku do 11 maja 2006 r. i od 1 lipca 2006 r. do 31 grudnia 2006 roku podlegał ubezpieczeniom z tytułu wykonywania działalności gospodarczej i z tego tytułu opłacił składki w następujących okresach: od 1 stycznia 1991 roku do 9 grudnia 2000 roku, od 1 stycznia 2001 roku do 5 stycznia 2001 roku, od 1 lutego 2001 roku do 13 lutego 2001 roku, od 1 maja 2001 roku do 2 maja 2001 roku, od 1 lipca 2001 roku do 5 lipca 2001 roku, od 1 sierpnia 2001 roku do 3 sierpnia 2001 roku, za 1 maja 2002 roku, od 1 sierpnia 2002 r. do 30 sierpnia 2002 roku oraz od 1 września 2002 roku do 30 czerwca 2003 roku.
dowód: pismo ZUS O/S. z 16.10.2012r. k. 99 akt ZUS, pismo ZUS O/K. z 24.10.2012r. k. 111 akt ZUS, poświadczenie ubezpieczenia k. 117 akt ZUS, pismo ZUS O/N. z 25.10.2012r. k. 145 akt ZUS
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentacji zgromadzonej w aktach sprawy, której wiarygodności i mocy dowodowej żadna ze stron nie kwestionowała w toku postępowania.
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie L. F. nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie – po ostatecznym sprecyzowaniu żądania - było ustalenie czy zachodzą podstawy do uwzględnienia w wymiarze emerytury okresów prowadzenia działalności gospodarczej przez L. F. w latach 1987-1994 oraz okresów w przedziale czasowym od 10 grudnia 2000 r. do 31 grudnia 2006 roku – szczegółowo wskazanych w zaskarżonej decyzji.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. nr 153, poz. 1227 ze zm.), przy ustalaniu prawa do emerytury i renty i obliczaniu ich wysokości uwzględnia się, z zastrzeżeniem ust. 2-5, następujące okresy:
1)składkowe, o których mowa w art. 6;
2)nieskładkowe, o których mowa w art. 7.
W myśl ust. 4 cyt. przepisu przy ustalaniu prawa do emerytury lub renty dla:
1)płatników składek, zobowiązanych do opłacania składek na własne ubezpieczenia emerytalne i rentowe,
2)osób współpracujących z osobami prowadzącymi pozarolniczą działalność
- nie uwzględnia się okresu, za który nie zostały opłacone składki, mimo podlegania obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym w tym okresie.
Treść przepisu art. 5 ust. 4 cyt. ustawy odnosi się m.in. do osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą. A zatem, aby zaliczyć odwołującemu się sporne okresy do stażu ubezpieczeniowego, winien on wykazać, iż opłacił za te okresy składki ubezpieczeniowe. Ciężar dowodu w tym zakresie spoczywał na ubezpieczonym. Z ustalonego przez Sąd stanu faktycznego na podstawie powołanych wyżej dokumentów (informacje z oddziałów ZUS) znajdujących się w aktach rentowych wynika, iż w latach 1987-1994 odwołujący nie opłacił składek na ubezpieczenie społeczne z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej; składek tych nie opłacił również w wyszczególnionych dokładnie w zaskarżonej decyzji okresach od 2000 r. do 2006 r. W niniejszym postępowaniu L. F. nie przedłożył żadnych nowych dowodów na potwierdzenie opłacania składek na ubezpieczenie społeczne w spornych okresach.
Sąd oddalił wnioski dowodowe odwołującego o przesłuchanie świadków na okoliczność prowadzonej przez niego działalności gospodarczej w spornych okresach. Dowody te nie miały w sprawie znaczenia, bowiem sam fakt podlegania ubezpieczeniu z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej jest niewystarczający do zaliczenia takiego okresu do stażu ubezpieczeniowego w sytuacji braku opłacenia składek. Z tego samego względu Sąd pominął dowód z zeznań odwołującego (który na rozprawę nie stawił, pomimo prawidłowego zawiadomienia).
Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd - na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. i przepisów prawa materialnego powołanych wyżej - oddalił odwołanie jako bezzasadne (pkt I wyroku).
Na podstawie § 12 ust. 2 w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013r. poz. 461) Sąd przyznał od Skarbu Państwa na rzecz adwokata D. O. kwotę 221,40 zł, w tym kwotę 41,40 zł podatku VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (pkt II wyroku).