Sygn. akt I CSK 142/07
POSTANOWIENIE
Dnia 10 sierpnia 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Henryk Pietrzkowski
w sprawie z powództwa Stowarzyszenia Z.
przeciwko "A." Spółce z o.o., M.Z. i K.S.
o ochronę dóbr osobistych,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 sierpnia 2007 r.,
na skutek skarg kasacyjnych powoda i pozwanych
od wyroku Sądu Apelacyjnego
z dnia 10 sierpnia 2006 r., sygn. akt [...],
1. odrzuca skargę kasacyjną strony powodowej,
2. odmawia przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej
pozwanych
3. znosi wzajemnie pomiędzy stronami koszty postępowania
kasacyjnego.
2
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 10 sierpnia 2006 r. zmienił wyrok Sądu
Okręgowego w W. oddalający powództwo w ten sposób, że uwzględniając
częściowo apelację strony powodowej zobowiązał wszystkich pozwanych do
złożenia w czasopiśmie P. (strona powodowa żądała opublikowania w G.)
oświadczenia o treści wskazanej w sentencji wyroku (pkt I, 1 sentencji), zasądził od
pozwanych na rzecz Polskiego Czerwonego Krzyża kwotę 20 000 zł (pkt I, 2
sentencji), oddalił powództwo w pozostałej części (pkt I, 3 sentencji), rzekł o wpisie
sądowym i kosztach procesu (pkt I, 4 i 5 sentencji), oddalił apelację w pozostałej
części (pkt II sentencji) i orzekł o kosztach postępowania apelacyjnego (pkt III
sentencji).
Strona powodowa zaskarżyła powyższy wyrok skargą kasacyjną w „pkt I,
1 w części dotyczącej tytułu prasowego...”. Skarga ta w odniesieniu do pozwanych
M.Z. i K.S. została prawomocnie odrzucona (postanowienie Sądu Najwyższego z
dnia 30 maja 2007 r.).
Skarga kasacyjna pozwanych we wniosku o jej przyjęcie wskazuje na
występujące w sprawie zagadnienie prawne, sprowadzające się do pytania, czy
przeprowadzenie postępowania apelacyjnego w oparciu o niepełne akta sprawy
pozbawia stronę możności obrony jej praw, powodując nieważność postępowania.
Zdaniem skarżących skarga jest ponadto oczywiście uzasadniona, zważywszy na
uchybienia w postaci nieobjęcia postępowaniem apelacyjnym całego materiału
dowodowego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna strony powodowej w odniesieniu do pozwanego „A.” sp. z
o.o. (w odniesieniu do pozostałych pozwanych została prawomocnie odrzucona)
również podlegała odrzuceniu, albowiem jej granice zaskarżenia zostały wadliwie
określone. Nie uwzględnienie żądania strony powodowej, aby oświadczenie
opublikowane zostało w G., znalazło swój wyraz w rozstrzygnięciu oddalającym
powództwo w pozostałej części, a zatem w tej części strona powodowa miała
interes w zaskarżeniu wyroku. Powództwo w części nieuwzględnionej zawarte jest
zatem w pkt I, 3 i II sentencji, nie zaś w pkt I, 1, który został objęty wadliwie
3
zaskarżeniem. Należało zatem skargę kasacyjna strony powodowej odrzucić (art.
3986
§ 3 w zw. z art. 3986
§ 2 i art. 3984
§ 1 pkt 1 k.p.c.).
Omawiając przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej pozwanych zważyć
należało, że określone w art. 3984
§ 1 pkt 3 k.p.c. wymaganie uzasadnienia
w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje
spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie
prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne
wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi
nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel
wymagania przewidzianego w art. 3984
§ 1 pkt 3 k.p.c. może być zatem osiągnięty
jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze
publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej
pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd
Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia
skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Pozwani A. Sp. z o. o., M.Z. oraz K.S., we wniesionej skardze kasacyjnej,
wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparli na przesłance wskazanej w art. 3989
§ 1 pkt 1, 3 i 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi
kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występuje
istotne zagadnienie prawne, aby skarga była oczywiście uzasadniona oraz aby
zachodziła nieważność postępowania. Z przytoczonych względów należało
odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej pozwanych do rozpoznania (art. 3989
§ 2
k.p.c.).
O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie
art. 100 k.p.c., art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821
k.p.c.