Sygnatura akt III RC 2/16
Dnia 17 czerwca 2016r.
Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze III Wydział Rodzinny i Nieletnich w następującym składzie:
Przewodniczący: SSR Mirosław Rogowski
Protokolant: Dorota Osojca
po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2016r. w Kamiennej Górze
sprawy z powództwa M. B. (1)
przeciwko D. B. i M. B. (2)
o obniżenie alimentów
oddala powództwo.
Sygn. III RC 2/16
Powód M. B. (1) domagał się obniżenia alimentów zasądzonych od niego pozwanym: M. B. (2) i małoletniej D. B. reprezentowanej przez matkę J. B. z kwot po 550 z miesięcznie dla każdego, do kwot po 400 zł. Żądanie pozwu uzasadnił tym, że z powodu choroby utracił zdolność do pracy, otrzymał status rencisty i świadczenie rentowe mniejsze od uzyskiwanego wcześniej wynagrodzenia za pracę. Podniósł, że po wywiązaniu się z obowiązku alimentacyjnego pozostaje mu na swoje potrzeby jedynie 559,89 zł.
W odpowiedzi na pozew (k. 12 -14) J. B., działająca jako przedstawiciel ustawowy małoletniej D. B. i pełnomocnik M. B. (2) wniosła o oddalenie powództw. W pierwszej kolejności zarzuciła, że powód jest niezdolny do pracy jedynie czasowo i posiada umiarkowany stopień niepełnosprawności, co czyni go niezdolnym do racy na dotychczasowym stanowisku ale nie uniemożliwia podjęcia innej, odpowiedniej pracy. Dalej podniosła, że ma wobec niej wierzytelność z tytułu rozliczenia majątku wspólnego po rozwodzie, w kwocie 30.000, z której wywiąże się do 30. 06. 2016 r. Zauważyła wreszcie, że dotychczasowe kwoty świadczeń alimentacyjnych zasądzone były przed 4 laty i od tego czasu potrzeby dzieci znacznie wzrosły.
W toku postępowania pozwana D. B. osiągnęła pełnoletniość i w piśmie procesowym z 27. 04. 2016 r. (k. 29) potwierdziła czynności dokonane w jej imieniu przez J. B. i udzieliła jej pełnomocnictwa procesowego (k. 30).
Sąd ustalił:
Pozwani: M. B. (2) i D. B. są dziećmi powoda M. B. (1) i J. B. pochodzącymi z małżeństwa rozwiązanego później przez rozwód. Po rozstaniu się rodziców pozostały z matką. Ojciec natomiast posiada wobec nich obowiązek alimentacyjny skonkretyzowany na kwoty po 550 zł miesięcznie wyrokiem sądu z 22. 06. 2012 r.
dowód: odpisy wyroków –k. 55 i 105 akt III RC 1/12.
Wtedy:
M. B. (1) i J. B. pozostawali jeszcze w związku małżeńskim i zamieszkiwali w jednym mieszkaniu. Bieżącą opiekę nad dziećmi sprawowała w zasadzie matka. Pozwany ponosił koszty zamieszkiwania rodziny oraz opłacał energię elektryczną, gaz, telewizję cyfrową, garaż i utrzymywał samochód, z którego praktycznie sam korzystał. J. B. opłacała natomiast telewizję kablową, telefon stacjonarny, abonament telewizyjny, Internet i podatki od nieruchomości. Oboje zakupywali żywność na potrzeby rodziny, natomiast pozostałe potrzeby dzieci zaspokajała matka.
Pozwany M. B. (2) miał 16 lat. Był zdrowy. Miał potrzeby typowe dla swojego wieku. Uczył się w I klasie liceum ogólnokształcącego w W., dokąd dojeżdżał płacąc prawie 100 zł miesięcznie.
D. B. miała 13 lat. Chorowała przewlekle na niedoczynność tarczycy i migotanie przedsionków serca. Musiała się związku tym dobrze odżywiać, spożywając produkty wysokiej jakości. Była pod opieką specjalistycznej poradni we W.. Odbywała rzadko i nieodpłatne wizyty.
J. B. miała 55 lat. Prowadziła działalność gospodarczą jako licencjonowany księgowy – doradca podatkowy. Obsługiwała firmy i osoby fizyczne, uzyskując różne wynagrodzenia, średnio około 1400 zł na czysto.
M. B. (1) miał również 55 lat. Zatrudniony był w Przedsiębiorstwie (...) w J. na stanowisku operatora sprzętu ciężkiego za średnim miesięcznym wynagrodzeniem 3.092 zł netto. Opłacał czynsz mieszkaniowy kwotą koło 700 zł miesięcznie, energię elektryczną i gaz – około 150 zł. telewizję cyfrową – 190 zł. Spłacał też kredyt zaciągnięty dla dorosłej córki - S. B. w ratach po 300 zł. miesięcznie. Codziennie rano robił dla rodziny zakupy artykułów spożywczych w postaci pieczywa, serów, soków, itp. Okresowo robił tez większe zakupy artykułów spożywczych. Czasami zaspokajał tez inne potrzeby dzieci. Na przykład sfinansował częściowo koszty dojazdu M. do szkoły, pokrył koszty zakupu szafki ubraniowej w szkole.
dowód: akta IIIRC 1/12, w szczególności uzasadnienia wyroków: k. 63 – 64 i k.
106 – 107.
Obecnie:
M. B. (2) ma 20 lat. Jest studentem II roku (...) Uniwersytetu (...), kierunku: (...). Są to studia stacjonarne w systemie dziennym. Zamieszkuje w akademiku, za który płaci 450 zł miesięcznie. Dwa razy w miesiącu przyjeżdża do domu matki w K.. Ponosi także wydatki na komunikację miejską, telefon, Internet oraz na potrzeby ściśle egzystencjalne (jedzenie, ubranie, higiena i inne) w łącznej kwocie około 1500 zł miesięcznie.
dowód: zaświadczenie (...) – k. 22,
wydruk z rachunku bankowego – k. 16,
zeznania świadka J. B. – k. 35 (00:07:40 – 00:19:19),
zeznania pozwanego M. B. (2) – k. 35 (00:27: 20 – 00:31:47).
Pozwana D. B. kontynuuje naukę w (...)w W.. Uczęszcza do drugiej klasy. Do szkoły codziennie dojeżdża, płacąc za bilet 120 zł miesięcznie. Nadal pozostaje w leczeniu w związku z niedoczynnością tarczycy. Na lekarzy i lekarstwa wydaje średnio około 100 zł miesięcznie. Dla zaspokojenia swoich potrzeb potrzebuje około 1.300 zł miesięcznie.
dowód: zeznania świadka J. B. – k. 35 (00:07:40 – 00:19:19),
zeznania D. B. – k. 35 (00:31:47 – 00:35:17).
Matka pozwanych J. B. kontynuuje po przerwie tą samą, co poprzednio działalność gospodarczą i uzyskuje zbliżone dochody – około 1400 zł miesięcznie netto. W 2015 roku uzyskała za 6 miesięcy dochód8149,05 zł. Usługi Świadczy w mieszkaniu, w którym zamieszkuje z dziećmi. Obsługuje wyłącznie podmioty instytucjonalne. Finansowo wspomaga ją brat i bratanica. Zajmuje spółdzielcze mieszkanie, za które płaci 422,50 zł miesięcznie. Oddzielnie opłaca media.
dowód: zaświadczenie Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. – k. 24,
faktura Spółdzielni Mieszkaniowej ‘S.” w K. – k. 20,
wydruki operacji bankowych – k. 17 i 19,
dowód opłaty energii elektrycznej – k. 21.
zeznania świadka J. B. – k. 35 (00:31:47 – 00:35:17).
Powód M. B. (1) zaprzestał pracy z uwagi na stan zdrowia. Z powodu schorzenia oczu uznany został za częściowo i czasowo – do 30. 11. 2016 r. - niezdolnego do pracy. Nie może wykonywać dotychczasowego zatrudnienia. Nabył prawo do renty z powodu określonej niezdolności do pracy i przyznano mu świadczenie w kwocie 1.659,89 zł netto. Jako rencista może podjąć odpowiednie dla swojego stanu zdrowia, dodatkowe zatrudnienie. Czyni przygotowania do podjęcia pracy w firmie ochroniarskiej na stanowisku pracownika ochrony. Spodziewa się zarobić około 800 zł. miesięcznie.
Po rozwodzie z J. B. zamieszkał w wynajętym mieszkaniu, za które płaci 500 zł miesięcznie i kwota ta obejmuje również należności za media. Nie ma majątku, ani żadnych zobowiązań. Wspiera pozwanych, w szczególności D. B. dalszymi, ponad zasądzone alimenty kwotami i deklaruje, że będzie tak postępował również w przyszłości.
dowód: orzeczenie lekarza orzecznika ZUS i decyzja rentowa – k. 34,
zeznania M. B. (1) – k. 35 (00:19:27 – 00:27:20.
Rodzice pozwanych dokonali po rozwodzie orzeczonym w 2012 r. sądowego podziału majątku dorobkowego, w wyniki którego w ramach spłat powód posiada względem J. B. wierzytelność pieniężną w kwocie przekraczającej 60.000 zł płatną w ratach, przy czym termin uiszczenia pierwszej, w kwocie 30.000 zł upływa w dniu 30. 06. 2016 r. (okoliczności bezsporne).
Sąd zważył:
Podstawą zmiany orzeczenia dotyczącego obowiązku alimentacyjnego jest – w myśl przepisu art. 138 k.r.o. – zmiana stosunków. Należy przez to rozumieć zmianę w zakresie usprawiedliwionych potrzeb uprawnionych do świadczeń alimentacyjnych – M. B. (2) i D. B. oraz zmianę po stronie możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanych – J. B. i M. B. (1) (art. 135 § 1 k.p.c). Należy zauważyć, że zakres zmian musi być istotny, aby znalazł odzwierciedlenie w nowej konkretyzacji obowiązku alimentacyjnego.
Niewątpliwie, zmieniły się w sposób istotny okoliczności, wpływające na ocenę zakresu obowiązku alimentacyjnego M. B. (1). Zmiana ta dotyczy zarówno okoliczności leżących po jego stronie, jak i po stronie pozwanych. Suma tych zmian nie daje – zdaniem Sadu – podstawy do obniżenia wysokości alimentów wynikającej z wyroku z 16. 03. 2012 r. Z dokonanych ustaleń wynika, że zmniejszyły się bieżące dochody M. B. (1). O ile poprzednio dysponował kwotą dysponował średnio kwotą około 3.000 zł miesięcznie uzyskiwaną tytułem wynagrodzenia za pracę, o tyle teraz ma tylko 1.660 zł świadczenia rentowego. Trzeba zauważyć, że zmiana ta nie przekłada się bezpośrednio i prosto na jego sytuację materialną. Poprzednio bowiem, zamieszkując jeszcze z rodziną, ponosił większość kosztów związanych z zamieszkiwaniem, częściowo finansował zakup żywności dla dzieci, spłacał raty kredytu zaciągniętego dla dorosłej córki po 300 zł miesięcznie. Obecnie obciążeń tych nie ponosi, a jego wydatki na zamieszkiwanie i media zamykają się kwotą 500 zł miesięcznie. Nie pracując ma też z pewnością mniejsze wydatki na swoje utrzymanie.
Bezsporne jest pomiędzy stronami, że wzrosły potrzeby pozwanych. Zdaniem Sądu wzrost ten jest znaczny. Wynika z faktu ich dorastania (upływ 4 lat) i kontynuowania nauki. Zarówno M. B. (2) jak i D. B. są już osobami dorosłymi. Z pewnością wydatki syna powoda związane ze studiowaniem we W. są znacznie większe od tych, które ponosił ucząc się w szkole średniej w W.. Tylko z samego faktu zamieszkiwania w akademiku różnica ta wynosi 450 zł miesięcznie. W przypadku córki powoda również zaszła zmiana poziomu kształcenia. Poprzednio uczyła się w gimnazjum w miejscu zamieszkania. Obecnie kontynuuje naukę w renomowanym liceum w W., dokąd dojeżdża wydatkując na ten cel kwotę 120 zł miesięcznie.
Już powyższa ocena nie pozwala na uwzględnienie powództwa, choćby w części.
Zauważyć również należy, że obecnie kwota świadczenia rentowego powoda nie odzwierciedla jego zdolności alimentacyjnej. Po pierwsze. Nie jest osobą całkowicie niezdolną do pracy. Może zatem podjąć dodatkowe zatrudnienie choćby w charakterze pracownika ochrony, o co zresztą zabiega. Po drugie posiada wobec J. B. wierzytelność pieniężną, z której część wynosząca 30.000 zł stanie się wymagalna za kilkanaście dni, a z deklaracji zobowiązanej wynika, że z zobowiązania wywiąże się. Po tym fakcie uzyskana kwota stanie się masą majątkową powoda, z której będzie mógł realizować swój obowiązek alimentacyjny wobec dzieci.
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji