Sygnatura akt III RC 27/16
Dnia 02 września 2016r.
Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze III Wydział Rodzinny i Nieletnich w następującym składzie:
Przewodniczący:SSR Mirosław Rogowski
Protokolant:Dorota Osojca
po rozpoznaniu w dniu 02 września 2016r. w Kamiennej Górze
sprawy z powództwa G. K.
przeciwko J. K. (1), K. K., H. K. reprezentowanym przez M. K.
o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności
I. pozbawia wykonalności tytuł wykonawczy – zaopatrzony w klauzulę wykonalności wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z 31.03.2015r. sygn. IC 882/14 w części dotyczącej alimentów, co do kwoty 1.638,99 zł (jeden tysiąc sześćset trzydzieści osiem 99/100 złotych) należnych za okres od września do grudnia 2015r.,
II. w pozostałej części oddala powództwo o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego,
III. oddala powództwo o ograniczenie egzekucji prowadzonej na podstawie wyroku Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z 31.03.2015r. sygn. IC 882/14, co do kwot alimentacyjnych za okres od kwietnia do sierpnia 2016r.,
IV. koszty procesu wzajemnie znosi,
V. kosztami sądowymi obciąża Skarb Państwa.
G. K. domagał się:
1. ograniczenia egzekucji prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego w postaci wyroku Sądu Okręgowego Jeleniej Górze z 31. 03. 2015 r. – sygn., IC 882/14, zaopatrzonego w klauzulę wykonalności w dniu 28. 09. 2015 r., co do kwoty 7.500 zł. Swoje żądanie uzasadnił tym, że przedmiotowym wyrokiem rozwodowym zostały zasadzone alimenty na troje dzieci w łącznej kwocie 1.500 zł miesięcznie i komornik prowadzi egzekucję także rat za okres kwiecień – sierpień 2015 r., kiedy to wyrok był nieprawomocny, gdyż apelacja została oddalona dopiero 9. 09. 2015 r.,
2. pozbawienia wykonalności wyroku wymienionego w punkcie 1, co do kwoty 4410,67 zł. Żądanie w tym zakresie uzasadnił tym, że za okres od września do grudnia 2015 r. za który komornik egzekwuje alimenty zaległe, wyłożył na utrzymanie dzieci dochodzoną kwotę, czego wierzycielka nie uwzględniła we wniosku egzekucyjnym.
Reprezentująca małoletnie pozwane M. K. wniosła o oddalenie powództw zarzucając, że alimenty należą się dzieciom od daty wydania wyroku rozwodowego w I instancji oraz – potwierdzając, że w okresie od września 2015 r. do wystąpienia z wnioskiem egzekucyjnym powód przekazywał wprawdzie na potrzeby dzieci drobne kwoty i kupował im pojedyncze rzeczy - oceniła, że egzekwowane alimenty nie powinny być pomniejszane z uwagi na to, że w przeszłości nie łożył na utrzymanie dzieci. Ostatecznie uznała powództwo w części dotyczącej pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego do kwot dokonanych przelewów na potrzeby dzieci i zakupu odzieży, butów i telefonu.
Sąd ustalił:
Wyrokiem z 31. 03. 2015 r. sąd rozwiązał przez rozwód małżeństwo G. K. z M. K. i zasądził od ojca na rzecz małoletnich: J. K. (2) i H. K. alimenty w kwotach po 500 zł miesięcznie każdej, łącznie 1.500 zł. Wyrok uprawomocnił się w dniu 9. 09. 2015 r. - w dacie oddalenia apelacji przez sąd odwoławczy. W dniu 28. 09. 2016 r. sąd nadał wyrokowi klauzulę wykonalności w części dotyczącej alimentów.
dowód: wyroki – k. 127 i 191 akt IC 882/14.
W dniu 21. 12. 2015 r. M. K. złożyła do komornika sądowego tytuł wykonawczy i wniosek o egzekucję świadczeń alimentacyjnych bieżących i zaległych za okres od 21. 04. 2015 r. do 31. 12. 2015 r. Komornik wszczął i prowadzi egzekucję zgodnie z wnioskiem wierzycielki.
dowód: akta egzekucyjne Kmp 37/15.
W okresie od września do grudnia 2015 r. G. K. przelał na rachunek M. K., na potrzeby dzieci łącznie kwotę 909 zł. Ponadto kupił im telefon za kwotę 250 zł, sukienki za 200 zł i buty za 220 zł. Zabierając dzieci na czas ustalonych przez Sąd kontaktów utrzymywał je, zabierał do kina, na basen, na narty i dostarczał innych przyjemności (okoliczności niesporne).
Sąd zważył:
Ma rację G. K. kiedy twierdzi, że nie było podstaw do wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego, co do kwot alimentów zasądzonych w pierwszej instancji przez sąd rozwodowy, za okres od kwietnia do sierpnia 2015 r. Wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z 31.03. 2015 r. nie jest zaopatrzony w rygor natychmiastowej wykonalności. Podlega zatem wykonaniu, także w zakresie orzeczenia o alimentach, po uprawomocnieniu się, co nastąpiło w dniu 9. 09. 2015 r. – w dacie oddalenia apelacji. Dlatego też klauzula wykonalności została nadana wyrokowi rozwodowemu w części dotyczącej punktu IV w dniu 28. 09. 2015 r. Mimo tego nie zasługiwało na uwzględnienie roszczenie powoda ograniczenia egzekucji prowadzonej na podstawie przedmiotowego tytułu wykonawczego. Roszczenie to stanowi bowiem powództwo przeciwegzekucyjne i przysługuje w związku z tym w sytuacji występowania tytułu wykonawczego. Skoro nie ma tytułu wykonawczego co do świadczeń alimentacyjnych za okres od kwietnia do sierpnia 2015 r. podlegało ono oddaleniu (pkt III wyroku) jako bezprzedmiotowe. Nie oznacza to, że G. K. pozbawiony był i jest środków prawnych do obrony. W przypadku wszczęcia postępowania prowadzenia egzekucji nienależnych świadczeń mógł złożyć w odpowiednim terminie skargę na wadliwe czynności komornika, o czym był zapewne przez niego pouczony. Decyzje o umorzeniu postępowania może podjąć organ, który je prowadzi. Dłużnik może złożyć wniosek o umorzenie egzekucji na podstawie art. 825 pkt 3 k.p.c.
Jeśli idzie o żądanie pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności co do rat zaległych, za okres wrzesień – grudzień 2015 r. to Sąd uznał je za częściowo uzasadnione. W okresie tym powód przesłał na konto przedstawiciela ustawowego małoletnich wierzycieli pieniądze w łącznej kwocie 909 zł. Zakupił również im buty, odzież i telefon za łączną kwotę 670 zł. Wydatki te służyły niewątpliwie do zaspokojenia usprawiedliwionych potrzeb dzieci, co przyznała także M. K.. Ich poczynienie uznać należało w tej sytuacji za nastąpienie zdarzenia, wskutek którego roszczenie wierzycielek częściowo wygasło. Dlatego też Sąd pozbawił – na podstawie art. 840 par. pkt 2 k.p.c. tytuł wykonawczy wykonalności co do kwoty 1638,99 zł. Nie znalazł podstaw do pozbawienia go wykonalności w dalszej części. Nie mogła stanowić podstawy do pozbawienia tytuły wykonawczego wykonalności okoliczność, że powód poniósł koszty bieżącego utrzymania wierzycielek podczas realizacji styczności z nimi w czasie wyznaczonym w postanowieniu zawartym w wyroku rozwodowym i poniósł wydatki na zapewnienie im atrakcyjnego spędzenia czasu. Konkretyzując bowiem obowiązek alimentacyjny powoda realizowany do rąk matki dzieci, Sąd rozwodowy uwzględnił zapewne swoje orzeczenie o styczności ojca z córkami. Odmienna ocena mogłaby prowadzić do pozbawienia dzieci środków na bieżące utrzymanie w sytuacji gdyby G. K. przeznaczał relatywnie duże kwoty na zapewnienie dzieciom atrakcyjnego spędzenia czasu z nim. Z powyższych względów orzeczono jak w punkcie I i II wyroku.
O kosztach procesu pomiędzy stronami Sąd rzekł na podstawie art. 100 k.p.c.