Sygn. akt VI Ka 890/16
Dnia 14 października 2016 r.
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Małgorzata Bańkowska
protokolant: p.o. protokolant sądowy Agnieszka Karpińska
przy udziale prokuratora Wojciecha Groszyk
po rozpoznaniu dnia 14 października 2016 r. w Warszawie
sprawy J. B. syna M. i D., ur. (...) w W.
oskarżony art. 286 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie
z dnia 30 marca 2016 r. sygn. akt III K 694/10
wyrok w zaskarżonej części utrzymuje w mocy; zwalnia oskarżonego z opłaty za drugą instancję, a pozostałymi kosztami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. G. Z. kwotę 516,60 zł tytułem wynagrodzenia za obronę w instancji odwoławczej, kwota zawiera podatek VAT.
Sygn.akt VIKa890/16
Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Apelacja obrońcy oskarżonego J. B. nie zasługuje na uwzględnienie.
Nie ma racji skarżący, że sąd rejonowy dokonał dowolnej oceny materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i niesłusznie ustalił, że oskarżony zawierając w dniu 27 stycznia 2009r. umowę leasingową na samochód marki F. (...), działał z zamiarem uzyskania korzyści majątkowej w rozumieniu art.286§1kk.
Na wstępie należy zaznaczyć, że znamię korzyści majątkowej, o jakiej mowa w przywołanym przepisie, nie odnosi się wyłącznie do osoby dokonującej oszustwa ale może również dotyczyć działania tej osoby z takim zamiarem na rzecz innego podmiotu, jak to miało mieć miejsce w niniejszej sprawie.
Oskarżony J. B. od samego początku działał z zamiarem przysporzenia korzyści majątkowej swoim kolegom, i jak sam oświadczył w tym celu wyleasingował samochód, by korzystali z niego w swojej działalności gospodarczej.
J. B. zataił więc istotne okoliczności, które niewątpliwie miały znaczenie dla podejmowania decyzji leasingowej, albowiem leasingodawca przed zawarciem umowy oceniał warunki osobiste i możliwości kredytowe J. B., a nie M. S. czy L. J..
Nie ulega więc żadnej wątpliwości, że oskarżony zawierając umowę ze spółką (...) wprowadził ten podmiot w błąd co do zamiaru wywiązania się z warunków umowy jak i spłaty rat za samochód F. (...) o nr rej.(...).
J. B., nie tylko bez zgody leasingodawcy przekazał przedmiot leasingu innej osobie ale również w ogóle nie monitorował spłaty rat, co jednoznacznie wskazuje, że od początku nie miał zamiaru wykonania warunków zawartej umowy.
Dla kwalifikacji prawnej czynu oskarżonego i ustalenia jego zawinienia, kwestią drugorzędną jest ustalenie, komu faktycznie przekazał wyleasingowany pojazd i czy rzeczywiście został on przez tą osobę utracony. Nie było więc uchybieniem procesowym mającym znaczenie dla rozstrzygnięcia w sprawie odstąpienie od przesłuchania na tę okoliczność świadka J. N..
Jak wynika z przeprowadzonego postępowania dowodowego, oskarżonego od początku nie interesowało gdzie i u kogo znajduje się wyleasingowany pojazd. Takie zachowanie świadczy o tym, że godził się na to, i miał świadomość, że może nie mieć możliwości odzyskania samochodu i zwrotu leasingodawcy, z czym musiał się realnie liczyć, nie płacąc rat.
Fakt te nie jest jednoznaczny z zamiarem przywłaszczenia przedmiotowego pojazdu, dlatego oskarżonemu został postawiony jedynie zarzut dokonania oszustwa przy zawieraniu umowy leasingowej.
Strona przedmiotowa czynu zarzuconego oskarżonemu koncentrowała się przede wszystkim na wykazaniu, że mógł on lub inna osoba uzyskać korzyść majątkową z tytułu użytkowania pojazdu bez opłacania rat leasingowych, a nie z tytułu przywłaszczenia pojazdu.
Sąd okręgowy uznał, iż w sprawie nie istnieją wątpliwości, że oskarżony działał z zamiarem uzyskania w/wym korzyści majątkowej, nawet jeśli początkowo korzyść tą odnosiły inne osoby a on się jej tylko spodziewał. Dlatego brak jest podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku i uniewinnienia J. B. od zarzuconego mu czynu.
Brak jest też podstaw do uchylenia orzeczonego w wyroku środka kompensacyjnego, albowiem to właśnie na skutek zachowania oskarżonego powstała szkoda w mieniu wskazanej firmy leasingowej, w postaci utraty F. (...) o nr rej.(...), a więc oskarżony słusznie został obciążony obowiązkiem jej naprawienia.
W ocenie sądu odwoławczego kara wymierzona oskarżonemu jest adekwatna do stopnia jego zawinienia i nie nosi cech rażącej surowości.