Sygn. akt II K 565/16
Dnia 10 listopada 2016 r.
Sąd Rejonowy w Bełchatowie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Robert Sobczak
Protokolant: Monika Mokracz
w obecności Rej. Prokuratora: Małgorzaty Karwackiej-Barylskiej
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniach 08.09.2016 r., 11.10.2016 r. i 10.11.2016 r.
sprawy A. N. urodzonego (...) w W., syna J. i H. z domu S.,
oskarżonego o to, że:
I. w okresie od 14 października 2014 r. do 20 stycznia 2015 r. w D. K. gm. R. woj. (...) dokonał przywłaszczenia powierzonego mu mienia w postaci 637 warchlaków wartości ogólnej 173.388,55 zł w ten sposób, że nabył je od firmy (...) w dwóch transzach, pierwszą w oparciu o fakturę F (...) z 20 października 2014 r. w ilości 323 sztuk wartości 84.216,95 zł, a drugą w oparciu o fakturę F (...) z dnia 26 listopada 2014 r. w ilości 314 sztuk wartości 89.171,60 z odroczonym terminem płatności, a następnie odpowiednio w dniu 14 października 2014 r. i 20 listopada 2015 r. podpisał z pokrzywdzoną firmą umowy przewłaszczenia, których celem było zabezpieczenie wierzytelności poprzez przeniesienie na wierzyciela prawa własności zwierząt rzeźnych i zobowiązanie dłużnika do ich niezbywania i pomimo tych umów zbył utuczoną trzodę chlewną, nie regulując należności za warchlaki dostarczone mu do hodowli przez pokrzywdzonego, czym działał na szkodę firmy (...) (...)
tj. o czyn z art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.
II. w okresie 3 czerwca 2015 r. do 31 października 2015 r. w m. D. K. gm. R. woj. (...) działając ze z góry powziętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu, w sytuacji grożącej mu niewypłacalności, w celu udaremnienia wykonania:
1) nakazu zapłaty wydanego przez Sąd Okręgowy w Gdańsku sygn. akt I Nc 50/15 z dnia 7 marca 2013 r. na kwotę 288.779,02 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 8 lutego 2013 r. do dnia zapłaty wraz z klauzulą wykonalności z dnia 10 maja 2013 r., udaremniał zaspokojenie swojego wierzyciela (...) sp. z o.o. z siedzibą w W.:
2) nakazu zapłaty wydanego przez Sąd Okręgowy w Bydgoszczy sygn. akt. VIII Gnc 97/14 z dnia 16 kwietnia 2014 r. na kwotę 306.861,69 złotych z odsetkami ustawowymi od dnia 10 kwietnia 2014 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 11.053,00 złotych, tytułem kosztów procesu wraz z klauzulą wykonalności z dnia 29 stycznia 2015 r., udaremniał zaspokojenie swojego wierzyciela firmy „ (...) "
3) tytułów wykonawczych o numerze (...), (...), (...), (...) w kwocie łącznej 350 złotych, udaremniał zaspokojenie swojego wierzyciela (...);
4) nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym z weksla wydanego przez Sąd Okręgowy w Warszawie XXVI Wydział Gospodarczy sygn. akt XXVI GNc 1037/14 z dnia 29 grudnia 2014 roku na kwotę 109.108 złotych z odsetkami ustawowymi od dnia 29 listopada 2014 roku do dnia zapłaty oraz kwotę 1.381 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu, udaremniał zaspokojenie swojego wierzyciela (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. ;
5) nakazu zapłaty wydany przez Sąd Okręgowy w Białystok VII Wydział Gospodarczy z dnia 30 czerwca 2015 r., sygn. akt VII GC 84/15 opatrzonego klauzulą wykonalności na kwotę 118.347,44 zł wraz z ustawowymi odsetkami za okres od dnia 09.02.2015 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 9.535 złotych tytułem kosztów procesu, udaremniał zaspokojenie swojego wierzyciela K. P.;
6) nakazu zapłaty wydany przez Sąd Okręgowy w Białystok VII Wydział Gospodarczy z dnia 6 lutego 2015 r., sygn. akt VII GNc 66/15 opatrzonego klauzulą wykonalności na kwotę 84.216,95 zł wraz z odsetkami ustawowymi za okres od dnia 13 lutego 2015 r. do dnia zapłaty, kwotę 1052,75 tytułem opłaty sądowej oraz kwotę 3617,00 złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego, udaremniał zaspokojenie swojego wierzyciela K. P.;
7) nakaz zapłaty wydany przez Sąd Okręgowy w Białymstoku, VII Wydział Gospodarczy z dnia 7 kwietnia 2015 r., sygn. akt VII GNc 120/15 opatrzonego klauzulą wykonalności na kwotę 89.171,60 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 22 marca 2015 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 4731,75 tytułem kosztów procesu w tym kwotę 3.600,00 złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego, udaremniał zaspokojenie swojego wierzyciela K. P.;
8) nakazu zapłaty wydany przez Sąd Okręgowy w Kaliszu I Wydział Cywilny z dnia 21 kwietnia 2015 r. sygn.. akt. I Nc 69/15 na kwotę 201.000,00 złotych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 15 kwietnia 2015 r. do dnia zapłaty wraz z kosztami sądowymi w kwocie 2.513,00 złotych i kosztami zastępstwa procesowego w kwocie 7.215,00 złotych opatrzonego klauzulą wykonalności w dniu 29 maja 2015 r. udaremniał zaspokojenie swojego wierzyciela (...) sp. z o.o z siedzibą w K. w ten sposób, że:
- w dniu 3 czerwca 2015 roku celem wyzbycia się zbył na podstawie faktury nr (...) za kwotę 24.600 złotych zagrożony zajęciem składnik swojego majątku w postaci ciągnika rolniczego marki F. nr rej. (...) na rzecz Spółki (...) Sp. z o.o.;
- w dniu 20 lipca 2015 r. w dniu drugiej licytacji ruchomości ukrył składnik swojego majątku w postaci ciągnika rolniczego marki P. (...) nr (...) wraz z ładowaczem czołowym (...) wartości 150.000 zł,
- w dniu 31 października 2015 r. zbył na podstawie faktury nr (...) firmie (...) Sp. z o.o. w D. K. za kwotę 75.000,00 zł zagrożony zajęciem ciągnik rolniczy marki P. (...) rok. prod. 2011 z ładowaczem wartości 150.000,00 zł przedkładając podczas licytacji wyznaczonej na dzień 18 maja 2016 r. skan faktury sprzedaży,
tj. o czyn z art. 300 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.
1) oskarżonego A. N. uznaje za winnego dokonania zarzucanych mu czynów z punktów I i II z tą zmianą, że w opisie czynu z punktu I w miejsce daty „20 listopada 2015 r.” przyjmuje datę ,,20 listopada 2014 r.” oraz w czynie z punktu II: w podpunkcie 3) w miejsce numeru ,, (...)” przyjmuje numer ,, (...)”, w podpunkcie 5) w miejsce stwierdzenia ,,nakazu zapłaty wydany przez Sąd Okręgowy w Białystok” przyjmuje ,,wyroku wydanego przez Sąd Okręgowy w Białymstoku”, w podpunkcie 6) w miejsce stwierdzenia ,,nakazu zapłaty wydany przez Sąd Okręgowy w Białystok z dnia 6 lutego 2015 r.” przyjmuje ,,nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym wydanego przez Sąd Okręgowy w Białymstoku w dniu 26 lutego 2015 r.” i za to wymierza mu kary:
- za czyn z punktu I wypełniający dyspozycję art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. na podstawie art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 33 § 2 i §3 k.k. 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności i 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 20 (dwadzieścia) złotych;
- za czyn z punktu II wypełniający dyspozycję art. 300 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. na podstawie art. 300 § 2 k.k. w zw. z art. 33 §2 i §3 k.k. 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności i 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 20 (dwadzieścia) złotych;
2) na podstawie art. 85 § 1 k.k. w zw. z art. 85a k.k. i art. 86 § 1 i § 2 k.k. wymierza oskarżonemu A. N. karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności i 250 (dwieście pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 20 (dwadzieścia) złotych;
3) na podstawie art. 69 § 1 i § 2 k.k. w zw. z art. 70 § 1 k.k. warunkowo zawiesza oskarżonemu wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności na okres próby 3 (trzech) lat;
4) na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 k.k. zobowiązuje oskarżonego do informowania kuratora sądowego o przebiegu okresu próby;
5) zasądza od oskarżonego A. N. na rzecz oskarżycieli posiłkowych (...) (Skarbu Państwa) kwotę 420 (czterysta dwadzieścia) złotych oraz S. W. kwotę 588 (pięćset osiemdziesiąt osiem) złotych z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego;
6) zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 1 180 (jeden tysiąc sto osiemdziesiąt) złotych opłaty i 70 (siedemdziesiąt) złotych z tytułu zwrotu wydatków.
Sygn. akt II K 565/16
(na podstawie art. 423 § 1a kpk w zakresie ograniczonym do rozstrzygnięcia o karze i innych konsekwencjach prawnych czynu)
A. N. został oskarżony o to, że:
I. w okresie od 14 października 2014 r. do 20 stycznia 2015 r. w D. K. gm. R. woj. (...) dokonał przywłaszczenia powierzonego mu mienia w postaci 637 warchlaków wartości ogólnej 173.388,55 zł w ten sposób, że nabył je od firmy (...) w dwóch transzach, pierwszą w oparciu o fakturę F (...) z 20 października 2014 r. w ilości 323 sztuk wartości 84.216,95 zł, a drugą w oparciu o fakturę F (...) z dnia 26 listopada 2014 r. w ilości 314 sztuk wartości 89.171,60 z odroczonym terminem płatności, a następnie odpowiednio w dniu 14 października 2014 r. i 20 listopada 2015 r. podpisał z pokrzywdzoną firmą umowy przewłaszczenia, których celem było zabezpieczenie wierzytelności poprzez przeniesienie na wierzyciela prawa własności zwierząt rzeźnych i zobowiązanie dłużnika do ich niezbywania i pomimo tych umów zbył utuczoną trzodę chlewną, nie regulując należności za warchlaki dostarczone mu do hodowli przez pokrzywdzonego, czym działał na szkodę firmy (...) (...),
tj. o czyn z art. 284 § 2 kk w zw. z art. 12 kk
II. w okresie 3 czerwca 2015 r. do 31 października 2015 r. w m. D. K. gm. R. woj. (...) działając ze z góry powziętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu, w sytuacji grożącej mu niewypłacalności, w celu udaremnienia wykonania:
9) nakazu zapłaty wydanego przez Sąd Okręgowy w Gdańsku sygn. akt I Nc 50/15 z dnia 7 marca 2013 r. na kwotę 288.779,02 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 8 lutego 2013 r. do dnia zapłaty wraz z klauzulą wykonalności z dnia 10 maja 2013 r., udaremniał zaspokojenie swojego wierzyciela (...) sp. z o.o. z siedzibą w W.:
10) nakazu zapłaty wydanego przez Sąd Okręgowy w Bydgoszczy sygn. akt. VIII Gnc 97/14 z dnia 16 kwietnia 2014 r. na kwotę 306.861,69 złotych z odsetkami ustawowymi od dnia 10 kwietnia 2014 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 11.053,00 złotych, tytułem kosztów procesu wraz z klauzulą wykonalności z dnia 29 stycznia 2015 r., udaremniał zaspokojenie swojego wierzyciela firmy „(...)
11) tytułów wykonawczych o numerze (...), (...), (...), (...) w kwocie łącznej 350 złotych, udaremniał zaspokojenie swojego wierzyciela (...);
12) nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym z weksla wydanego przez Sąd Okręgowy w Warszawie XXVI Wydział Gospodarczy sygn. akt XXVI GNc 1037/14 z dnia 29 grudnia 2014 roku na kwotę 109.108 złotych z odsetkami ustawowymi od dnia 29 listopada 2014 roku do dnia zapłaty oraz kwotę 1.381 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu, udaremniał zaspokojenie swojego wierzyciela (...) sp. z o.o. z siedzibą w W.;
13) nakazu zapłaty wydany przez Sąd Okręgowy w Białystok VII Wydział Gospodarczy z dnia 30 czerwca 2015 r., sygn. akt VII GC 84/15 opatrzonego klauzulą wykonalności na kwotę 118.347,44 zł wraz z ustawowymi odsetkami za okres od dnia 09.02.2015 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 9.535 złotych tytułem kosztów procesu, udaremniał zaspokojenie swojego wierzyciela K. P.;
14) nakazu zapłaty wydany przez Sąd Okręgowy w Białystok VII Wydział Gospodarczy z dnia 6 lutego 2015 r., sygn. akt VII GNc 66/15 opatrzonego klauzulą wykonalności na kwotę 84.216,95 zł wraz z odsetkami ustawowymi za okres od dnia 13 lutego 2015 r. do dnia zapłaty, kwotę 1052,75 tytułem opłaty sądowej oraz kwotę 3617,00 złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego, udaremniał zaspokojenie swojego wierzyciela K. P.;
15) nakaz zapłaty wydany przez Sąd Okręgowy w Białymstoku, VII Wydział Gospodarczy z dnia 7 kwietnia 2015 r., sygn. akt VII GNc 120/15 opatrzonego klauzulą wykonalności na kwotę 89.171,60 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 22 marca 2015 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 4731,75 tytułem kosztów procesu w tym kwotę 3.600,00 złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego, udaremniał zaspokojenie swojego wierzyciela K. P.;
16) nakazu zapłaty wydany przez Sąd Okręgowy w Kaliszu I Wydział Cywilny z dnia 21 kwietnia 2015 r. sygn.. akt. I Nc 69/15 na kwotę 201.000,00 złotych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 15 kwietnia 2015 r. do dnia zapłaty wraz z kosztami sądowymi w kwocie 2.513,00 złotych i kosztami zastępstwa procesowego w kwocie 7.215,00 złotych opatrzonego klauzulą wykonalności w dniu 29 maja 2015 r. udaremniał zaspokojenie swojego wierzyciela (...) sp. z o.o z siedzibą w K. w ten sposób, że:
- w dniu 3 czerwca 2015 roku celem wyzbycia się zbył na podstawie faktury nr (...) za kwotę 24.600 złotych zagrożony zajęciem składnik swojego majątku w postaci ciągnika rolniczego marki F. nr rej. (...) na rzecz Spółki (...) Sp. z o.o.;
- w dniu 20 lipca 2015 r. w dniu drugiej licytacji ruchomości ukrył składnik swojego majątku w postaci ciągnika rolniczego marki P. (...) nr (...) wraz z ładowaczem czołowym (...) nr (...) wartości 150.000 zł,
- w dniu 31 października 2015 r. zbył na podstawie faktury nr (...) firmie (...) Sp. z o.o. w D. K. za kwotę 75.000,00 zł zagrożony zajęciem ciągnik rolniczy marki P. (...) rok. prod. 2011 z ładowaczem wartości 150.000,00 zł przedkładając podczas licytacji wyznaczonej na dzień 18 maja 2016 r. skan faktury sprzedaży,
tj. o czyn z art. 300 § 2 kk w zw. z art. 12 kk
Oskarżony A. N. ma 49 lat, jest kawalerem, nie ma nikogo na utrzymaniu, z zawodu jest rolnikiem o wykształceniu średnim i ma gospodarstwo rolne o pow.10,11 ha oraz 24 sztuki bydła. Pracuje w firmie (...) w W. w charakterze kierowcy i zarabia 1850 złotych miesięcznie, nie był dotychczas karany .
( dowód: wyjaśnienia oskarżonego k-336-337, 356-357, dane o karalności k-309)
A. N. przesłuchany w charakterze podejrzanego w dniu 07.12.2015 roku nie przyznał się do dokonania zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że od 1997 roku prowadzi gospodarstwo rolne i w 2000 roku wziął dwa kredyty w Banku Spółdzielczym w R. na kwoty 360000 złotych i 32000 złotych na rozwój gospodarstwa rolnego. W 2012 -2013 roku współpracował z różnymi firmami sprzedającymi mu prosiaki z odroczonym terminem płatności za ten towar po ich utuczeniu i sprzedaży. W ten sposób współpracował miedzy innymi z firmą (...) około roku. Wówczas ta firma oszukała go w rozliczeniu za ostatnie 3 dostawy tuczników. Współpracował również wówczas z firmą (...). Firmie tej nie uregulował faktur z dnia 27.08.2014 roku i 20.10.2014 roku. Oskarżony podniósł, że sprzedał dostarczone mu tuczniki na wolnym rynku, bo musiał pokryć koszty ich wyhodowania. W tej chwili całe gospodarstwo i samochody ma zajęte przez komornika o odbyły się już trzy licytacje komornicze. Firma (...) ma 3 sądowe nakazy zapłaty powinna odzyskać należne im pieniądze. W dniu 17.06.2016 roku oskarżony ponownie był przesłuchany w charakterze podejrzanego i nie przyznał się do dokonania zarzucanych mu czynów oraz odmówił składania wyjaśnień. Dopiero w dniu 24.06.2016 roku oskarżony złożył wyjaśnienia, w których stwierdził, że po przemyśleniu przyznaje się do dokonania zarzucanych mu czynów. Ponadto wyjaśnił, że współpracował z firmą (...) z Ł. (...). Ponieważ opóźniał się z zapłatą za dwie ostatnie dostawy podpisał umowę przewłaszczenia. Na mocy tej umowy nastąpiło przeniesienie własności zwierząt rzeźnych na wierzyciela, a oskarżony nie mógł ich zbywać. Następnie sprzedał te warchlaki na wolnym rynku i nie uregulował należności wierzycielowi . Oskarżony przyznał się również, że w dniu 03.06.2015 roku sprzedał ciągnik rolniczy (...) nr (...) na rzecz Spółki (...). Również tej spółce sprzedał w dniu 31.10.2015 roku ciągnik rolniczy P. wraz z ładowaczem za kwotę 75 000 złotych. Odnośnie ukrycia ciągnika marki P. w dniu 20.07.2015 roku oskarżony podniósł, że miał go wtedy w naprawie i nie wie dlaczego firma z K., która go naprawiała temu zaprzeczyła.
W tym dniu oskarżony złożył wniosek do protokołu o wydanie wyroku skazującego za zarzucane mu czyny i wymierzenie mu kary:
- za czyn z pkt I - 10 miesięcy pozbawienia wolności i 150 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 20 złotych,
- za czyn z pkt II - 10 miesięcy pozbawienia wolności i 150 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 20 złotych.
-karę łączną -1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat i 250 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 20 złotych, nałożenie obowiązku przeproszenia pokrzywdzonych i zasądzenie kosztów sądowych.
( dowód : wyjaśnienia oskarżonego A. N. k- 153, k- 338, k-358).
Zgodnie z dyspozycją art. 335 § 2 kpk Prokurator Rejonowy w Bełchatowie w dniu 28.06.2016 roku skierował akt oskarżenia przeciwko A. N. do Sądu Rejonowego w Bełchatowie i dołączył do aktu oskarżenia wniosek o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionej z oskarżonym kary za zarzucane mu czyny. Jednocześnie w skierowanym wniosku oskarżyciel publiczny popełnił błąd wnosząc za czyn z pkt II zarzucany oskarżonemu kary 10 stawek dziennych grzywny zamiast 150 stawek.
( dowód: wniosek złożony w trybie art. 335 §2 kpk k- 364)
Sąd zważył :
Wniosek prokuratora o wydanie wyroku skazującego w trybie art. 335 §2 kpk co do zasady zasługiwał na uwzględnienie po doprecyzowaniu jego elementów ze stronami. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, w których przyznał się do dokonania zarzucanych mu czynów, gdyż tego rodzaju wyjaśnienia korespondują z pozostałym materiałem dowodowym w postaci zeznań świadków M. W., M. W., R. B., M. J., M. P., K. P. i D. S.. Zeznania tych świadków są logiczne, spójne i zasługują na wiarę. Ponadto z wyjaśnieniami oskarżonego, w których przyznał się do dokonania zarzucanych mu czynów koresponduje nieosobowy materiał dowodowy w postaci kserokopii wyroków sądów i nakazów zapłaty oraz kserokopii faktur, a także umów przewłaszczenia dołączonych do akt sprawy. Nie ma w tej sprawie okoliczności wyłączających winę oskarżonego , gdyż jest on pełnoletni i poczytalny.
Sąd zatem uznał, że oskarżony dopuścił się zarzucanych mu czynów wypełniających dyspozycję
artykułów przyjętych w akcie oskarżenia.
Przed posiedzeniem Sądu w dniu 08.09.2016 roku w prawa oskarżycieli posiłkowych wstąpili pokrzywdzeni K. P. (vide k-373), S. W. (vide k-375) i W. Ł. (vide k-392-394) reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego M. G.. Jednocześnie pełnomocnik W. Ł. wniosła o nałożenie na oskarżonego obowiązku naprawienia wyrządzonej szkody przestępstwem w trybie art. 46§1 kk poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego Skarbu Państwa – W. Ł. kwoty 350 złotych w związku z czynem opisanym w punkcie II podpunkt 3 aktu oskarżenia. Sąd odroczył posiedzenie w dniu 08.09.2016 roku informując oskarżonego pisemnie o złożonym wniosku przez pełnomocnika W. Ł. Podczas posiedzenia Sądu w dniu 11.10.2016 roku przewodniczący poinformował obecne strony, iż oskarżony wyraził pisemnie zgodę na orzeczenie środka kompensacyjnego, o który wnosił pełnomocnik W. Ł. ( vide k-410). Jednocześnie obecny na posiedzeniu prokurator zmodyfikował wniosek złożony w trybie art. 335§2 kpk w ten sposób, że w miejsce błędnie podanej kary grzywny za czyn z pkt II w wymiarze 10 stawek ma być wymierzona kara grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych, w miejsce obowiązku przeproszenia pokrzywdzonych prokurator wniósł, aby Sąd nałożył na oskarżonego obowiązek informowania kuratora o przebiegu okresu próby i zasądził koszty sądowe. Ponadto prokurator wniósł, aby Sąd nie nakładał na oskarżonego obowiązku naprawienia wyrządzonej szkody przestępstwem w trybie art. 46§1 kk, o który wnosił pełnomocnik W. Ł., gdyż nie ma podstawy prawnej do tego rodzaju orzeczenia. Obrońca oskarżonego wyraziła zgodę na warunki zaproponowane przez prokuratora i wniosła o wydanie wyroku tej treści. Z uwagi na fakt, że to nie obrońca (działająca z upoważnienia obrońcy apl adw.) poddaje się karze, a oskarżony Sąd odroczył posiedzenie w tym dniu do dnia 10.11.2016 roku, informując pisemnie oskarżonego o zmodyfikowanym wniosku przez prokuratora i w razie braku odpowiedzi ze strony oskarżonego Sąd poinformował go, że potraktuje taką sytuację jako wyrażenie dorozumianej zgody. Podczas posiedzenia w dniu 10.11.2016 roku obecne strony zgodnie wniosły o wydanie wyroku w wersji zmodyfikowanej przez prokuratora. Pełnomocnik W. Ł. nie stawiła się na żadne posiedzenie Sądu.
Sąd uwzględniając zawarty w akcie oskarżenia wniosek prokuratora o wydanie wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionej z oskarżonym kary (art. 335 § 2 kpk) w wersji zmodyfikowanej podczas posiedzenia Sądu w dniu 11.10.2016 roku oskarżonego A. N. uznał za winnego dokonania zarzucanych mu czynów z punktów I. i II. z tą zmianą, że w opisie czynu z punktu I., że w miejsce daty „20 listopada 2015 r.” przyjął datę ,,20 listopada 2014 r.” oraz w czynie z punktu II: w podpunkcie 3) w miejsce numeru ,, (...)” przyjął numer ,, (...)”, w podpunkcie 5) w miejsce stwierdzenia ,,nakazu zapłaty wydany przez Sąd Okręgowy w Białystok” przyjął ,,wyroku wydanego przez Sąd Okręgowy w Białymstoku”, w podpunkcie 6) w miejsce stwierdzenia ,,nakazu zapłaty wydany przez Sąd Okręgowy w Białystok z dnia 6 lutego 2015 r.” przyjął ,,nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym wydanego przez Sąd Okręgowy w Białymstoku w dniu 26 lutego 2015 r.” Za tego rodzaju zmianami przemawia umowa przewłaszczenia dołączona do akt sprawy ( vide k-16-19 ) z której wynika, że została ona zawarta w dniu 20.11.2014 roku, a nie jak w akcie oskarżenia 20.11.2015 roku. Ponadto jeden z tytułów wykonawczych wystawionych przez W. Ł. na niezapłacony mandat karny przez oskarżonego miał numer (...) (vide k-262-263) , a nie jak przyjęto w akcie oskarżenia (...), stąd dokonana zmiana przez Sąd. Kolejne zmiany miały charakter czysto gramatyczny, gdyż nie istnieje taka jednostka jak ,,Sąd Okręgowy w Białystok”. Reasumując Sąd dokonał tych zmian z urzędu, które powyżej wymienił, bowiem miały one charakter wyłącznie omyłek pisarskich.
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 kk czynnikami limitującymi rozmiar sankcji karnej za popełnione przestępstwo są stopień winy i stopień społecznej szkodliwości czynu, których wymierzana w granicach sędziowskiego uznania kara nie powinna przekraczać. Wymierzając karę należy nadto mieć na uwadze cele zapobiegawcze i wychowawcze, a także potrzeby kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Stosownie do § 2 powołanego wyżej przepisu, uwzględnić należy w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, popełnienie przestępstwa wspólnie z nieletnim, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, a zwłaszcza staranie o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości, a także zachowanie się pokrzywdzonego.
Stopień społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez A. N. jest znaczny. Oskarżony godził w dobro o niekwestionowanej wartości społecznej, a to w bezpieczeństwo obrotu gospodarczego, czyniąc to umyślnie, bez jakiejkolwiek refleksji. Wyzbywał się majątku, by uniknąć zaspokojenia wierzycieli, mając pełną świadomość tego, iż jego postępowanie jest niezgodne z prawem, ponieważ nieruchomości były zajęte przez komornika, albo posiadał z pokrzywdzoną firmą stosowną umowę zakazującą zbycia mu posiadanego majątku.
Biorąc pod uwagę powyższe Sąd wymierzył oskarżonemu:
- za czyn z punktu I. wypełniający dyspozycję art. 284 § 2 kk w zw. z art. 12 kk na podstawie art. 284 § 2 kk w zw. z art. 33 § 2 i § 3 kk karę 10 miesięcy pozbawienia wolności i 150 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 20 złotych;
- za czyn z punktu II. wypełniający dyspozycję art. 300 § 2 kk w zw. z art. 12 kk na podstawie art. 300 § 2 kk w zw. z art. 33 § 2 i § 3 kk karę 10 miesięcy pozbawienia wolności i 150 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 20 złotych.
Na podstawie art. 85 § 1 kk w zw. z art. 85a kk i art. 86 § 1 i § 2 kk Sąd wymierzył oskarżonemu A. N. karę łączną 1 roku pozbawienia wolności i 250 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 20 złotych.
Sąd postawił wobec oskarżonego pozytywną prognozę kryminologiczną i na podstawie art. 69 § 1 i § 2 kk w zw. z art. 70 § 1 kk warunkowo zawiesił oskarżonemu wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności na okres próby 3 lat, uznając iż jest to wystarczające dla osiągnięcia jej celów.
Na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 kk Sąd zobowiązał oskarżonego do informowania kuratora sądowego o przebiegu okresu próby. Sąd miał na uwadze to, że jedną z podstawowych funkcji okresu próby jest kontrola nad zachowaniem skazanego. W okresie próby wolność skazanego jest kontrolowana. Ta funkcja może być zrealizowana tylko wtedy, gdy Sąd będzie miał dokładną informację o zachowaniu się skazanego, co znacznie ułatwi mu nałożony powyżej obowiązek.
Zdaniem Sądu orzeczona w stosunku do oskarżonego kara odpowiada przede wszystkim stopniowi jego winy i społecznej szkodliwości jego czynów, a także zapobiegnie powrotowi oskarżonego do przestępstwa.
W tym miejscu wskazać należy, że na wyrok tej treści oskarżony wyraził zgodę dobrowolnie poddając się karze.
W zakresie wniosku pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego W. Ł. o nałożenie obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem w kwocie 350 złotych Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia takiego żądania. W. Ł. bowiem posiadał tytuły wykonawcze o numerach (...), (...), (...), (...) i egzekucja komornicza została umorzona ze względu na jej bezskuteczność. Nie ma możliwości ponownego zasądzenia tych samych roszczeń i wydanie kolejnego tytułu egzekucyjnego co do tych samych kwot. Sąd postanowił mimo żądania pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego wobec tego, iż nie miało ono podstaw prawnych, wydać wobec oskarżonego wyrok i wymierzyć mu uzgodnioną z nim karę, bowiem byłoby to dla niego wysoce krzywdzące, że wobec żądania pełnomocnika W. Ł. nie mógłby zostać wydany wyrok w trybie 335 § 2 kpk, kiedy zostały spełnione wszystkie elementy wskazane w tym przepisie. Ponadto podnieść należy, że pełnomocnik W. Ł. nie kwestionował kary, która miała być wymierzona oskarżonemu, a jedynie złożył wniosek w trybie art. 46§1 kk, którego uwzględnienie nie jest dopuszczalne. Na tej zasadzie każdy pokrzywdzonych w tej sprawie mógł złożyć analogiczny wniosek, aby uzyskać kolejny tytuł egzekucyjny w stosunku do tego samego roszczenia.
Na podstawie art. 627 kpk w zw. z § 17 ust. 2 pkt 3 w zw. z § 17 ust. 7 i § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03.10 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 18.10.2016 r. poz. 1714.) Sąd zasądził od oskarżonego A. N. na rzecz oskarżycieli posiłkowych W. Ł. (Skarbu Państwa) kwotę 420 złotych (nie był obecny na żadnym terminie, a zatem Sąd nie doliczał 20% za kolejne terminy) oraz S. W. kwotę 588 złotych z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego.
W oparciu o art. 627 kpk i art. 616 § 1 i 2 kpk w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 3 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983 r. Nr 49 poz. 223 z późn. zm.) Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1180 złotych opłaty i 70 złotych z tytułu zwrotu wydatków.