sygn. akt XVII AmE 32/15
Dnia 1 czerwca 2016 r.
Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów
w składzie:
Przewodniczący: SSO Dariusz Dąbrowski
po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2016 r. w Warszawie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z odwołania O – I Produkcja (...) Spółki Akcyjnej w J.
przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki
w sprawie odbiorców przemysłowych którzy nie złożyli informacji i oświadczania
postanawia:
1. umorzyć postępowanie w sprawie;
2. polecić Skarbowi Państwa Sądu Okręgowy w Warszawie, aby zwrócił na rzecz powoda O-I Produkcja (...) Spółki Akcyjnej w J. kwotę 50 zł (pięćdziesiąt złotych) tytułem połowy uiszczonej opłaty od odwołania.
SSO Dariusz Dąbrowski
W dniu 28 sierpnia 2014 roku Prezes Urzędu Regulacji Energetyki poinformował, iż powód w związku z niezłożeniem informacji o wysokości wykonanego obowiązku, o którym mowa w artykule 9a ust. 1 i 8 ustawy - Prawo energetyczne za okres od dnia 11 września 2013 roku do dnia 31 grudnia 2013 roku oraz ilości zakupionej w tym okresie na własny użytek energii elektrycznej, a także o wysokości kosztu tej energii elektrycznej oraz wartości swojej produkcji w roku 1012 oraz oświadczenia, o którym mowa w art. 9a ust. 1a 5 pkt 2 ustaw – Prawo energetyczne, nie będzie mógł skorzystać z uprawnienia, o którym mowa w art. 9a ust. 1a 3 ustawy – Prawo energetyczne przez okres 5 lat liczonych od zakończenia roku, którego dotyczył obowiązek tj. w latach 2014-2018.
Od powyższej informacji odwołanie złożył przedsiębiorca O – I Produkcja (...) S.A. w J. zaskarżając ją w całości i wnosząc o jej uchylenie w całości oraz zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W odpowiedzi na odwołanie Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wniósł o odrzucenie odwołania, a w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku o oddalenie odwołania oraz o zarządzenie od powoda na rzecz porwanego kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Zgodnie z treścią art. 203 § 1 i § 2 k.p.c. pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego aż do rozpoczęcia rozprawy, a jeżeli z cofnięciem połączone jest zrzeczenie się roszczenia - aż do wydania wyroku. Pozew cofnięty nie wywołuje żadnych skutków, jakie ustawa wiąże z wytoczeniem powództwa.
Sąd może uznać za niedopuszczalne cofnięcie pozwu, zrzeczenie się lub ograniczenie roszczenia tylko wtedy, gdy okoliczności sprawy wskazują, że wymienione czynności są sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierzają do obejścia prawa w myśl art. 203 § 4 k.p.c.
Przepis art. 355 § 1 k.p.c. stanowi natomiast, iż Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew lub jeżeli wydanie wyroku stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że cofnięcie pozwu jest wyrazem rezygnacji przez powoda z kontynuacji postępowania rozpoczętego wskutek wniesienia pozwu (w tym wypadku odwołania, które z racji inicjowanego przez O – I Produkcja (...) S.A. w J. postępowania sądowego jest traktowane jak pozew), przy czym powód co do zasady jest jego dysponentem, czyli może go swobodnie modyfikować w tym także cofać. Jedyne ograniczenia w tym zakresie wynikają z treści art. 203 § 4 k.p.c. i zmierzają do wyeliminowania przypadków nadużywania tego prawa procesowego przez powoda.
W ocenie Sądu, dokonane przez powoda cofnięcie odwołania nie jest sprzeczne ani z prawem ani też z zasadami współżycia społecznego, jak również nie zmierza do obejścia prawa, a tym samym należy uznać je za dopuszczalne. Z racji cofnięcia odwołania przed terminem rozprawy, cofnięcie nie wymagało zgody strony przeciwnej.
W tym stanie rzeczy należało umorzyć postępowanie w oparciu o przepis art. 355 k.p.c., gdyż wydanie wyroku stało się zbędne.
O zwrocie powódce połowy opłaty uiszczonej od odwołania Sąd orzekł w oparciu o przepis art. 79 ust 1 pkt 3 lit a ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.
SSO Dariusz Dąbrowski
1. (...)
2. (...)