Sygn. akt V Ka 1062/17
A. P. został oskarżony o to, że:
I. w listopadzie 2016 r. w miejscowości (...), gm. K., teren prywatnej posesji, po uprzednim wyłamaniu drzwi wraz z futryną dostał się do wnętrza mieszkania, skąd dokonał zaboru w celu przywłaszczenia kuchenki gazowej z dwoma palnikami, pustej butli gazowej, przewodu siłowego o długości 40 m, roweru typu damka, narzędzia metalowe, tj. metalowe klucze, odważniki, blaty żeliwne łącznej wartości strat 1.590 zł czym działał na szkodę J. B., tj. o czyn z art. 279 § 1 k.k.;
II. w grudniu 2016 r. w miejscowości (...), gm. K., teren prywatnej posesji, po uprzednim wyłamaniu zamka zabezpieczającego drzwi wejściowe do domu dokonał zaboru w celu przywłaszczenia silnika elektrycznego o wartości 1.000 zł, czym działał na szkodę J. B., tj. o czyn z art. 279 § 1 k.k.
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Brzezinach z dnia 30 maja 2017 roku oskarżonego uznano za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów ustalając, iż stanowią one ciąg przestępstw określony w art. 91 § 1 k.k., czym wyczerpał dyspozycję art. 279 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. wymierzono mu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art. 69 § 1 k.k. i art. 70 § 1 k.k. warunkowo zawieszono na okres 3 lat próby. Sąd na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania i na podstawie art. 72 § 2 k.k. zobowiązał go do naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego J. B. kwoty 2.590 zł w terminie 6 miesięcy od uprawomocnienia się wyroku a także na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 k.k. zobowiązał oskarżonego do informowania sądu o przebiegu okresu próby. W przedmiocie kosztów sądowych Sąd Rejonowy orzekł zwalniając oskarżonego od ich ponoszenia.
Apelację od powyższego wyroku na podstawie art. 425 § 1 i 2 k.p.k., art. 444 k.p.k. i art. 447 § 2 k.p.k. wniósł prokurator, zaskarżając powyższy wyrok w zakresie orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego i na podstawie art. 427 § 2 k.p.k. i art. 438 pkt 4 k.p.k. zapadłemu rozstrzygnięciu zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego, to jest przepisu art. 69 § 1 k.k., polegającą na warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności w wysokości 1 roku i 6 miesięcy, podczas gdy powołany przepis umożliwia warunkowe zawieszenie kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze nieprzekraczającym roku.
Prokurator na podstawie art. 427 § 1 k.p.k., art. 437 § 1 k.p.k. oraz art. 456 k.p.k. wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie orzeczenia o karze i przekazanie w tym zakresie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Wniesiona apelacja okazała się zasadna, skutkując koniecznością uchylenia zaskarżonego orzeczenia w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze.
Sąd I instancji rzeczywiście dopuścił się obrazy przepisu prawa materialnego wskazanego we wniesionej apelacji, wskutek czego zastosował wobec oskarżonego instytucję warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności, pomimo braku warunków do takiego rozstrzygnięcia.
Stosownie do aktualnego brzmienia przepisu art. 69 § 1 k.k. Sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze nieprzekraczającym roku, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności i jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec niego celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa.
Cytowany przepis obowiązuje w powyższej formie od dnia 1 lipca 2015 roku, tak więc miał zastosowanie w niniejszej sprawie, ponieważ przypisane oskarżonemu czyny zostały popełnione już po tej dacie. Wobec oskarżonego A. P. orzeczono karę pozbawienia wolności w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy, wobec czego brak było możliwości warunkowego zawieszenia jej wykonania z uwagi na jej wysokość przekraczającą granicę określoną w art. 69 § 1 k.k.
Sąd Rejonowy przeoczył również fakt, że oskarżony był uprzednio trzykrotnie prawomocnie skazany na kary pozbawienia wolności. Zgodnie z treścią art. 69 § 1 k.k. instytucja warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności może zostać zastosowana wyłącznie w stosunku do osób, wobec których nie orzeczono dotąd tego rodzaju kary. Bez znaczenia przy tym jest fakt, czy w stosunku do oskarżonego orzeczono uprzednio karę pozbawienia wolności bezwzględną, czy też z warunkowym zawieszeniem wykonania ( por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie I KK 341/16, LEX nr 2279015).
W świetle przedstawionych rozważań nie może budzić wątpliwości, że zaskarżone orzeczenie wydano z naruszeniem przepisu art. 69 § 1 k.k. i z tego względu, jako obarczone błędem obrazy prawa materialnego, nie mogło zostać utrzymane w mocy. Nie było przy tym możliwości wydania orzeczenia reformatoryjnego z uwagi na fakt, iż wyrok zapadł w trybie dobrowolnego poddania się karze (art. 387 k.p.k.).
Jednocześnie Sąd odwoławczy nie stwierdził wystąpienia uchybień, które skutkowałyby koniecznością uchylenia wyroku w całości - bez względu na zakres zaskarżenia i treść podniesionych zarzutów.
Z uwagi na powyższe, Sąd Okręgowy na podstawie art. 437 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 438 pkt 1 k.p.k. uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Brzezinach do ponownego rozpoznania w tym zakresie.