Sygn. akt X GC 1599/17
Dnia 19 grudnia 2017 r. r
Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie Wydział X Gospodarczy
w składzie:
Przewodniczący: |
SSR Kornelia Żminkowska |
Protokolant: |
Agata Kicińska |
po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2017 r. w Szczecinie
na rozprawie
w sprawie z powództwa (...) -Finanse spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S.
przeciwko K. D.
o zapłatę
I.
zasądza od pozwanego K. D. na rzecz powoda (...) spółki
z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. kwotę 198,39 zł (sto dziewięćdziesiąt osiem złotych trzydzieści dziewięć groszy) wraz z ustawowymi odsetkami (określonymi od dnia
1 stycznia 2016 roku jako odsetki ustawowe za opóźnienie) od dnia 11 sierpnia 2015 roku,
II. oddala powództwo o odsetki w pozostałym zakresie,
III. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 137 zł (sto trzydzieści siedem złotych) tytułem kosztów procesu,
IV. nadaje wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności.
Sygn. akt X GC 1599/17
W dniu 12 lipca 2017 roku powódka (...) – Finanse spółka z ograniczona odpowiedzialnością w S. wniosła pozew przeciwko K. D. o zapłatę kwoty 198,39 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 11 sierpnia 2015 roku do dnia 31 grudnia 2015 roku i od dnia 1 stycznia 2016 roku z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych wraz z kosztami postepowania. W uzasadnieniu powódka wskazała, że pozwany nabył od (...) spółki z ograniczona odpowiedzialnością towar za kwotę 198,39 zł. Pozwany nie opłacił należności. Uzasadniając legitymacje do występowania w sprawie powódka wskazała, że nabyła przedmiotową wierzytelność na podstawie umowy przelewu zawartej z pierwotnym wierzycielem. Pomimo zawiadomienia o dokonanym przelewie i wezwania do zapłaty poznany nie uregulował należności.
Zarządzeniem z dnia 14 lipca 2017 roku doręczono pozwanemu odpis pozwu z jednoczesnym zobowiązaniem do udzielenia odpowiedzi na pozew w terminie 14 dni pod rygorem pominięcia spóźnionych twierdzeń i dowodów w trybie art. 207 § 6 k.p.c.
Przesyłka zawierająca odpis pozwu wobec prawidłowej dwukrotnej awizacji przesyłki została uznaną za doręczoną ze skutkiem na dzień 3 sierpnia 2015 roku na podstawie art. 139 § 1 i 3 k.p.c.
Zarządzeniem z dnia 20 października 2017 roku wyznaczono termin rozprawy na dzień 19 grudnia 2017 roku.
Korespondencja kierowana do pozwanego, zawierająca zawiadomienie o terminie rozprawy, wobec prawidłowej dwukrotnej awizacji przesyłki została uznana za doręczoną ze skutkiem na dzień 9 listopada 2017 roku, na podstawie art. 139 § 1 i 3 k.p.c.
Pozwany nie stawił się na rozprawie.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Pozwany K. D. nabył od (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. towar o łącznej wartości 198,39 zł. W związku z powyższym w dniu 27 maja 2015 roku (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w S. wystawiła pozwanemu fakturę VAT nr (...) na w/w kwotę, płatna do dnia 10 sierpnia 2015 roku. Pozwany nie uregulował należności.
Bezsporne, a nadto dowód:
Faktura VAT, k. 19,
Wydanie zewnętrzne, k. 20
W dniu 7 marca 2017 roku (...) spółka z ograniczona odpowiedzialnością w S. zawarła z powódką (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością w S. umowę przelewu wierzytelności, na podstawie której powódka nabyła m.in. przysługującą pierwotnemu wierzycielowi wobec pozwanego należność wynikająca z faktury VAT n (...) w kwocie 198,39 zł. Tego samego dnia pozwana została zawiadomiona o zawartej umowie przeniesienia wierzytelności.
Dowód:
Umowa przeniesienia wierzytelności z załącznikami, k. 21-26,
Zawiadomienie z potwierdzeniem nadania, k. 28,
Pismem z dnia 23 marca 2017 roku powódka wezwała pozwanego do zapłaty kwoty 198,39 zł. Wezwanie pozostało bezskuteczne.
Dowód:
Wezwanie do zapłaty z potwierdzeniem nadania, k. 27,29-30
Sąd zważył co następuje:
Powództwo okazało się uzasadnione za wyjątkiem częściowo żądania odsetkowego.
Podstawę wydania wyroku zaocznego stanowił art. 339 § 1 i 2 k.p.c. zgodnie, z którym jeśli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny. W tym wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa, co nie miało miejsca na gruncie niniejszej sprawy.
Podstawę prawną roszczenia stanowił przepis art. 535 k.c., zgodnie z którym przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę, domagając się realnego wykonania zobowiązania przez kupującego - zapłaty ceny, zgodnie z art. 354 § 1 k.c.
Powód wykazał zarówno podstawę, jak i wysokość dochodzonego roszczenia, w związku z powyższym, w świetle art. 339 § 2 k.p.c. tut. Sąd uznał zasadność żądania zapłaty za zakupiony przez pozwanego od pierwotnego wierzyciela towar w pełnej wysokości.
O odsetkach Sąd orzekł na podstawie art. 481 § 1 i 2 k.c. zasądzając odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia 11 sierpnia 2015 roku.
Sąd nie uwzględnił żądania powódki w zakresie zasądzenia odsetek ustawowych w transakcjach handlowych przewidzianych w art. 7 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (Dz.U. z 2016 r. poz. 684 tj.), zwracając uwagę, że ten rodzaj odsetek wprowadzony został do polskiego porządku prawnego z dniem 1 stycznia 2016 roku, podczas gdy wymagalność należności dochodzonych pozwem powstała w sierpniu 2015 roku, a zatem przed dniem wejścia ustawy z dnia 9 października 2015 r. o zmianie ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych, ustawy - kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r. poz. 1830), która odsetki te wprowadziła. Powyższe jest o tyle istotne, że zgodnie z art. 55 ust. 1 w/w ustawy zmieniającej do transakcji handlowych w rozumieniu ustawy zmienianej w art. 1, zawartych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.
Zgodnie z brzmieniem art. 7 ust. 1 ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych, obowiązującym na dzień powstania wymagalności roszczenia dochodzonego pozwem, w transakcjach handlowych - z wyłączeniem transakcji, w których dłużnikiem jest podmiot publiczny - wierzycielowi, bez wezwania, przysługują odsetki w wysokości odsetek za zwłokę określanej na podstawie art. 56 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.). W tym stanie rzeczy, uwzględniając, że powódka nie domagała się zasądzenia odsetek przewidzianych wówczas obowiązująca ustawą (odsetek podatkowych), wobec jednoczesnego braku podstaw do uwzględnienia odsetek, które w dacie wymagalności roszczenia jeszcze nie istniały, celowym było uwzględnienie żądania w sposób odpowiedni dla odsetek podstawowych, ustalonych w art. 481 § 1 i 2 k.c., określonych przed dniem 1 stycznia 2016 roku ustawowymi, a po tym dniu odsetkami ustawowymi za opóźnienie.
W pozostałym zakresie Sąd powództwo o odsetki oddalił.
W tym stanie rzeczy orzeczono, jak w punkcie I i II sentencji
Rozstrzygnięcie o kosztach procesu znajduje postawę prawną w 108 § 1 zd. 1 k.p.c. w związku z art. 348 k.p.c., zgodnie z którym koszty rozprawy zaocznej ponosi pozwany. Na poniesione przez powódkę koszty, która wygrała niniejsze postepowanie w niemalże w całości, złożyły się: opłata od pozwu w kwocie 30 złotych, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 złotych oraz wynagrodzenie pełnomocnika – 90 zł, zgodnie z § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku zmieniającego rozporządzenie w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. 2016 poz. 1667)
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji.
Zarządzenia:
1. Odnotować
2. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi powoda,
3. Z apelacją, sprzeciwem lub za 10 dni celem uprawomocnienia wyroku.