sygn. akt VI Gz 78/18
Dnia 28 marca 2018 r.
Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Andrzej Borucki
SSO Renata Bober
SSO Marta Zalewska (spr.)
Protokolant: asystent sędziego Agnieszka Wasilewska - Kardyś
po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2018 r. w Rzeszowie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy w postępowaniu upadłościowym z możliwością zawarcia układu
dłużnika (...) sp. z o.o. w W.
o uchylenie układu zawartego na Zgromadzeniu Wierzycieli w dniu 10 czerwca 2016 r., a zatwierdzonego postanowieniem z 29 czerwca 2016 r. V 1 GUp 10/15
w przedmiocie zażalenia wierzyciela Agencji (...) S.A. na postanowienie Sądu Rejonowego w Rzeszowie Wydziału V Gospodarczy -Sekcja ds. restrukturyzacyjnych i upadłościowych z dnia 24 października 2017 r. sygn. akt V GUu 4/17 w przedmiocie uchylenia układu
postanawia:
Oddalić zażalenie
Postanowieniem z dnia 24.10.2017 r. Sąd Rejonowy w Rzeszowie - Sekcja ds. restrukturyzacyjnych i upadłościowych uchylił układ zawarty na Zgromadzeniu Wierzycieli 10 czerwca 2016 r., a zatwierdzony postanowieniem z 29 czerwca 2016 r. (V 1 GUp 10/15).
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że pismem z dnia 25 kwietnia 2017 r. wierzyciel (...) S.A. wniósł o uchylenie układu zawartego na Zgromadzeniu Wierzycieli 10 czerwca 2016 r., a zatwierdzonego postanowieniem z 29 czerwca 2016 r. (V 1 GUp 10/15) . Wierzyciel wniosek uzasadnił tym, że upadły nie wywiązał się z warunków zawartych w propozycjach układowych, nie uiszczając I raty w ramach układu ratalnego.
Przewodniczący zarządzeniem z 8 sierpnia 2017 r. doręczając wniosek wierzyciela upadłemu, wezwał go do ustosunkowania się do twierdzeń tam zawartych oraz złożenia oświadczenia w zakresie wykonywania układu w terminie 14 dni pod rygorem pominięcia twierdzeń i przyznania okoliczności wskazanych we wniosku. Wezwanie podwójnie awizowane złożono do akt sprawy ze skutkiem doręczenia. Upadły nie ustosunkował się.
Sąd Rejonowy wskazał, że postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2015 r. Sąd Rejonowy Wydział V Gospodarczy Sekcja Upadłościowa w T. ogłosił upadłość z możliwością zawarcia układu w stosunku do Dłużnika (...) Sp. z o. o. w W.. W toku postępowania upadłościowego Dłużnik z Wierzycielami zawarł układ na Zgromadzeniu Wierzycieli 10 czerwca 2016 r., kolejno zatwierdzony postanowieniem Sądu z 29 czerwca 2016 r. r. (V 1 GUp 10/15).
Sąd Rejonowy powołał się na przepis przejściowy art. 450 pr. restr i art. 176 ust. 1 pr. restr w którym ustawodawca przewidział dwie podstawy uchylenia układu: a) niewykonywanie postanowień układu przez dłużnika; b) ustalenie, że jest oczywiste, że układ nie będzie wykonany, przy czym przyjmuje się takie domniemanie, jeżeli dłużnik nie wykonuje zobowiązań powstałych po zatwierdzeniu układu.
Po analizie przesłanek uchylenia układu Sąd stwierdził, że na gruncie przedmiotowej sprawy bezsprzecznie upadły nie wykonał warunków układu, który zakładał zapłatę I raty w ramach wierzycieli z I i II grupy maksymalnie do 180 dni od zatwierdzenia układu. W dacie 27 grudnia 2016 r. upłynął termin zapłaty I raty. Jak wynika z pisma wierzyciela upadły nie dokonał stosownej wpłaty. Co więcej, wobec braku ustosunkowania się do wniosku wierzyciela należało przyjąć, że upadły przyznał okoliczności wskazane we wniosku.
Powyższe postanowienie zażaleniem zaskarżył w całości wierzyciel Agencja (...) S.A. wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Skarżący podniósł, iż uchylenie układu jest przedwczesne, jako że z rozmów przeprowadzonych z dłużnikiem na przełomie 2016 i 2017 r. wynikało, iż wdraża działania naprawcze celem uzdrowienia sytuacji finansowej i wznowienie rentownej działalności. Zdaniem skarżącego decyzja o uchyleniu układu nie powinna być oparta na ocenie, czy dłużnik wykonuje w danym momencie układ, ale powinna być podjęta po analizie wszelkich okoliczności sprawy i ocenie, czy układ ma szanse na realizację mimo przejściowych trudności w płatnościach układowych. Skarżący powołał się przy tym na pismo dłużnika z daty 25.10.2016 r.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Stosownie do art. 176 ust. 1 ustawy Prawo restrukturyzacyjne znajdującym zastosowanie w sprawie w zw. z art. 450 tej ustawy, Sąd uchyla układ na wniosek wierzyciela, dłużnika, nadzorcy wykonania układu albo innej osoby, która z mocy układu jest uprawniona do wykonania lub nadzorowania wykonania układu, jeżeli dłużnik nie wykonuje postanowień układu albo jest oczywiste, że układ nie będzie wykonany. Domniemywa się, że jest oczywiste, że układ nie będzie wykonany, jeżeli dłużnik nie wykonuje zobowiązań powstałych po zatwierdzeniu układu.
2. Uchylenie układu z innych przyczyn niż określone w ust. 1 jest niedopuszczalne.
3. Postanowienie o uchyleniu układu obwieszcza się.
4. Na postanowienie o uchyleniu układu zażalenie przysługuje dłużnikowi oraz wierzycielom, którzy mieli prawo głosu na zgromadzeniu wierzycieli, na którym doszło do przyjęcia układu.
Powołany przepis wskazuje więc na dwie alternatywne podstawy uchylenia układu, a to że dłużnik nie wykonuje postanowień układu albo że oczywiste jest, że układ nie będzie wykonany.
W przedmiotowej sprawie spełniła się ta pierwsza przesłanka niewykonywania układu, skoro dłużnik uchybił podstawowemu obowiązkowi, jakim była zapłata pierwszej raty. Nie była to przy tym sytuacja przejściowa, jak powoływał się na to skarżący, skoro termin płatności upłynął w grudniu 2016 r. , a do daty wydania zaskarżonego postanowienia, jak na etapie postepowania zażaleniowego ani skarżący, ani dłużnik nawet nie powoływali się, że została zapłacona w jakimkolwiek terminie późniejszym, czy tez dokonana jakakolwiek inna płatność w ramach realizacji układu. Powoływanie się zaś na stanowisko dłużnika z pisma datowanego na 25.10.2016 r. jest o tyle bezprzedmiotowe, iż zapłata pierwszej raty objętej układem miała nastąpić już po dacie tego pisma. Pomimo zatem deklaracji dłużnika co do spłaty zadłużenia, dłużnik spłat, w szczególności tych objętych układem, nie wykonywał.
Wskazać należy, iż w myśl powołanego art. 176 pr. restr. Sąd jest zobligowany do uchylenia układu , a przesłanka niewykonywania zobowiązań ma charakter zobiektywizowany i nie ma znaczenia, jak duża jest skala niewykonywania zobowiązań. Ustawodawca nie stopniuje niewykonywania układu / Torbus Andrzej (red.), Witosz Aleksander Jerzy (red.), Witosz Antoni (red.), Prawo restauracyjne. Komentarz/.
Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy oddalił zażalenie orzekając na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc w zw. z art. 209 ustawy Prawo restrukturyzacyjne.