Sygn. akt II K 1430/18
Dnia 20 marca 2019 r.
Sąd Rejonowy Gdańsk - Południe w Gdańsku w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSR Magdalena Czaplińska
Protokolant: Józef Wierzbicki
po rozpoznaniu w dniu 20.03.2019 r. sprawy:
M. C. , ur. (...) w G.,
syna T. i D. z domu M.
oskarżonego o to, że:
w dniu 23 lipca 2018 roku w G. dokonał zaboru w celu przywłaszczenia roweru górskiego marki T. o wartości 1700 zł na szkodę P. C.,
tj. o przestępstwo z art. 278 § 1 k. k.
I. oskarżonego M. C. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, czyn ten kwalifikuje z art. 278 § 1 k. k. i za to na podstawie art. 278 § 1 k. k. skazuje go na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;
II. na podstawie art. 46 § 1 k. k. zobowiązuje oskarżonego M. C. do naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego P. C. kwoty 1.700 (tysiąc siedemset) złotych;
III. na podstawie art. 45 § 1 k. k. orzeka przepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej przez oskarżonego z popełnienia przestępstwa w kwocie 150 (stu pięćdziesięciu) złotych;
IV. na podstawie art. 44 § 2 k. k. orzeka przepadek dowodu rzeczowego opisanego w wykazie dowodów rzeczowych nr (...) pod pozycją nr 1.;
V. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (tekst jednolity: Dz. U. z 2002 r., nr 123, poz. 1058 z późniejszymi zmianami) oraz § 17 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu zasądza od Skarbu Państwa na rzecz kancelarii adwokackiej (...) kwotę 516,60 złotych tytułem nieuiszczonych kosztów pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu;
VI. na podstawie art. 626 § 1 k. p. k. oraz art. 624 k. p. k. zwalnia oskarżonego od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, które przejmuje na rzecz Skarbu Państwa.
Sygn. akt II K 1430/18
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Dnia 23 lipca 2018 roku o godz. 11:45 P. C. po przyjeździe do pracy przy ul. (...) w G. przypiął swój rower górski marki T. (...) koloru srebrnego do kraty okna hotelu znajdującego się pod wskazanym adresem. Miejsce pozostawienia roweru objęte jest monitoringiem zainstalowanym na znajdującym się naprzeciwko budynku Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. O godz. 19.15 P. C. widział swój rower w miejscu, w którym go pozostawił.
O godz. 19:28:04 do ławki znajdującej się przy budynku Zakładu Ubezpieczeń Społecznych podszedł mężczyzna – M. C. wraz z kobietą. Następnie o godz. 19:28:11 M. C. udał się w kierunku zaplecza Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, gdzie w okolicy okna portierni przyglądał się pozostawionemu tam rowerowi. O godz. 19:34:23 M. C. ponownie podszedł do roweru, po czym z posiadanej przy sobie torby typu „nerka” wyciągnął nożyce do cięcia drutu. Po rozejrzeniu się M. C. nachylił się nad pojazdem i przeciął zabezpieczającą go blokadę. Po jej usunięciu M. C. wsiadł na rower i odjechał w kierunku Mostu K.. Następnie dnia 24 lipca 2018 roku M. C. przy ul. (...) w G. sprzedał skradziony rower przechodzącemu mężczyźnie za kwotę 150 złotych.
Dowody: zeznania świadka P. C. - k. 2-6, 41-82, 138;
protokół zatrzymania rzeczy, k. 9-12, 35-38,
protokół odtworzenia utrwalonych zapisów - k,13, 39,
protokół zatrzymania M. C. - k.16-18,
protokół przeszukania M. C. - k. 19-21,
protokół oględzin nożyc do cięcia - k. 22-23,
wyjaśnienia oskarżonego M. C. - k. 26-28
Oskarżony M. C. ma 26 lat, wykształcenie podstawowe, utrzymuje się z prac dorywczych polegających na wstawianiu okien, uzyskując z tego tytułu dochód w wysokości 2.000 zł netto miesięcznie, jest bezdzietnym kawalerem, nie posiada nikogo na utrzymaniu. Według oświadczenia nie posiada majątku, nie był leczony psychiatrycznie, neurologicznie ani odwykowo.
Dowód: dane osobopoznawcze - k. 26-27
Oskarżony M. C. był wielokrotnie karany za przestępstwa przeciwko mieniu:
wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie o sygnaturze akt II K 986/12 za przestępstwo z art. 288 § 1 k. k. na karę 10 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin w stosunku miesięcznym,
wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku z dnia 14 marca 2017 r. w sprawie o sygnaturze akt II K 139/17 za przestępstwo z art. 278 § 1 k. k. na karę 200 stawek grzywny po 30 złotych każda stawka,
wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku z dnia 24 stycznia 2018 r. w sprawie o sygnaturze akt XI K 679/17 za przestępstwo z art. 278 § 1 k. k. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności,
wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku z dnia 26 lipca 2018 r. w sprawie o sygnaturze akt II K 1414/17 za przestępstwo z art. 278 § 1 k. k. na karę 11 miesięcy pozbawienia wolności.
Dowód: dane o karalności - k. 84-85
W toku przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym oskarżony M. C. przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Oskarżony wskazał, iż skradziony przez niego rower był przypięty do kraty w oknie, jednakże zabezpieczenie roweru usunął posiadanymi przy sobie nożycami do cięcia drutu. Dalej oskarżony wyjaśnił, iż po odjechaniu rowerem z miejsca kradzieży, sprzedał go następnego dnia na ul. (...) nieznanemu mężczyźnie za kwotę 150 złotych. Oskarżony swój czyn uzasadnił koniecznością zdobycia pieniędzy.
wyjaśnienia oskarżonego M. C. - k. 28
Sąd zważył, co następuje:
Wina i sprawstwo oskarżonego co do popełnienia zarzucanego mu czynu nie budzi wątpliwości. Sąd ustaleń w zakresie stanu faktycznego dokonał w oparciu o wiarygodny materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, w szczególności w postaci zeznań pokrzywdzonego P. C.. Wymieniony w sposób kompleksowy i spójny przedstawił okoliczności związane z pozostawieniem roweru przy oknie portierni budynku przy ul. (...) w G.. Ponadto pokrzywdzony złożył obszerną dokumentację dotyczącą wartości i rodzaju części zamontowanych w skradzionym pojedźcie, co pozwoliło na ustalenie jego wartości na kwotę 1700 złotych.
Dokonując ustaleń faktycznych Sąd oparł się również na dokumentach ujawnionych w trakcie przewodu sądowego w postaci: protokołów zatrzymania i przeszukania osoby, protokołów oględzin rzeczy, danych o karalności. Dowodem o szczególnej wartości były również nagrania z monitoringu znajdującego się na budynku Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, które ujawniły mężczyznę odpowiadającego rysopisowi M. C., dokonującego przecięcia blokady roweru i odjeżdżającego na nim z miejsca kradzieży. Dowody te nie budzą żadnych wątpliwości co do rzetelności i autentyczności zgromadzonych w nich informacji. Zostały one sporządzone przez uprawnione do tego osoby, przy zachowaniu wymogów przewidzianych w obowiązujących przepisach prawa. Podkreślić również należy, że żadna ze stron nie kwestionowała w toku postępowania prawdziwości ani wiarygodności żadnego z ujawnionych dokumentów.
Wyjaśnienia oskarżonego M. C. zostały przez Sąd uznane za rzetelne. Oskarżony już bowiem w toku postępowania przygotowawczego przyznał się do kradzieży roweru, a ponadto jego odzież w chwili zatrzymania odpowiadała wyglądowi odzieży zarejestrowanej na nagraniach kamer monitoringu u mężczyzny dokonującego zaboru pojazdu. Co więcej, u M. C. w wyniku przeszukania osobistego oraz podręcznych przedmiotów ujawniono nożyce do cięcia drutu. Powyższe okoliczności potwierdzają bezsprzecznie, iż to oskarżony dopuścił się kradzieży mienia należącego do P. C.. Sąd, w braku innych dowodów, uznał również za wiarygodne te wyjaśnienia oskarżonego, w których wskazał on na uzyskanie kwoty 150 złotych ze sprzedaży skradzionego pojazdu nieznanemu mężczyźnie. Okoliczność ta z uwagi na niemożność uzyskania innego, obiektywnego materiału dowodowego (brak danych osobowych kupca) musi zostać oceniona jako autentyczna.
Po dokonaniu oceny całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd uznał, iż w przedmiotowej sprawie nie ujawniły się żadne okoliczności wskazujące na brak winy oskarżonego lub bezprawności popełnionego przez niego czynu. Mając na uwadze powyższe okoliczności i rozważania Sąd uznał, że oskarżony dopuścił się popełnienia czynu zarzucanego mu przez oskarżyciela publicznego, tzn. kradzieży z art. 278 § 1 k. k. Zachowanie sprawcy przestępstwa stypizowanego w art. 278 § 1 k. k. jest ściśle przez ten przepis określone i polega na zaborze cudzej rzeczy ruchomej w celu przywłaszczenia. Przez zabór rozumieć należy bezprawne wyjęcie rzeczy spod władztwa osoby dotychczas nią władającej (jak właściciel, posiadacz lub osoba posiadająca do rzeczy inne prawa rzeczowe lub obligacyjne) i objęcie jej we własne władanie przez sprawcę. Wyjęcie rzeczy ruchomej spod władztwa nastąpić musi wbrew woli osoby nim dysponującej oraz bez żadnej ku temu podstawy. Swoim zachowaniem M. C. niewątpliwie wypełnił wszystkie znamiona opisanego czynu zabronionego.
Przy wymiarze kary Sąd oparł się o dyrektywy z art. 53 k. k. Sąd miał przy tym na względzie stopień społecznej szkodliwości czynu, którego dopuścił się oskarżony, stopień jego zawinienia. Sąd kierował się przy tym celami zapobiegawczymi i wychowawczymi przypisanymi karze, a także okolicznościami związanymi z kształtowaniem świadomości prawnej społeczeństwa.
Jako okoliczność przemawiającą na korzyść oskarżonego Sąd uznał przyznanie się do winy. Okolicznością obciążającą jest zaś niewątpliwie uprzednia wielokrotna karalność oskarżonego za przestępstwa podobne. Sąd miał również na względzie bezpośredni zamiar działania sprawcy, a także motywację nakierowaną na chęć uzyskania szybkiego i łatwego dochodu.
Mając powyższe na względzie, Sąd wymierzył oskarżonemu karę 10 miesięcy bezwzględnego pozbawienia wolności. Zdaniem Sądu, kara taka jest współmierna do stopnia społecznej szkodliwości czynu, stopnia zawinienia i postawy oskarżonego oraz spełnia należycie wymogi prewencji ogólnej i szczególnej. Podkreślić należy, że wymierzane uprzednio oskarżonemu kary łagodniejsze rodzajowo, tj. kara grzywny i ograniczenia wolności, okazały się bezskuteczne i nie powstrzymały go przed ponownym naruszeniem porządku prawnego.
W punkcie II. sentencji wyroku Sąd na podstawie art. 46 § 1 k. k. zobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego P. C. kwoty 1.700 złotych.
Z uwagi na ujawnienie narzędzia służącego M. C. do popełnienia przestępstwa Sąd, na podstawie art. 44 § 2 k. k., orzekł przepadek tego dowodu rzeczowego opisanego w wykazie dowodów nr (...) pod pozycją 1. Ustaliwszy zaś, iż M. C. uzyskał z popełnienia przestępstwa korzyść majątkową w wysokości 150 zł konieczne było orzeczenie przepadku tej korzyści przy zastosowaniu art. 45 § 1 k. k. (pkt III. i IV. sentencji wyroku)
Sąd zasądził na rzecz obrońcy oskarżonego stosowne wynagrodzenie tytułem pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Na podstawie art. 626§ 1 k. p. k. i z art. 624 k. p. k. uwzględniając sytuację majątkową M. C. oraz jego aktualny pobyt w Zakładzie Karnym, Sąd zwolnił go od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, przenosząc je tym samym na rzecz Skarbu Państwa.