Sygn. akt . II K 38/18
Dnia 9 października 2018 r.
Sąd Rejonowy w Gorlicach II Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący – SSR Jerzy Augustyn
Sędziowie –
Ławnicy –
Protokolant: sekr. sąd. Robert Wałęga
w obecności -- Prokuratora --
po rozpoznaniu dnia 07-06-2018 r., 27-09-2018 r.,
sprawy karnej P. S. s. S. i B. zd. L. (...) ur. (...) w N., PESEL (...),
oskarżonemu o to że:
w dniu 23 sierpnia 2017 roku w B. województwa (...) prowadził w ruchu lądowym samochód marki O. (...) o nr rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0, 76 promila, 0,64 promila oraz 0,54 promila alkoholu we krwi,
tj. o przestępstwo z art. 178a§1 kk
uznaje osk. P. S. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu stanowiącego przestępstwo z art. 178a§1 kk i za to na mocy powołanego przepisu ustawy
skazuje
I. osk. P. S. na karę grzywny w wysokości 100 (sto) stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych,-
II. na mocy art. 63§1 kk na poczet orzeczonej kary grzywny zalicza osk. P. S. jeden dzień zatrzymania w dniu 23-08-2017 r., przyjmując jeden dzień zatrzymania za równoważny dwóm dziennym stawkom grzywny,-
III. na mocy art. 42§2 kk orzeka wobec osk. P. S. środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat,-
IV. na mocy art. 63§4 kk na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych zalicza osk. P. S. okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 23-08-2017 r. do dnia 09-10-2018 r.,-
V. na mocy art. 43a§2 kk orzeka od osk. P. S. świadczenie pieniężne w kwocie 5000 (pięć tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej,-
VI. na zasadzie art. 624 §1 kpk zwalnia osk. P. S. od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych,-
Sygn. akt II K 38/18
wyroku z dnia 9 października 2018 r.
Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego sąd ustalił i uznał za udowodniony następujący stan faktyczny:
W dniu 23 sierpnia 2017 r. przed godziną 11:00 oskarżony P. S. przyjechał do Ośrodka Pomocy Społecznej w B., gdzie pracuje jego była konkubina J. F.. Oskarżony przyjechał samochodem osobowym marki O. (...) koloru srebrnego o nr rejestracyjnym (...), przyjechał sam, w samochodzie nie było innych osób.
J. F. wyszła na zewnątrz budynku, aby porozmawiać z oskarżonym
i w trakcie rozmowy wyczuła woń alkoholu od oskarżonego. Po około 15 minutach rozmowy oskarżony wsiadł do samochodu, który zaparkował około 10 m od schodów wejściowych do budynku i odjechał w kierunku miejsca zamieszkania przy ul. (...) w B..
Zaraz po odjeździe oskarżonego J. F. telefonicznie poinformowała Komisariat Policji w B., że oskarżony P. S. kieruje samochodem pod wpływem alkoholu i może jechać do swojego miejsca zamieszkania przy ul. (...) w B.. W podany rejon niezwłocznie udał się patrol policji w składzie asp. P. K. i asp. R. C..
Około godziny 11:00 oskarżony przyjechał na parking przy ul. (...)
w B.. W tym czasie z bloku na parking wychodził P. Z., który widział jak oskarżony jechał samochodem po parkingu, w samochodzie nie było żadnych innych osób, następnie oskarżony zatrzymał samochód, zgasił silnik i nadal siedział
w samochodzie, z samochodu nikt nie wychodził. Po około 1 minucie przyjechała policja.
Policjanci zastali oskarżonego siedzącego w samochodzie O. (...) na fotelu kierowcy. Od ww. była wyczuwalna woń alkoholu.
Oskarżony odmówił poddania się badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, dlatego został doprowadzony do Szpitala (...) w G.
w celu pobrania krwi do badań na zawartość alkoholu. Krew do badań pobrano od oskarżonego trzykrotnie, o godzinie 11:57, 12:28 oraz 12:58. Następnie oskarżony został przewieziony do Komisariatu Policji w B. w celu wykonania dalszych czynności procesowych.
Dowód:
- zeznania świadka J. F. k. 105/2-106, 35/2-36,
- zeznania świadka P. Z. k. 120/2-121/2, 18/2-19,
- zeznania świadka P. K. k. 105, 2/2,
- zeznania świadka R. C. k. 119/2-120/2,
- notatka urzędowa k. 1,
- protokół zatrzymania osoby k. 4-5, 80-81,
- protokoły pobrania krwi k. 25, 29, 33,
Jak wynika ze sprawozdań Laboratorium Kryminalistycznego KWP w K.
z badań płynów ustrojowych na zawartość alkoholu z dnia 1 września oraz 12 września 2017 r. w próbkach krwi pobranej od oskarżonego P. S. w dniu 23 sierpnia 2017 r. stwierdzono: o godzinie 11:57 0,76 ‰ alkoholu, o godzinie 12:28 0,64 ‰ alkoholu, natomiast o godzinie 12:25 0,54 ‰ alkoholu.
Dowód:
- sprawozdanie LK KWP w K. z dnia 1 września 2017 r. nr (...).(...). (...) k. 22-23,
- sprawozdanie LK KWP w K. z dnia 12 września 2017 r. (...).(...) (...).17. (...) k. 26-27,
- sprawozdanie LK KWP w K. z dnia 1 września 2017 r. nr (...).(...) (...).17. (...) k. 30-31,
Oskarżony P. S. od początku 2018 r. leczy się psychiatrycznie
z powodu zaburzeń adaptacyjnych. Wcześniej nie leczył się psychiatrycznie.
Dowód:
- wyjaśnienia oskarżonego P. S. k. 122,
- zaświadczenie lekarskie z dnia 21 sierpnia 2018 r. k. 117,
Oskarżony P. S. ma 34 lata, o wykształceniu zawodowym, rozwiedziony, posiada 1 dziecko na utrzymaniu, utrzymuje się w wynagrodzenia za pracę w kwocie około 2200 zł, posiada majątek nieruchomy, nie karany, karany za wykroczenia w ruchu drogowym.
Dowód:
- dane o karalno ś ci k. 63,
- dane o podejrzanym k. 41,
- informacja Wójta Gminy C. o stanie majątkowym k. 64,
- informacja o wpisach w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego k. 79,
Oskarżony P. S. przesłuchiwany w postępowaniu przygotowawczym nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień.
Przesłuchiwany na rozprawie oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień. Podał tylko, że od początku 2018 r. leczy się psychiatrycznie z powodu zaburzeń adaptacyjnych oraz że wcześniej nie leczył się psychiatrycznie.
Sąd dał wiarę zeznaniom świadka
J. F.
, która szczerze, przekonująco
i wiarygodnie przedstawiła okoliczności zdarzenia z dnia 23 sierpnia 2017 r. Świadek wiarygodnie zeznała, że w tym dniu około godziny 10:00-12:00 P. S. przyjechał do jej miejsca pracy w Ośrodku Pomocy Społecznej w B., że przyjechał sam samochodem O. (...) o nr rejestracyjnym (...), że w samochodzie nie było innych osób, że podczas rozmowy wyczuła od oskarżonego woń alkoholu, że po około 15 minutach rozmowy na zewnątrz budynku oskarżony wsiadł do zaparkowanego około 10 m od schodów samochodu i odjechał, że zaraz pod odjeździe zadzwoniła na policję, informując, że podejrzewa, że P. S. jedzie samochodem pod wpływem alkoholu. Powyższe zeznania są obiektywne, przekonujące, logiczne, brak jest podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka.
Zeznania świadka
P. Z.
zasługują na wiarę. Świadek ten szczerze
i przekonująco zeznał, że w dniu 23 sierpnia 2017 r. około godziny 11:00 wychodził
z bloku i widział jak oskarżony wjeżdżał na parking, że oskarżony jechał sam samochodem i nikogo więcej w samochodzie nie było, że widział tylko jak przemieszczał się po parkingu przejeżdżając około 10 m, następnie zatrzymał samochód, zgasił silnik i siedział w samochodzie, że po około 1 minucie przyjechała policja i oskarżony wtedy siedział jeszcze za kierownicą. Powyższe zeznania są przekonujące nadto korespondują z zeznaniami świadków P. K. i R. C..
Sąd dał wiarę zeznaniom świadków
P. K.
i
R. C.
funkcjonariuszy policji, który w sposób obiektywny zeznali na temat okoliczności interwencji z dnia 23 sierpnia 2017 r. podejmowanej wobec oskarżonego oraz podjętych czynności. Z interwencji tej została sporządzona notatka służbowa, brak jest podstaw do przyjęcia, aby w notatce tej oraz w zeznaniach świadkowie podali nieprawdziwe informacje, inne niż wynikające z przebiegu interwencji. Na rozprawie świadkowie przekonująco zeznali, że pewnych faktów dotyczących przebiegu interwencji w tym dniu nie pamiętają dokładnie lub nie przypominają sobie. Należy mieć na uwadze, że policjanci mają wiele podobnych interwencji a od chwili zdarzenia w dniu 23 sierpnia 2017 r. do dnia rozprawy w czerwcu i wrześniu 2018 r. minął rok. Obiektywnie
i wiarygodnie zeznał świadek P. K., że gdy przyjechał razem z funkcjonariuszem R. C. na parking, zauważyli pojazd O. (...) na sądeckich numerach rejestracyjnych, w którym siedział mężczyzna, którym po wylegitymowaniu okazał się P. S., od którego wyczuwalna była woń alkoholu, który odmówił stanowczo badania trzeźwości urządzeniem A. i domagał się badania krwi. Zeznał również, że funkcjonariusz R. C. wylegitymował świadka, który widział, że P. S. przyjechał sam na parking, że był to P. Z.. Okoliczność tę potwierdza w swoich obiektywnych zeznaniach świadek R. C., który zeznał, że podszedł do będącego na parkingu w samochodzie mężczyzny, którym był P. Z. i rozpytał go, czy widział, czy ten mężczyzna przyjechał sam czy z kimś, że P. Z. powiedział, że mężczyzna, który siedział w o. przed chwilą przyjechał i nie zdążył wyjść
z samochodu. Z zeznań tego mężczyzny wynikało, że ten mężczyzna w o. kierował tym samochodem i że był sam w samochodzie.
Sąd podzielił jako fachowe i obiektywne opinie Laboratorium Kryminalistycznego KWP w K. z zakresu badań płynów ustrojowych na zawartość alkoholu z dnia 1 września 2017 r. i 12 września 2017 r. dotyczące stanu nietrzeźwości oskarżonego. Brak jest jakichkolwiek dowodów do przyjęcia, aby przeprowadzone badania krwi były nieprawidłowe.
W ocenie sądu zebrany w sprawie materiał dowodowy dał podstawę do przyjęcia, że oskarżony P. S. dopuścił się zarzucanego mu czynu z art. 178a §1 kk, gdyż w dniu 23 sierpnia 2017 r. w B. prowadził w ruchu lądowym samochód marki O. (...) o numerze rejestracyjnym (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,76‰, 0,64‰ oraz 0,54 ‰ alkoholu we krwi.
Uznając oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego czynu stanowiącego przestępstwo z art. 178a §1 kk sąd na mocy powołanego przepisu ustawy skazał go na karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 10 złotych.
Ustalając wysokość stawki dziennej grzywny na kwotę 10 zł, a więc w najniższej wysokości, miał sąd na uwadze stosownie do treści art. 33 §3 kk sytuację materialną oskarżonego.
Na mocy art. 63 §1 kk na poczet orzeczonej kary grzywny sąd zaliczył oskarżonemu P. S. jeden dzień zatrzymania w dniu 23 sierpnia 2017 r. przyjmując jeden dzień zatrzymania za równoważny dwóm dziennym stawkom grzywny.
Na mocy art. 42 §2 kk sąd orzekł wobec oskarżonego P. S. obligatoryjny środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat.
Na mocy art. 63 §4 kk na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych sąd zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 23 sierpnia 2017 r. do dnia 9 października 2018 r.
Na mocy art. 43a §2 kk sąd orzekł od oskarżonego P. S. obligatoryjne świadczenie pieniężne w kwocie 5000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym
i Pomocy Postpenitencjarnej.
Zdaniem sądu wymierzona kara jest proporcjonalna do stopnia winy i stopnia społecznej szkodliwości czynu i stanowić będzie dla oskarżonego stosowne ostrzeżenie
i dolegliwość i sprawi, że w przyszłości oskarżony będzie przestrzegał porządku prawnego, w tym podstawowych zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym.
Wymierzając tę karę sąd przyjął, jako okoliczność łagodzącą dotychczasową niekaralność oskarżonego, natomiast jako okoliczność obciążającą przyjął sąd nagminność tego typu przestępstw.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie przepisu powołanego
w wyroku, zwalniając oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych z uwagi na jego sytuację materialną.
G., dnia 22 listopada 2018 r.