Sygn. akt IX U 211/19
Dnia 26 listopada 2019 r.
Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX
Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku
w składzie:
Przewodniczący: |
Sędzia Sądu Rejonowego del. Renata Stańczak |
Protokolant: |
Gabriela Jokiel |
przy udziale ./.
po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2019 r. w Rybniku
sprawy z odwołania S. J.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R.
o ustalenie kapitału początkowego
na skutek odwołania S. J.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R.
z dnia 2 stycznia 2019r. nr (...)
1.zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że do ustalenia wartości kapitału początkowego ubezpieczonego S. J. uwzględnia okres zatrudnienia ubezpieczonego od 01 listopada 1991r. do 31 grudnia 1993r. w Przedsiębiorstwie Usługowo- Handlowo Produkcyjnym (...) Spółka z o.o. w R. i przyjmuje wynagrodzenie
w kwocie :
- 14.000.000,00 zł ( czternaście milionów złotych 00/100 ) za okres od 01listopada 1991r.
do 31 grudnia 1991r.,
-176.452.000,00 zł ( sto siedemdziesiąt sześć milionów czterysta pięćdziesiąt dwa
tysiące złotych 00/100 ) za 1992r.,
- 60.000.000,00 zł ( sześćdziesiąt milionów złotych 00/100 ) za 1993r.,
2.zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. na rzecz ubezpieczonego kwotę 180,00 zł ( sto osiemdziesiąt złotych 00/100 ) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
Sędzia
Sygn. akt IX U 211/19
Decyzją z 2 stycznia 2019r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R., na podstawie przepisów ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, ustalił ubezpieczonemu S. J., kapitał początkowy na 01.01.1999r. Do ustalenia wysokości kapitału początkowego organ rentowy:
1. nie uwzględnił okresu:
- od 01.11.1991r. do 31.12.1993r., ponieważ świadectwo pracy z 10.09.1995r. oraz zaświadczenie o wynagrodzeniu Rp-7 z 05.12.2016r. zostało podpisane przez ubezpieczonego a nie inną osobę upoważnioną do wystawienia dokumentów, zakład rozliczał się w deklaracjach bezimiennych,
- od 01.09.1994r. do 24.07.1995r., ponieważ nie zostały opłacone składki na ubezpieczenie społeczne z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej,
2. przyjął minimalne wynagrodzenie za okresy: od 15.07.1975r. do 30.10.1976r., od 01.01.1981r. do 31.12.1981r. i od 01.10.1990r. do 15.06.1991r.
Ubezpieczony w odwołaniu od decyzji domagał się zmiany zaskarżonej decyzji i ustalenia wartości kapitału początkowego z uwzględnieniem okresu od 01.11.1991r. do 31.12.1993r. oraz zasądzenia od organu rentowego kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Ubezpieczony podniósł, że wykonywał prace w Przedsiębiorstwie Usługowo-Handlowo-Produkcyjnym (...) Sp. z o.o. na stanowisku Prezesa Zarządu i był on jedyną osobą upoważnioną do reprezentowania Spółki. W tej sytuacji tylko ubezpieczony był upoważniony do podpisywania dokumentów, w tym min. świadectw pracy.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.
Rozpoznając sprawę Sąd ustalił, co następuje:
Ubezpieczony urodził się (...)
Zaskarżoną decyzją z 02.01.2019r. organ rentowy ustalił ubezpieczonemu kapitał początkowy.
Do ustalenia wartości kapitału początkowego organ rentowy przyjął podstawę wymiaru w kwocie 1.683,73zł. Do obliczenia podstawy wymiaru kapitału początkowego organ rentowy przyjął przeciętną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 10 kolejnych lat kalendarzowych od 01.01.1982r. do 31.12.1991r.
Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego wyniósł 137,91%. Kapitał początkowy ustalony na 01.01.1999r. wyniósł 115.129,74zł.
Do ustalenia wysokości kapitału początkowego organ rentowy nie uwzględnił okresu spornego od 01.11.1991r. do 31.12.1993r.
(dowód: dokumentacja akt organu rentowego)
Ubezpieczony w okresie od 20.06.1991r. do 30.06.1994r. zatrudniony był w Przedsiębiorstwie Usługowo-Handlowo-Produkcyjnym (...) Sp. z o.o. w R. na stanowisku Prezesa Zarządu Spółki.
(...) Sp. z o.o. z siedzibą w R. została zawarta 06.05.1991r. Głównym przedmiotem działalności Spółki była działalność usługowa w zakresie malarstwa, tapetowania, tynkowania budynków, budowli i lokali mieszkalnych oraz użytkowych, robót instalacyjnych.
Ubezpieczony był jednym ze wspólników Spółki obok I. D. i L. S..
Od początku istnienia Spółki ubezpieczony był Prezesem Zarządu Spółki.
Z ubezpieczonym został zawarta umowa o pracę. Taka decyzja zapadła na zgromadzeniu wspólników. Umowę zawierał z ubezpieczonym pełnomocnik zgromadzenia wspólników. Na walnych zgromadzeniach zapadały decyzje co do wysokości wynagrodzenia dla ubezpieczonego. Raz to wynagrodzenie było wyższe, raz niższe, w zależności od sytuacji Spółki. Dochodziło do wypowiedzenia warunków wynagrodzenia i dołączany był stosowny aneks do umowy.
W pierwszym roku ubezpieczony w Spółce zajmował się wszystkim - wykonywał prace fizyczne, zarządzał. Spółka była wówczas „na dorobku”. Dopiero w 1992r. była lepsza kondycja spółki. Spółka była badana pod względem księgowym i nigdy nie było żadnych zastrzeżeń.
Z dokumentacji pracowniczej ubezpieczonego zachowały się listy płac. Listy te sporządzał w Spółce (...) – brat ubezpieczonego, zatrudniony w Spółce na stanowisku administracyjnym ds. kadrowych i płacowych. Ewidencją czasu pracy pracowników zajmowali się majstrowie. Z. J. sporządzał listy obecności, na które majstrowie nanosili dniówki. W oparciu o te listy obecności Z. J. sporządzał listy płac. Na podstawie tych list płac księgowa - zewnętrzna Firma (...) z R. -składała deklaracje bezimienne do ZUS-u, rozliczała się z Urzędem Skarbowym.
Ubezpieczony faktycznie otrzymywał wynagrodzenie wskazane w listach płac.
Ubezpieczony pracę wykonywał codziennie. Rozporządzał majstrami, jeździł na budowy. Ubezpieczony nadto zawierał umowy w imieniu Spółki, podpisywał wszystkie umowy o pracę, świadectwa pracy, które były przygotowywane przez brata ubezpieczonego – Z. J. lub majstra, który go zastępował.
W oparciu o listy płac było wypłacane wynagrodzenie pracownikom Spółki i stanowiły one podstawę do sporządzania druków Rp-7. Fizycznie wynagrodzenie wypłacał pracownikom Z. J.. Pobierał pieniądze z banku i jeździł na budowy, żeby dostarczyć pieniądze. Pracownicy podpisywali listy, wtedy kiedy faktycznie były im wypłacane pieniądze. Wynagrodzenie ubezpieczonego Z. J. wypisywał takie, jakie wynikało z umowy o pracę.
K. C. obsługująca Spółkę w zakresie księgowym pod koniec działalności Spółki (w roku 1994), w związku z likwidacją Spółki, wystawiła stosowne dokumenty płacowe wszystkim pracownikom, za wyjątkiem ubezpieczonego. Ubezpieczony nie starał się w momencie zakończenia pracy w Spółce o sporządzenie Rp-7. Ubezpieczony nie miał dokumentów Rp- 7 z żadnych zakładów pracy, w których pracował, więc, gdy chciał przejść na emeryturę, zwrócił się listownie do poszczególnych zakładów o te dokumenty, w tym do K. C. – obsługującej Spółkę w zakresie księgowym. W efekcie druk Rp7 został wystawiony z datą, kiedy Spółka już nie istniała.
Zaświadczenia Rp-7 wystawione pracownikom Spółki przez K. C. nie były kwestionowane, w tym zaświadczenie takie wystawione było dla Z. J., które stanowiło podstawę do ustalenia prawa do świadczenia emerytalnego.
W okresie spornym 01.11.1991r. - 31.12.1993r. ubezpieczony uzyskał wynagrodzenie w następującej wysokości: 14.000.000,00 zł za okres od 01.11.1991r. do 31.12.1991r., 176.452.000,00 zł za 1992r., 60.000.000,00 zł za 1993r.
(dowód: akta organu rentowego dotyczące ubezpieczonego, akta rentowe dotyczące świadka Z. J., dokumentacja kadrowo – płacowa Przedsiębiorstwa Usługowo – Handlowo - Produkcyjnego (...) Spółka z o.o. na okoliczność wysokości uzyskiwanego przez ubezpieczonego wynagrodzenia w okresie od 1.11.1991r. do 31.12.1993r., akt notarialny z 06.05.1991r. sporządzony w Państwowym Biurze Notarialnym w R. Oddział w Ż. k. 28 a.s., zeznania świadków: K. C. i Z. J. i zeznania ubezpieczonego złożone na rozprawie 23.07.2019r., czas nagrania protokołu elektronicznego 00:13:57- 01:16:42, zeznania świadka L. S., złożone na rozprawie 19.11.2019r., czas nagrania protokołu elektronicznego 00:04:29 - 00:21:19)
Sąd dał wiarę zeznaniom słuchanych w sprawie świadków i ubezpieczonego, gdyż były to zeznania spójne, wzajemnie się pokrywały. Świadkowie potwierdzili fakt wykonywania pracy przez ubezpieczonego w okresie spornym oraz w sposób przekonujący, szczegółowy, wyjaśnili sposób prowadzenia dokumentacji pracowniczej, dokumentacji płacowej pracowników, w tym dotyczące ubezpieczonego. Zeznania te znajdują potwierdzenie w dopuszczonej w sprawie dokumentacji z list płac pracowników Spółki (...), świadectwa pracy ubezpieczonego, które to dokumenty Sąd uznał za wiarygodne.
Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie.
Spór w niniejszej sprawie dotyczył wysokości kapitału początkowego ubezpieczonego, tj. czy na wysokość tego kapitału początkowego może zostać zliczony okres zatrudnienia ubezpieczonego od 01.11.1991r. do 31.12.1993r.
Zdaniem Sądu przeprowadzone postępowanie dowodowe pozwala na przyjęcie, że na wysokość kapitału początkowego należy ubezpieczonemu zliczyć sporny okres zatrudnienia od 01.11.1991r. do 31.12.1993r.
Wskazać należy, że organ rentowy zakwestionował okres zatrudnienia od 01.11.1991r. do 31.12.1993r. w Przedsiębiorstwie Usługowo-Handlowo-Produkcyjnym (...) Sp. z o.o. w R., podczas gdy ubezpieczony zatrudniony był w tym samym Przedsiębiorstwie od 20.06.1991r. do 30.06.1994r. Okres zakwestionowany rzez organ rentowy to okres, gdy Spółka rozliczała się z organem rentowym w deklaracjach bezimiennych. Natomiast już okres od 01.01.1994r. ZUS nie kwestionował.
Postępowanie dowodowe wykazało jednoznacznie, że ubezpieczony w całym okresie zatrudnienia w Spółce (...) wykonywał taką samą pracę, na podstawie umowy o pracę na stanowisku Prezesa Zarządu Spółki, w pełnym wymiarze czasu pracy. Za takim przyjęciem przemawiają wiarygodne zeznania świadków i ubezpieczonego, którym Sąd dał wiarę jako przekonującym logicznym i spójnym. Świadkowie pracowali razem z ubezpieczonym: świadek Z. J. prowadził w Spółce sprawy kadrowo-płacowe, L. S. był współudziałowcem Spółki, a K. C. jako firma zewnętrzna obsługiwała Spółkę w zakresie księgowo-finansowym.
Nadto dla Sądu wiarygodnym okazał się dokument – zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu Rp-7 za okres 01.06.1994r.-30.06.1994r., który został wystawiony przez K. C. 05.12.2016r., ponieważ wynagrodzenie wykazane w tym zaświadczeniu w pełni znajduje potwierdzenie w listach płac dołączonych do akt sprawy. Zdaniem Sądu przedstawione listy płac są wiarygodne. Listy te bowiem nie były sporządzone na potrzeby niniejszego postępowania, lecz jest to oryginalna dokumentacja powstała w okresie działalności Spółki. Znajdują się na nich podpisy pracowników potwierdzających otrzymanie wynagrodzenia, listy płac są opieczętowane. Na niektórych listach płac dodatkowo znajduje się pieczątka osoby niezwiązanej z niniejszym postępowaniem, która kontrolowała prawidłowość listy płac. Nadto znajdują się na nich oświadczenia pracowników, którzy np. prosili o wypłatę wynagrodzenia do rąk innej osoby, którą upoważnili.
Niewątpliwie z tych dokumentów wynika jednoznacznie, że ubezpieczony faktycznie pobierał wynagrodzenie w poszczególnych latach, jak wykazane w zaświadczeniu Rp-7.
Zauważyć także należy, że na podstawie tych samych list płac zostało wydane zaświadczenie Rp-7 dla świadka Z. J. i w tym przypadku organ rentowy bez żadnych zastrzeżeń to zaświadczenie przyjął. To zaświadczenie posłużyło do ustalania wysokości świadczenia emerytalnego tego świadka.
W ocenie Sądu zarzuty organu rentowego, że ubezpieczony opieczętował zaświadczenie Rp-7 jest zarzutem drugorzędnym, gdyż ubezpieczony był Prezesem Zarządu Spółki, zatem był uprawniony do podpisywania takich dokumentów. Natomiast istotną kwestią, przemawiającą za przyjęciem tego zaświadczenia Rp-7, w ocenie Sądu, jest to, że kwoty wskazane w zaświadczeniu Rp-7 pokrywają się z wynagrodzeniami wynikającymi z wiarygodnych list płac za poszczególne miesiące okresu spornego.
Dodać należy, że organ rentowy podnosił, że umowa o pracę ubezpieczonego mogła być nieważna z uwagi na przekształcenia dotyczące wspólników Spółki. Jednakże organ rentowy takich okoliczności nie wykazał, mimo ciążącego na nim obowiązku z art.6 k.c. Nadto zarzut taki nie wpływa na okoliczność, że ubezpieczony faktycznie pracował w okresie spornym w Spółce (...), co zostało wykazane bezsprzecznie w tym postępowaniu.
Zgodnie z art.174 ust.2 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (j.t. Dz.U. z 2018r., poz. 1270 ze zm.) przy obliczaniu wartości kapitału początkowego przyjmuje się przebyte przed dniem wejścia w życie ustawy okresy składkowe, o których mowa w art.6 ustawy oraz okresy nieskładkowe, o których mowa w art.7 powołanej powyżej ustawy. Podstawę wymiaru kapitału początkowego ustala się na zasadach określonych w art.15, 16, 17 ust.1 i 3 oraz art.18 – z tym że okres kolejnych 10 lat kalendarzowych ustala się z okresu przed dniem 1 stycznia 1999r.
Mając powyższe na uwadze Sąd z mocy art. 477 14 §2 kpc, mając na uwadze treść art. 174 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że do ustalenia wartości kapitału początkowego ubezpieczonego S. J. uwzględnił okres zatrudnienia ubezpieczonego od 01 listopada 1991r. do 31 grudnia 1993r. w Przedsiębiorstwie Usługowo- Handlowo Produkcyjnym (...) Spółka z o.o. w R. i przyjął wynagrodzenie w kwocie: 14.000.000,00 zł za okres od 01listopada 1991r. do 31 grudnia 1991r., 176.452.000,00 zł za 1992r., 60.000.000,00 zł za 1993r..
W pkt 2 wyroku Sąd z mocy art.98 §1 i §3 kpc w zw. z §9 ust.2 Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015, poz. 1800) zasądził od organu rentowego kwotę 180,00zł na rzecz ubezpieczonego tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
del. Sędzia Sądu Rejonowego Renata Stańczak