II S 308/16
Dnia 19 grudnia 2016 roku
Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział II Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Katarzyna Oleksiak (spr.)
Sędziowie: SO Jarosław Tyrpa
SO Renata Stępińska
po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2016 roku w Krakowie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy ze skargi A. K. (1)
przeciwko Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Prezesa Sądu Rejonowego dla Krakowa –Krowodrzy w Krakowie
o stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie prowadzonej przez Sąd Rejonowy dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie, sygn. akt I Ns 1275/15/K
postanawia:
I. stwierdzić, że w sprawie prowadzonej przez Sąd Rejonowy dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie, Wydział I Cywilny pod sygn. I Ns 1275/15/K nastąpiła przewlekłość postępowania;
II. przyznać od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie na rzecz skarżącej A. K. (1) kwotę 2.000 ( dwa tysiące) złotych,
III. w pozostałym zakresie żądanie oddalić;
IV. polecić Skarbowi Państwa – Sądowi Rejonowemu dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie zwrot na rzecz skarżącej kwoty 100 zł (sto ) złotych tytułem uiszczonej opłaty od skargi oraz kwoty 240 ( dwieście czterdzieści ) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu skargowym.
SSO Jarosław Tyrpa SSO Katarzyna Oleksiak SSO Renata Stępińska
W skardze złożonej w trybie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki skarżąca A. K. (1) domagała się stwierdzenia przewlekłości postępowania prowadzonego przed Sądem Rejonowym dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie, sygn. akt I Ns 1275/15/K oraz przyznania z tego tytułu od Skarbu Państwa kwoty 10.000 zł.
W uzasadnieniu skargi wskazała, że wnioskiem złożonym w dniu 22.05.2015 r. wystąpiła do Sądu Rejonowego dla Krakowa - Krowodrzy w Krakowie z żądaniem ustanowienia służebności przesyłu na należącej do niej nieruchomości. Skarżąca przewlekłości postępowania upatrywała w wystosowaniu przez Sąd Rejonowy na rozprawie w dniu 7.01.2016 r. kolejnego wniosku do Archiwum Narodowego w K. o nadesłanie stosownej dokumentacji, choć odpowiedz na wystosowany wcześniej w tym przedmiocie wniosek na rozprawie w dniu 5.11.2015 r. została udzielona w piśmie z dnia 2.12.2015 r. przesłanym drogą elektroniczną za potwierdzeniem odczytania z dnia 21.12.2015 r. Podjęta zatem ponownie w tym przedmiocie czynność prowadziła, w ocenie skarżącej, do wydłużenia postępowania ponad niezbędną miarę. Przewlekłości tej skarżąca upatrywała także w fakcie, że w powyższym piśmie Archiwum Narodowe w K., które fizycznie wpłynęło do Sądu w dniu 29.01.2016 r. wskazano, iż w przypadku uzupełnienia zapytania Sądu o dodatkowe dane wskazane w tym piśmie, możliwe będzie przeprowadzenie ponownych poszukiwań dokumentów, o które zwracał się Sąd, dopiero jednak w dniu 03.06.2016 r. Sąd zwrócił się do uczestnika wzywając o podanie informacji koniecznych do przeprowadzenia ponownych poszukiwań tych dokumentów przez Archiwum Narodowe w K.. Przewlekłość w ramach tej czynności jest zdaniem skarżącej tym bardziej oczywista, że przez cały ten okres ponad czterech miesięcy Sąd nie podjął w sprawie żadnych innych czynności i działań zmierzających do jej merytorycznego rozstrzygnięcia. W następstwie wystosowanego przez Sąd wezwania z 03.06.2016 r. uczestnik skierował pismo, które wpłynęło do Sądu w dniu 22.06.2016 r. i czyniło ono zadość wezwaniu zawierając dane, o które zwracało się Archiwum. Do dnia wniesienia niniejszej skargi Sąd nie podjął jednak żadnych działań w tym przedmiocie, tj. nie zwrócił się do Archiwum Narodowego w K. przedkładając uzupełnione przez uczestnika dane ani nie zadecydował o niezlecaniu dalszych poszukiwań przez Archiwum. Sąd Rejonowy nie ustosunkował się również do wniosku zawartego w piśmie z dnia 22.05.2015 r. , a dotyczącego przeprowadzenia dowodu z opinii biegłych. Niezależnie od powyższego skarżąca wskazała także na podejmowane przez Sąd Rejonowy czynności polegające na zwróceniu się w drodze zarządzenia z dnia 18.08.2015 r. do Archiwum Urzędu Miejskiego w K. o przesłanie oryginałów lub poświadczonych odpisów dokumentów składających się na dokumentację budowy linii niskiego napięcia zasilanej ze stacji transformatorowej nr (...) K. (...), choć przedłożone one zostały Sądowi Rejonowemu już w dniu 8.09.2015 r. Pomimo tego w trakcie rozprawy z dnia 07.01.2016 r. Sąd postanowił ponownie zwrócić się do Archiwum Urzędu Miejskiego w K. z tym samym zapytaniem, na które Urząd Miejski w K. pismem, które wpłynęło 04.06.2016 r. stwierdził, że przekazał już posiadaną dokumentację i nie posiada ewentualnych innych dokumentów dotyczących przedmiotowej sprawy. Wskazując na powyższe skarżąca wywodziła, iż postępowanie w przedmiotowej sprawie trwa dłużej niż jest to konieczne dla wyjaśnienia istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych i prawnych, co wynika z zaniechań jakich dopuścił się Sąd, oraz jego działań nieefektywnych i niecelowych dla rozstrzygnięcia sprawy.
Skarb Państwa -Prezes Sądu Rejonowego dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie wniósł o oddalenie skargi podnosząc, iż w jego ocenie nie zachodzą okoliczności wskazujące na przewlekłość postępowania.
Sąd Okręgowy przeprowadził analizę akt o sygn. I Ns 1275/15/K , która przedstawia się następująco:
Wniosek inicjujący przedmiotowe postępowanie, którego przedmiotem było żądanie ustanowienia służebności przesytu, wpłynął do Sądu Rejonowego dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie w dniu 12.06.2015 r. i po przydziale przedstawiony sędziemu referentowi w 17.06.2016 r. Zarządzeniem z dnia 19.06.2015 r. wyznaczony został w sprawie termin rozprawy na dzień 3.09.2015 r., na którą nakazano wezwać wnioskodawczynię oraz zawiadomić uczestnika doręczając mu odpis wniosku oraz wezwać do złożenia odpowiedzi na wniosek w terminie 14 dni oraz do zgłoszenia wszelkich twierdzeń i dowodów na ich poparcie w tym samym terminie pod rygorem ich pominięcia. Powyższe zarządzenie wykonane zostało w dniu 26.06.2015 r. , a w dniu 16.07. 2015 r. złożona została przez uczestnika odpowiedz na wniosek. Zarządzeniem z dnia 18.08.2015 r. sędzia referent nakazał odpis odpowiedzi na wniosek doręczyć wnioskodawczyni oraz polecił zwrócić się do Archiwum Urzędu Miejskiego w K. o przesłanie w terminie 14 dni dokumentacji w postaci oryginałów lub poświadczonych odpisów dokumentów składających się na dokumentację budowy linii niskiego napięcia zasilanej ze stacji transformatorowej nr (...) K. (...) (wybudowanej w 1989 r. na podstawie wskazania lokalizacyjnego Urzędu Miasta i Gminy K., Wydział Urbanistyki, Architektury i Nadzoru Budowlanego znak: (...) z dnia 17 stycznia 1987 r. wydanego na podstawie art. 35 i 36 ustawy z dnia 12 lipca 1984 r. o planowaniu przestrzennym), zgodnie z wnioskiem dowodowym uczestnika zawartym w piśmie procesowym stanowiącym odpowiedź na wniosek. Na rozprawie w dniu 3.09.2015 r. po przedstawieniu stanowisk stron Sąd postanowił celem kontynuowania postępowania dowodowego odroczyć rozprawę z terminem na dzień 5.11.2015 r. W dniu 8.09.2015 r. Urząd Miejski w K. nadesłał posiadaną dokumentację, która dotyczyła decyzji pozwoleń na budowę z lat 1987-1990 dotyczących budowy –modernizacji urządzeń energetycznych położnych K. i C.. Powyższa dokumentacja t dotyczyła spraw prowadzonych przez Wydział Urbanistyki, Architektury i Nadzoru Budowlanego znak: (...) z dnia 30.03.1989 r. i (...) z dnia 22.05.1990 r. Na rozprawie w dniu 5.11.2015 r. Sąd dopuścił dowód z przedłożonych przez strony dokumentów oraz z zeznań świadków A. K. (2), J. W. i R. G.. Postanowieniem wydanym na tej rozprawie Sąd Rejonowy postanowił się także zwrócić do Archiwum Państwowego w K., Archiwum Zakładowego (...) Urzędu Wojewódzkiego w K. , Archiwum Starostwa Powiatowego w K. o przesłanie oryginałów lub poświadczonych odpisów dokumentów składających się na dokumentację budowę w/w linii niskiego napięcia zasilanej ze stacji transformatorowej nr (...) K. (...) i celem kontynowania postępowania dowodowego tj. przeprowadzenia dowodu z zeznań wnioskodawczyni rozprawę odroczył na dzień 7.01.2016 r. W dniu 14.12.2015 r. wpłynęło pismo Starostwa Powiatowego w K., w którym wskazano, iż w archiwum tego urzędu nie znajduje się wskazana przez Sąd Rejonowy dokumentacja. Pismem z dnia 17.12.2015 r. o braku przedmiotowej dokumentacji w archiwum zakładowym poinformował także (...) Urząd Wojewódzkiego w K. wskazując, iż dokumentacja ta może się znajdować w Archiwum Zakładowym Urzędu Marszałkowskiego Województwa (...) , bądź też w Archiwum Zakładowym Miasta K. oraz Archiwum Narodowym w K.. Powyższe pismo przesłane zostało także drogą elektroniczną za pomocą platformy ePUAP. Na rozprawie w dniu 7.01.2016 r. Sąd Rejonowy przesłuchał wnioskodawczynię oraz postanowił ponownie zwrócić się do Archiwum Urzędu Miejskiego w K., Archiwum Narodowego w K., Archiwum Zakładowego Urzędu Marszałkowskiego Województwa (...), Archiwum Zakładowym Miasta K. o przesłanie oryginałów lub poświadczonych odpisów dokumentów składających się na dokumentację budowy linii niskiego napięcia zasilanej ze stacji transformatorowej nr (...) K. (...), a rozprawę odroczył z terminem na piśmie. Powyższe zarządzenie ekspediowane zostało w dniu 25.01.2015 r. W dniu 29.01.2016 r. nadeszła odpowiedź Archiwum Narodowego w K., w której poinformowano, iż w niekompletnie zachowanych zespołach Urzędu Miasta i Gminy K., nie znaleziono żadnych dokumentów związanych z budową tej linii niskiego napięcia, wskazując jednocześnie, iż w przypadku uzupełnienia wniosku o szczegółowo wskazane w tym piśmie dane będzie możliwe przeprowadzenie ponownych poszukiwań we właściwych aktach lub instytucjach. W piśmie złożonym w dniu 15.02.2016 r. Urząd Marszałkowski Województwa (...) poinformował, iż w wyniku kwerendy przeprowadzonej w tym urzędzie nie stwierdzono dokumentów dot. budowy linii niskiego napięcia zasilanej ze stacji transformatorowej nr (...) K. (...). Odpowiedź o takiej treści została także udzielona przez Urząd Miasta K. w piśmie z dnia 1.03.2016 r. Z kolei w piśmie złożonym w dniu 4.03.2016 r. ( data wpływu ) Urząd Miejski w K. poinformował, iż przekazał już do Sądu dokumentację dotyczącą pozwolenia na budowę znak (...) z lat 1989 i 1990. Zarządzeniem z dnia 16.05.2016 r. sędzia referent nakazał zwrócić się bezpośrednio do uczestnika doręczając pismo z dnia 29.01.2016 r. Archiwum Narodowego w K. o podanie informacji wskazanych w tym piśmie celem uzupełnienia wniosku dowodowego w terminie 7 dni pod rygorem pominięcia tego dowodu. Powyższe zarządzenie zostało ekspediowane w dniu 3.06.2016 r. W piśmie procesowym złożonym w dniu 16.06.2016 r. przedstawione zostały przez uczestnika informacje, o które wnosiło Archiwum Narodowe w K.. Zarządzeniem z dnia 27.10.2016 r. sędzia referent nakazał ponownie zwrócić się do Archiwum Narodowego w K. wraz dalszymi danymi wskazanymi przez uczestnika celem odszukania wszelkich istotnych dokumentów związanych z budową linii niskiego napięcia zasilanej ze stacji transformatorowej nr (...) K. (...) lub wskazania jednostki, do której należy się zwrócić o sprawdzenie w/w dokumentacji. Powyższym zarządzeniem zobowiązano pełnomocnika wnioskodawczyni do uiszczenia zaliczki na poczet opinii biegłego geodety oraz sędzia referent polecił zwrócić się do biegłego J. H. o sporządzenie opinii w sprawie w przedmiocie lokalizacji urządzeń energetycznych i przebiegu służebności przesyłu na nieruchomości objętej wnioskiem. W piśmie z dnia 1.12.2016 r. Muzeum Narodowe w K. poinformowało, iż nie odnaleziono dokumentacji dotyczącej budowy w/w linii niskiego napięcia wskazując jednocześnie, iż zapytaniem o tą dokumentację można się zwrócić do Przedsiębiorstwa (...). Zarządzeniem z dnia 5.12.2016 r. sędzia referent nakazał zwrócić się do tego podmiotu o przesłanie dokumentacji związanych z budową linii niskiego napięcia zasilanej ze stacji transformatorowej nr (...) K. (...).
Sąd Okręgowy zważył, co następuje :
Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 roku o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2004 r., Nr 179, poz. 1843) określa w art. 2 ust. 1 pojęcie przewlekłości postępowania stanowiąc, że przewlekłość zachodzi wówczas, gdy postępowanie w danej sprawie trwa dłużej niż to jest konieczne do wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne do rozstrzygnięcia sprawy, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej jej zawiłości, znaczenia dla strony, która wniosła skargę rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowanie się stron. Normatywna treść powołanego przepisu wskazuje wobec tego, że przewlekłość postępowania ma miejsce wówczas, gdy trwa ono ponad konieczność niezbędną do wyjaśnienia istotnych dla końcowego rozstrzygnięcia okoliczności faktycznych i prawnych, leżących w związku przyczynowym z działaniem lub bezczynnością sądu.
W świetle brzmienia zdefiniowanych zacytowanymi uregulowaniami przesłanek przewlekłości, oraz w świetle poczynionych w sprawie ustaleń co do przebiegu postępowania, które zdaniem skarżącej dotknięte było przewlekłością, stwierdzić należało, że skarga była częściowo zasadna. Skarżąca przewlekłości postępowania upatrywała w niedostatecznym, jej zdaniem, skoncentrowaniu czynności sądu związanych z pozyskaniem dokumentów wskazanych we wnioski dowodowym uczestnika zawartym w odpowiedzi na wniosek, a dotyczących budowy linii niskiego napięcia zasilanej ze stacji transformatorowej nr (...) K. (...) wybudowanej w 1989 r. na podstawie wskazania lokalizacyjnego Urzędu Miasta i Gminy K., Wydział Urbanistyki, Architektury i Nadzoru Budowlanego znak: (...) z dnia 17 stycznia 1987 r. wydanego na podstawie art. 35 i 36 ustawy z dnia 12 lipca 1984 r. o planowaniu przestrzennym. O przesłanie oryginałów lub poświadczonych odpisów tych dokumentów Sąd Rejonowy zwrócił do Archiwum Urzędu Miejskiego w K. zarządzeniem z dnia 18.08.2015 r. Zważywszy, iż odpowiedz na wniosek o ustanowienie służebności przesyłu , w którym zawarty został powyższy wniosek dowodowy , została złożona w dniu 16.07.2015 r. , nie można przyjąć, iż miała w tym zakresie jakakolwiek zwłoka w podejmowaniu czynności, która świadczyłaby o przewlekłości postępowania. Czynności zmierzające do pozyskania tej dokumentacji podejmowane były przez Sąd Rejonowy także w dalszym toku postępowania, a to wobec stwierdzenia na rozprawie w dniu 3.09.2015 r., iż na dzień przeprowadzenia tej rozprawy nie nadeszła odpowiedź z Archiwum Urzędu Miejskiego w K.. Wprawdzie w dniu 8.09.2015 r. Urząd Miejski w K. nadesłał posiadaną dokumentację, która dotyczyła decyzji pozwoleń na budowę z lat 1987-1990 dotyczących budowy –modernizacji urządzeń energetycznych położnych K. i C., to jednak dokumentacja ta dotyczyła spraw prowadzonych przez Wydział Urbanistyki, Architektury i Nadzoru Budowlanego znak: (...) z dnia 30.03.1989 r. i (...) z dnia 22.05.1990 r., a zatem innych niż linia niskiego napięcia zasilana ze stacji transformatorowej nr (...) K. (...) wybudowana w 1989 r. na podstawie wskazania lokalizacyjnego Urzędu Miasta i Gminy K., Wydział Urbanistyki, Architektury i Nadzoru Budowlanego znak: (...) z dnia 17 stycznia 1987 r. Wobec takiego stanu rzeczy Sąd Rejonowy w dalszym toku postępowania na rozprawie w dniu z dnia 05.11.2015 r. postanowił o zwróceniu się także do Archiwum Narodowego w K. i Archiwum Zakładowego (...) Urzędu Wojewódzkiego z wnioskiem o przesłanie oryginałów lub poświadczonych odpisów dokumentów dotyczących budowy przedmiotowej w sprawie linii niskiego napięcia zasilanej ze stacji transformatorowej nr (...) K. (...), odraczając rozprawę do dnia 7.01.2016 r. Na dzień przeprowadzenia tej rozprawy złożone zostały jednak jedynie pisma Starostwa Powiatowego w K. oraz (...) Urzędu Wojewódzkiego w K., w których wskazano na brak poszukiwanej przez Sąd Rejonowy dokumentacji. Natomiast na ten dzień nie została jeszcze złożona odpowiedz Archiwum Narodowego w K., które dopiero w piśmie złożonym w dniu 29.01.2016 r. poinformowało, iż w niekompletnie zachowanych zespołach Urzędu Miasta i Gminy K., nie znaleziono żadnych dokumentów związanych z budową tej linii niskiego napięcia, wskazując jednocześnie, iż w przypadku uzupełnienia wniosku o szczegółowo wskazane w tym piśmie dane będzie możliwe przeprowadzenie ponownych poszukiwań we właściwych aktach lub instytucjach. Nie sposób zatem upatrywać przewlekłości postępowania w sprawie w wydaniu przez Sąd Rejonowy na rozprawie w dniu 7.01.2016 r. postanowienia, w którym Sąd postanowił się ponownie zwrócić do Archiwum Urzędu Miejskiego w K. oraz Archiwum Narodowego w K., a także zgodnie z sugestią (...) Urzędu Wojewódzkiego w K. zawartą w piśmie z dnia 17.12.2015 r. do Archiwum Zakładowego Urzędu Marszałkowskiego Województwa (...), Archiwum Zakładowym Urzędu Miasta K. o przesłanie oryginałów lub poświadczonych odpisów dokumentów składających się na dokumentację budowy linii niskiego napięcia zasilanej ze stacji transformatorowej nr (...) K. (...). Z analizy akt sprawy wynika, że odpowiedź Urzędu Marszałkowskiego Województwa (...) została nadesłana w dniu 15.02.2016 r. , Urzędu Miasta K. w dniu 1.03.2016 i 4.03.2016 r., a Urzędu Miejskiego w K. w dniu 4.03.2016 r. Nie sposób zatem zarzucać, iż miała w tym okresie miejsce w zwłoka w podejmowaniu przez Sąd Rejonowy czynności zmierzających do pozyskania stosownej w sprawie dokumentacji, zgodnie ze złożonym w tym przedmiocie wnioskiem dowodowym uczestnika. Przewlekłości postępowania nie można także upatrywać w braku wezwania przez Sąd Rejonowy uczestnika bezpośrednio po złożeniu w dniu 29.01.2016 r. ( data wpływu ) odpowiedzi przez Archiwum Narodowe w K., iż ponowne poszukiwanie przedmiotowych dokumentów we właściwych aktach lub instytucjach będzie możliwe w przypadku uzupełnienia wniosku o szczegółowo wskazane w tym piśmie dane, albowiem w czasie tym Sąd Rejonowy oczekiwał przecież na odpowiedź innych wskazanych wyżej instytucji, do których zwrócił się o przedłożenie przedmiotowych dokumentów w przypadku odnalezienia ich w archiwach tych instytucji. Z ustalonego toku postępowania wynika, iż z dniem 4.03.2016 r. ostatecznie uzyskał odpowiedź o braku tej dokumentacji w Archiwach Urzędu Marszałkowskiego Województwa (...), Urzędu Miasta K. oraz Urzędu Miejskiego w K.. Powyższe legło zaś u podstaw zarządzenia z dnia 16.05.2016 r., w którym sędzia referent wezwał uczestnika, doręczając mu pismo z dnia 29.01.2016 r. Archiwum Narodowego w K., o podanie informacji wskazanych w tym piśmie celem uzupełnienia wniosku dowodowego w tym przedmiocie w terminie 7 dni pod rygorem pominięcia tego dowodu. Powyższe zarządzenie zostało ekspediowane w dniu 3.06.2016 r. , a w piśmie procesowym złożonym w dniu 16.06.2016 r. przedstawione zostały przez uczestnika informacje, o które wnosiło Archiwum Narodowe w K.. Pomimo to dopiero zarządzeniem z dnia 27.10.2016 r. sędzia referent nakazał ponownie zwrócić się do Archiwum Narodowego w K. wraz dalszymi danymi wskazanymi przez uczestnika celem odszukania wszelkich istotnych dokumentów związanych z budową linii niskiego napięcia zasilanej ze stacji transformatorowej nr (...) K. (...) lub wskazania jednostki, do której należy się zwrócić o sprawdzenie w/w dokumentacji. Powyższe wskazuje zatem, iż w tym zakresie miała miejsce zwłoka w czynnościach sądu w rozumieniu art. 2 ust. 1 Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 roku o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2004 r., nr 179, poz. 1843), albowiem w okresie tym nie były podejmowane w sprawie także inne czynności związane z przeprowadzeniem dowodu z dokumentacji, o który wnosił uczestnik, ani też związanych z przeprowadzaniem zgłoszonego przez wnioskodawczynię dowodu z opinii biegłego. Powyższe wskazuje, iż w rozpoznawanej sprawie zostały niedostatecznie skoncentrowane czynności procesowe we wskazanym wyżej okresie, które prowadziły do nieuzasadnionej zwłoki w rozpoznaniu przedmiotowej sprawy, co stanowi przejaw naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, czyniąc skargę w tym zakresie zasadną. Jakkolwiek jednak Sąd Okręgowy uznał skargę za zasadną , to jednak nie znalazł wystarczających przesłanek przemawiających za przyznaniem skarżącej żądanej z tego tytułu kwoty. Zgodnie z treścią art. 12 ust. 4 cyt. wyżej ustawy sąd może w razie uwzględnienia skargi, na żądanie skarżącego, przyznać od Skarbu Państwa odpowiednią sumę pieniężną w wysokości od 2000 do 20.000 zł. Zasądzenie odpowiedniej sumy stanowi rekompensatę za naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki. Żądanie skarżącej nie mogło zostać uwzględnione w rozmiarze szerszym niż określony w punkcie II postanowienia. Sąd Okręgowy miarkując wysokość zasądzonej na rzecz skarżącej kwoty wziął pod uwagę poczynione powyżej ustalenia oraz okoliczność, iż przewłoka dotyczyła jedynie części tego postępowania i nieprzekraczała czterech miesięcy. Wszystkie te okoliczności przy uwzględnieniu charakteru zaistniałej przewlekłości zasadnym w ocenie Sądu Okręgowego czynią zasądzenie tytułem poniesionej przez skarżącą szkody kwoty 2.000 zł. Podkreślić bowiem należy, że ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. jest w znacznym zakresie aktem o charakterze publicznoprawnym, gdyż jej podstawową funkcją jest wymuszenie nadania sprawie odpowiedniego, sprawnego biegu procesowego (por. uzasadnienia uchwał Sądu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2005 r., III SPP 113/04, OSNP 2005 nr 9, poz. 134 oraz z dnia 19 stycznia 2005 r., III SPP 115/04, OSNP 2005 nr 9, poz. 135). "Przyznanie sumy pieniężnej" pełni więc rolę sankcji dla państwa za wadliwe zorganizowanie wymiaru sprawiedliwości. Powinno ono też stanowić względem skarżącego rekompensatę tego, co określane jest jako "szkoda niepieniężna", "szkoda niemajątkowa", "krzywda moralna", a przyznana kwota w tym kontekście jest adekwatna do zaistniałej przewłoki.
Z powyższych względów Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 12 ust. 2 i ust.4 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 roku o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 z późn. zm.). O kosztach postępowania orzeczono przy zastosowaniu art. 17 ust. 2 w/w ustawy oraz § 14 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.
SSO Jarosław Tyrpa SSO Katarzyna Oleksiak SSO Renata Stępińska