Sygn. akt V GC 662/19 upr
Dnia 17 stycznia 2020 roku
Sąd Rejonowy w Ostrołęce V Wydział Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: Sędzia Rafał Rogiński
Protokolant: sekr. sądowy Monika Grodzka
po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2020 roku w Ostrołęce
na rozprawie sprawy z powództwa
(...) w W. RFI (...)
przeciwko
I. R. NIP: (...)
o zapłatę 6.639,68 zł
orzeka:
Powództwo oddalić.
Sędzia
Rafał Rogiński
V GC 662/19
Powód (...) z siedzibą w W. w pozwie wniesionym przeciwko I. R. domagał się zasądzenia od pozwanej kwoty 6 639,68 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia powództwa oraz zasądzenia kosztów sądowych w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny
Pozwaną łączyła z (...) Spółka
z ograniczoną odpowiedzialnością umowa o charakterze abonenckim, której przedmiotem było świadczenie usług telekomunikacyjnych. (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością zawarła w dniu
13 września 2010 r. umowę przelewu wierzytelności z (...), a (...) w dniu 05 września 2017 r. zbyła nabytą przez nią wierzytelność na rzecz powoda.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów: wyciągu z ksiąg rachunkowych (...) (...) z siedzibą
w W. k - 4; zawiadomienia o cesji wierzytelności k - 5; wyciągu
z elektronicznego załącznika do umowy przelewu wierzytelności z dnia 2017-09-05
k – 6; umowy przelewu wierzytelności k – 9, okoliczności wskazanych
w uzasadnieniu pozwu nie zakwestionowanych przez stronę pozwaną – k 3.
1
Sąd zważył co następuje
Powództwo zasługiwało na uwzględnienie z następujących przyczyn
Na podstawie art. 56 ust 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne świadczenie usług telekomunikacyjnych odbywa się na podstawie umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych.
Zebrany w sprawie materiał dowodowy potwierdza, że pozwana podpisała umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych, a wierzytelności wynikające z tej umowy zostały nabyte przez powoda.
Stan faktyczny w przedmiotowej sprawie jest bezsporny. Okoliczności wskazane w pozwie zostały potwierdzone przez dołączone do niego dokumenty, które stanowią dowody bez wydawania odrębnego postanowienia zgodnie z art. 243 2 k.p.c. Pozwana nie tylko nie złożyła odpowiedzi na pozew, ale również w trakcie rozprawy nie zakwestionowała faktów wskazanych przez powoda w uzasadnieniu pozwu i nie złożyła jakichkolwiek wniosków dowodowych. Pozwana podniosła jednak zarzut przedawnienia.
Na podstawie art 118 kodeksu cywilnego jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi sześć lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata. Jednakże koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego, chyba że termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata.
Zgodnie z zacytowanym przepisem roszczenie związane z prowadzeniem działalności gospodarczej przedawnia się po upływie trzech lat. Powód wniósł pozew w dniu 24 lipca 2019 r. a w uzasadnieniu pozwu wskazał, że jego roszczenie stało się wymagalne z dniem 12 marca 2009 r. W ocenie Sądu nie ma więc najmniejszej wątpliwości, że roszczenie powoda jest przedawnione gdyż od dnia wymagalności roszczenia do dnia złożenia pozwu upłynęło ponad 10 lat.
2
Dlatego orzeczono jak w sentencji
O kosztach orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. Na koszty procesu w sprawie poniesione przez stronę powodową składają się opłata od pozwu ( 250 zł ), opłata skarbowa od pełnomocnictwa ( 17,00 zł ) i wynagrodzenie pełnomocnika.
Sędzia Rafał Rogiński
(...)
30.03.2020 Sędzia Rafał Rogiński
3