Sygn. akt II Cz 364/14
K., dnia 30 czerwca 2014 r.
Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Wojciech Vogt
Sędziowie: SSO Barbara Mokras – spr.
SSO Janusz Roszewski
po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2014 r. w Kaliszu
na posiedzeniu niejawnym
sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzyciela B. i E. W. (...) Sp. j. z siedzibą w K.
przeciwko dłużnikom J. B., I. G. i T. N.
sprawy ze skargi dłużniczki I. G.
na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Kaliszu M. T.
w postaci podjęcia zwieszonego postępowania egzekucyjnego, sygn. akt KM 1470/11
w przedmiocie zażalenia wierzyciela
na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu
z dnia 28 marca 2014 r., I Co 183/14
p o s t a n a w i a :
oddalić zażalenie.
Postanowieniem z dnia 28 marca 2014 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu uchylił zajęcie wynagrodzenia za pracę oraz wierzytelności z zasiłku chorobowego wobec dłużniczki I. G. z dnia 13 stycznia 2014 r. oraz uchylił zajęcie świadczenia emerytalno – rentowego wobec dłużnika J. B. z dnia 21 stycznia 2014 r.
Uzasadniając rozstrzygnięcie, Sąd Rejonowy wskazał, że prawomocnym postanowieniem z dnia 21 grudnia 2012 r. Komornik umorzył postępowanie wobec wszystkich dłużników w zakresie egzekucji z wynagrodzenia za pracę oraz ze świadczeń emerytalno – rentowych na podstawie art. 824 § 1 pkt 2 k.p.c., co sprawia, że Komornik nie może ponownie dokonywać zajęcia tych świadczeń bez uprzedniego wniosku wierzyciela, którego wierzyciel nie złożył.
Od powyższego postanowienia wierzyciel wniósł zażalenie zaskarżając je w całości i wnosząc o jego zmianę poprzez oddalenie skargi na czynność komornika oraz zasądzenie od dłużników solidarnie na rzecz wierzyciela kosztów procesu, w tym kosztów postępowania odwoławczego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skarżący podniósł, że nie było podstaw do uchylenia zajęcia przedmiotowych świadczeń, albowiem ich zajęcie odbyło się na podstawie wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego złożonego w dniu 16 sierpnia 2011 r., które postanowieniem Komornika z dnia 16 października 2012 r. zostało zawieszone w wyniku udzielenia zabezpieczenia powództwa o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności, a w wyniku prawomocnego oddalenia powództwa - postanowieniem Komornika z dnia 13 stycznia 2014 r. zostało podjęte.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Rację ma Sąd Rejonowy, że z uwagi na fakt prawomocnego umorzenia postępowania wobec wszystkich dłużników w zakresie egzekucji z wynagrodzenia za pracę oraz świadczeń emerytalno – rentowych, komornik nie może ponownie dokonywać zajęcia tych świadczeń na podstawie uprzedniego wniosku wierzyciela, tak samo jak nie mógłby po prawomocnym umorzeniu całego postępowania egzekucyjnego dokonać ponownego wszczęcia postępowania na podstawie uprzedniego wniosku o wszczęcie egzekucji. Czym innym jest zawieszenie postępowania egzekucyjnego jako całości, które może zostać podjęte na nowo i kontynuowane na podstawie wniosku wszczynającego postępowanie egzekucyjne, a czym innym umorzenie postępowania egzekucyjnego w zakresie określonego sposobu egzekucji. Prawomocne umorzenie postępowania w zakresie danego sposobu egzekucji sprawia, że w celu ponownego prowadzenia egzekucji z tego samego sposobu, konieczne jest ponowne złożenie wniosku przez wierzyciela w tym zakresie, stosownie do art. 796 § 1 k.p.c. w zw. z art.. 797 § 1 k.p.c. Z przepisów tych wynika ogólna zasada, że postępowanie egzekucyjne wszczynane jest – co do zasady – na wniosek wierzyciela, który – tym samym – jest niejako „gospodarzem” tego postępowania. W wyłącznej gestii wierzyciela leży zatem zainicjowanie nie tylko samego wszczęcia egzekucji, ale także tego, według jakiego sposobu będzie przeprowadzona.
W konsekwencji należało uznać, że Sąd I instancji zasadnie uchylił czynności Komornika zajęcia przedmiotowych świadczeń, na podstawie powołanych przepisów.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c., orzeczono jak w sentencji postanowienia.