Sygn. akt II Cz 552/14
K., dnia 13 października 2014 r.
Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Henryk Haak
po rozpoznaniu w dniu 13 października 2014 r. w Kaliszu
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z wniosku Prokuratora Rejonowego w Ostrowie W..
z udziałem D. G.
o zastosowanie leczenia odwykowego
na skutek zażalenia uczestnika postępowania
na postanowienie Sądu Rejonowego w Ostrowie W..
z dnia 7 lipca 2014 r., sygn. akt III RNs 76/14,
p o s t a n a w i a:
oddalić zażalenie.
Sygn. akt II Cz 552/14
Postanowieniem z dnia 7 lipca 2014 r. Sąd Rejonowy w Ostrowie W.. oddalił wniosek uczestnika postępowania D. G.o zwolnienie go od kosztów sądowych w sprawie z wniosku (...) W.. o zobowiązanie osoby uzależnionej od alkoholu do poddania się leczeniu w zakładzie lecznictwa odwykowego.
Postanowienie to – zażaleniem z dnia 14 lipca 2014 r. – uczestnik postępowania D. G. zaskarżył w całości. Wniósł on o zmianę zaskarżonego przez siebie postanowienia poprzez zwolnienie go w całości od kosztów sądowych.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Zażalenie nie jest zasadne.
Także Sąd Okręgowy nie znajduje podstaw do zwolnienia tu uczestnika postępowania D. G. od kosztów sądowych.
Opłaty sądowe stanowią rodzaj danin publicznych. Zwolnienie od ponoszenia tego rodzaju danin stanowi odstępstwo od konstytucyjnego obowiązku ich powszechnego i równego ponoszenia, wynikającego z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zwolnienia mogą więc być stosowane w sytuacjach wyjątkowych, gdy istnieją uzasadnione powody do przerzucenia ciężaru dotyczącego danej osoby na współobywateli. Z ich bowiem środków pochodzą dochody budżetu państwa, z których pokrywa się koszty postępowania sądowego w razie zwolnienia skarżącego z obowiązku ich ponoszenia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 2010 r., II PZ 34/09, LEX nr 603836).
W tej sytuacji oraz mając na względzie to, iż – co wynika z zażalenia – „skarżący zarabia ok. 1.200 zł miesięcznie”, zażalenie podlega oddaleniu (art. 385 k.p.c. w zw. z m.in. art. 397 § 2 k.p.c.).
K., dnia 13 października 2014 r.