Sygn. akt VIII Cz 220/13
Dnia 19 kwietnia 2013 roku
Sąd Okręgowy w Toruniu, VIII Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Jadwiga Siedlaczek(spr.)
Sędziowie: SSO Małgorzata Kończal, SSO Włodzimierz Jasiński
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 kwietnia 2013 roku
sprawy z wniosku : B. Z. i J. Z.
przy uczestnictwie: A. W. (1), H. W. i M. W. (1)
o wykonanie orzeczenia o kontaktach z małoletnim A. W. (2)
w przedmiocie zażalenia wnioskodawców
na postanowienie Sądu Rejonowego w Toruniu
z dnia 29 stycznia 2013 r.
sygnatura akt III RNsm 983/12
p o s t a n a w i a : oddalić zażalenie.
Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2013 roku Sąd Rejonowy w Toruniu oddalił wniosek B. Z. i J. Z. o wykonanie przez A. W. (1), H. W. i M. W. (1) ugody zawartej przed Sądem Rejonowym w Toruniu z dnia 14 lipca 2011r w sprawie III RNsm 557/11 ustalającej ich kontakty z małoletnim A. W. (2)- poprzez zagrożenie uczestnikom postępowania nakazaniem zapłaty na rzecz wnioskodawców kary tytułem uniemożliwiania kontaktów z małoletnim oraz oddalił wniosek o zasądzenie od uczestników na rzecz
wnioskodawców kwoty 160, zł oraz kwoty 6.181 zł tytułem zwrotu wydatków poniesionych w związku z przygotowaniem do kontaktu .
W uzasadnieniu postanowienia Sąd Rejonowy wskazał ,iż przed Sądem Rejonowym w Toruniu w dniu 14 lipca 2011r w sprawie III RNsm 557/11 została zawarta ugoda pomiędzy B. i J. Z. (dziadkami ojczystymi) a A. W. (3) (matka małoletniego) i kontakty zostały ustalone w ten sposób, że wnioskodawcy będą mieli prawo do kontaktów z małoletnim A. w każdą drugą sobotę miesiąca od godz. 10.00 do 19.00 poza miejscem zamieszkania małoletniego zaś postanowieniem z dnia 18 lipca 2012r Sąd Rejonowy w Toruniu stwierdził wykonalność ugody z dnia 14 lipca 2011r . Od 26 maja 2012r matka małoletniego A. W. (3) przebywa w Ośrodku (...) i od tego czasu pieczę nad małoletnim faktycznie sprawują uczestnicy H. i M. W. (2), którym na mocy postanowienia z dnia 4.09.2012r w sprawie III RNsm 788/12 Sąd Rejonowy w Toruniu powierzył pieczę nad małoletnim .
W związku z powyższym Sąd Rejonowy uznał iż brak jest podstaw do zastosowania w niniejszej sprawie art. 598 ˡ5 §1 kpc i nast. gdyż A. W. (4) , która zobowiązała się na mocy ugody udostepnienie wnioskodawcom kontaktów z dzieckiem pieczy nie wykonuje od maja 2012r a wniosek w niniejszej sprawie został złożony dopiero w dniu 22.08.2012r . W ocenie Sądu Rejonowego uczestników postępowania H. i M. W. (1) nie może dotyczyć obowiązek wynikający z ugody z dnia 14.07.2011r albowiem to nie oni zawierali powyższą ugodę .
Powyższe postanowienie zaskarżyli wnioskodawcy w drodze zażalenia i zarzucili :
-naruszenie przepisu art. 598 ˡ5 §1 kpc poprzez błędną wykładnię i przyjęcie , że skoro dziadkowie H. i M. W. (3) nie zawarli ugody a matka dziecka nie opiekuje się synem to wniosek podlega oddaleniu
- sprzeczność ustaleń sądu ze zgromadzonym materiałem dowodowym
- niezaliczenie w poczet dowodów opinii RODK z 4 stycznia 2013r
Wskazując na powyższe zarzuty wnioskodawcy wnosili o:
-zagrożenie uczestnikom nakazaniem zapłaty na rzecz wnioskodawców kary tytułem uniemożliwienia kontaktów po 500 zł za każde naruszenie
- zasądzenie od A. W. (1) na rzecz B. Z. kwoty 80 zł wraz z odsetkami tytułem wydatków poniesionych w związku z przygotowaniem kontaktów z A. W. (2)
- zasądzenie solidarnie od H. i M. W. (1) na rzecz wnioskodawców kwoty 6.121 zł oraz zasądzenie zwrotu kosztów.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z art. 598 15 § 1 KPC jeżeli osoba, pod której pieczą dziecko pozostaje, nie wykonuje albo niewłaściwie wykonuje obowiązki wynikające z orzeczenia albo z ugody zawartej przed sądem lub przed mediatorem w przedmiocie kontaktów z dzieckiem, sąd opiekuńczy, uwzględniając sytuację majątkową tej osoby, zagrozi jej nakazaniem zapłaty na rzecz osoby uprawnionej do kontaktu z dzieckiem oznaczonej sumy pieniężnej za każde naruszenie obowiązku.
Z powyższego wynika więc, że powyższe unormowanie nie przewiduje sankcji za samo niewykonywanie lub nienależyte wykonywanie obowiązków wynikających z orzeczenia albo z ugody zawartej przed sądem lub przed mediatorem w przedmiocie kontaktów z dzieckiem. Okoliczność wskazana powyżej stanowi jedynie przesłankę warunkującą orzeczenie o nakazaniu zapłaty na rzecz osoby uprawnionej do kontaktu z dzieckiem oznaczonej sumy pieniężnej za każde późniejsze naruszenie obowiązku. W związku z powyższym, nie jest dopuszczalne orzeczenie w tym przedmiocie jako swoistej sankcji za wsteczne niewykonywanie lub nienależyte wykonywanie obowiązków. Cele tej instytucji prawnej wykraczają poza te względy oraz mają stanowić sposób przymuszenia zobowiązanego do wykonywania obowiązków. Innymi słowy, orzeczenie to ma działać na przyszłość, a nie z mocą wsteczną i ma dotyczyć osoby zobowiązanej .
W przedmiotowej sprawie za osoby zobowiązane na mocy ugody z dnia 14.07.2011r nie można uznać uczestników H. i M. W. (1) gdyż to nie oni zawierali ugodę.
W przedmiotowej sprawie wprawdzie została zawarta ugoda na mocy której zostały ustalone kontakty wnioskodawców z małoletnim A. W. (2) ale ugoda ta została zawarta pomiędzy wnioskodawcami a matką małoletniego A. W. (1). Natomiast pieczę nad małoletnim sprawują faktycznie od 26 maja 2012r a formalnie na mocy postanowienia z dnia 4.09.2012r uczestnicy H. i M. W. (2) .
W tej sytuacji słusznie Sąd Rejonowy wskazał iż uczestników postepowania H. i M. W. (1) nie może dotyczyć obowiązek wynikający z ugody z dnia 14.07.2011r
albowiem to nie oni zawierali powyższą ugodę. Natomiast w stosunku do A. W. (1) również wniosek nie może być uwzględniony albowiem nie sprawuje ona pieczy nad małoletnim. Z tych powodów dalsze podnoszone w zażaleniu zarzuty nie maja żadnego znaczenia dla wyniku niniejszego postepowania.
Z tych względów, na podstawie art. 385 KPC w zw. z art. 397 § 2 KPC orzeczono jak w sentencji postanowienia.