Sygn. akt I PK 60/10
POSTANOWIENIE
Dnia 2 czerwca 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Romualda Spyt
w sprawie z powództwa W. K.
przeciwko Kopalni Wapienia "M." Spółce Akcyjnej
o przywrócenie do pracy,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 2 czerwca 2010 r.,
skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i
Ubezpieczeń Społecznych w K.
z dnia 29 grudnia 2009 r.,
odrzuca skargę kasacyjną.
UZASADNIENIE
Pełnomocnik powoda W. K. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu
Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. z dnia 29 grudnia
2009 r. zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych w K. z dnia 8 września 209 r. i oddalającego powództwo Wiesława
Kałuski o przywrócenie do pracy wniesione przeciwko Kopalni Wapienia M. SA. W
skardze zawarte zostało stwierdzenie „zaskarżam w całości wyrok Sądu
Okręgowego – Sądu Pracy w K. z dnia 29 grudnia 2009 r. opierając skargę
2
kasacyjna, na tej podstawie że został naruszony art. 3983
§ 1 pkt 1 k.p.c. poprzez
błędną wykładnię”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3984
§ 1 k.p.c., konstruującym obligatoryjne elementy skargi
kasacyjnej, powinna ona zawierać: (1) oznaczenie orzeczenia, od którego jest
wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, (2)
przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, (3) wniosek o uchylenie lub
uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i
zmiany. Natomiast stosownie do treści art. 3986
§ 2 k.p.c. sąd drugiej instancji
odrzuca na posiedzeniu niejawnym, między innymi, skargę niespełniającą
wymagań określonych w art. 3984
§ 1 k.p.c. Z kolei Sąd Najwyższy odrzuca skargę
kasacyjną, która podlegała odrzuceniu przez sąd drugiej instancji (3986
§ 3 k.p.c.).
Niniejsza skarga, wniesiona przez pełnomocnika powoda, dotknięta jest
nieusuwalnym brakiem, bowiem nie zawiera przytoczenia podstaw kasacyjnych.
Obowiązek ten sprowadza się wskazania naruszonych przez sąd drugiej instancji
przepisów prawa materialnego (art. 3983
§ 1 pkt 1 k.p.c.) i (lub) przepisów
postępowania (art. 3983
§ 1 pkt 2 k.p.c.). W skardze powołany został jedynie
przepis art. 3983
§ 1 pkt 1 k.p.c., określający pierwszą podstawę kasacyjną, nie
wskazano natomiast żadnego przepisu prawa materialnego, który w ramach tej
podstawy został naruszony przez Sąd Okręgowy w K.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy na mocy art. 3986
§ 3 k.p.c. w
związku z art. 3986
§ 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji.