Sygn. akt II CZ 49/14
POSTANOWIENIE
Dnia 25 września 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marian Kocon (przewodniczący)
SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca)
SSA Barbara Trębska
w sprawie z wniosku S. L.
przy uczestnictwie Skarbu Państwa - Lasów Państwowych
Nadleśnictwa B.
o uchylenie postanowienia o stwierdzenie zasiedzenia,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 25 września 2014 r.,
zażalenia wnioskodawcy
na postanowienie Sądu Okręgowego w P.
z dnia 28 marca 2014 r.,
oddala zażalenie.
2
UZASADNIENIE
Sąd drugiej instancji postanowieniem z dnia 28 marca 2014 r. wydanym na
podstawie art. 3986
§ 2 k.p.c. odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną
z mocy art. 5191
§ 1 k.p.c., a to wobec zaskarżenia nią postanowienia Sądu drugiej
instancji z dnia 30 grudnia 2013 r. oddalającego zażalenie od postanowienia Sądu
pierwszej instancji w przedmiocie odrzucenia wniosku o uchylenie prawomocnego
postanowienia stwierdzającego zasiedzenie w sprawie I Ns …/08.
Sąd odwoławczy stwierdził, że zaskarżone skargą kasacyjną postanowienie
oddalające zażalenie nie jest ani postanowieniem co do istoty sprawy, ani
postanowieniem w przedmiocie odrzucenia wniosku i umorzenia postępowania
kończących postępowanie w sprawie, a tylko od takich postanowień dopuszczalna
jest skarga kasacyjna z mocy art. 5191
§ 1 k.p.c.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący ograniczył się wyłącznie
do prezentacji argumentów merytorycznych odnoszących się do postępowania
o stwierdzenie zasiedzenia, zupełnie pomijając argumentację w przedmiocie
niedopuszczalności skargi kasacyjnej i jej odrzucenia, co było przedmiotem
rozstrzygnięcia w zaskarżonym zażaleniem postanowieniu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
W postępowaniu zażaleniowym w przedmiocie odrzucenia przez Sąd
odwoławczy skargi kasacyjnej z powodu jej niedopuszczalności kontroli Sądu
Najwyższego podlega wyłącznie argumentacja zaprezentowana przez Sąd drugiej
instancji, która legła u podstaw odrzucenia skargi kasacyjnej.
Sąd Najwyższy podziela argumentację przedstawioną w uzasadnieniu
zaskarżonego postanowienia, a żalący nie podjął nawet próby jej zakwestionowania,
koncentrując się w zażaleniu wyłącznie na argumentacji poświęconej meritum
rozstrzygnięcia w postępowaniu o stwierdzenie zasiedzenia.
W tej sytuacji argumenty przedstawione w zażaleniu nie podważają
zasadności zaskarżonego postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną, ani nie
3
mogą być przedmiotem oceny Sądu Najwyższego w postępowaniu zażaleniowym,
którego istotą jest wyłącznie ocena dopuszczalności skargi kasacyjnej, a nie jej
merytorycznej zasadności.
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art.
39814
k.p.c. w zw. z art. 3941
§ 3 k.p.c.