Sygn. akt I CZ 130/06
POSTANOWIENIE
Dnia 10 stycznia 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący)
SSN Marian Kocon (sprawozdawca)
SSN Iwona Koper
w sprawie z powództwa T. D.
przeciwko Miastu W. i in.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 10 stycznia 2007 r.,
zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 12 września 2006 r.,
oddala zażalenie; nie obciąża powódki kosztami
postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
2
Postanowieniem z dnia 12 września 2006 r. Sąd Apelacyjny odrzucił
zażalenie powódki T. D. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 4 lipca 2006 r., a to z
tej przyczyny, że radca prawny reprezentujący powódkę zwolnioną od kosztów
sądowych nie uiścił opłaty podstawowej (art. 1302
§ 3 k.p.c.).
W zażaleniu na to postanowienie powódka wniosła o jego uchylenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Strona zwolniona przez sąd w toku postępowania w całości od kosztów
sądowych, jak to miało miejsce w sprawie, pozostaje tym samym zwolniona od
opłat od zażalenia i jest jedynie zobowiązana do uiszczenia opłaty podstawowej,
zgodnie z wymogiem art. 100 ust. 2 u.k.s.c. W związku z przymusem adwokacko –
radcowskim, wynikającym z art. 871
§ 1 k.p.c., zażalenie musi być wniesione, poza
wyjątkami (art. 871
§ 2, 3 k.p.c.), przez adwokata lub radcę prawnego, a więc
osoby, których czynności związane z uiszczaniem opłat poddane są szczególnym
rygorom określonym w art. 1302
k.p.c.
Opłata podstawowa nie jest opłatą stałą w rozumieniu art. 12 u.k.s.c.,
stanowi jednak, w świetle ugruntowanej linii orzecznictwa, opłatę w wysokości
stałej, bo zawsze wynosi 30 zł. (por. w szczególności uchwałę Sądu Najwyższego
z dnia 21.11.2006 r., sygn. akt III CZP 109/06. dotąd. niepubl., postanowienia Sądu
Najwyższego z dnia: 11.07.2006 r., sygn. akt I CSK 146/06, niepubl., 26.07.2006 r.
sygn. akt IV CZ 59/06, niepubl., 28.08.2006 r., sygn. akt IV CSK 166/06, niepubl.,
20.09.2006 r., sygn. akt I CSK 230/06, niepubl., 5.10.2006r., sygn. akt IV CZ 75/06,
niepubl., 17. 10.2006 r. sygn. akt V CSK 325/06, niepubl.), 20.10.2006 r. IV CZ
77/06niepubl.). Wniesienie zażalenia przez stronę zwolnioną od kosztów sądowych
jest zatem wniesieniem środka zaskarżenia podlegającego opłacie w wysokości
stałej w rozumieniu art.1302
§ 3 k.p.c. Opłatę tę należy uiścić przy wniesieniu
zażalenia (art. 10 u.k.s.c.), pod takim rygorem, że – w razie nieopłacenia –
zażalenie podlega odrzuceniu, jak to miało miejsce w sprawie.
Z omówionych przyczyn zażalenie zostało oddalone.