Sygn. akt II PZ 46/11
POSTANOWIENIE
Dnia 2 lutego 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący)
SSN Małgorzata Gersdorf
SSA Maciej Piankowski (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa S. J.
przeciwko M. Sp. z o.o. z siedzibą w .
o odszkodowanie, wynagrodzenie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 2 lutego 2012 r.,
zażalenia strony pozwanej na postanowienie zawarte w punkcie 2 wyroku Sądu
Okręgowego w P.
z dnia 13 maja 2011 r.
uchyla zaskarżone postanowienie w zakresie dotyczącym
kosztów zastępstwa procesowego i sprawę przekazuje Sądowi
Okręgowemu do ponownego rozpoznania pozostawiając temu
sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania
zażaleniowego.
UZASADNIENIE
Postanowieniem zawartym w punkcie 2 wyroku z dnia 13 maja 2011 r. Sąd
Okręgowy Sąd Pracy w P. kosztami postępowania apelacyjnego obciążył powoda
S. J.
Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie Sąd Okręgowy wskazał, że apelację
powoda oddalił i zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu (art. 98
2
k.p.c.) kosztami postępowania drugoinstancyjnego obciążył stronę powodową w
zakresie przez nią poniesionym.
Zażalenie na powyższe postanowienie Sądu Okręgowego wniósł
pełnomocnik pozwanego „M.” Spółka z o.o. w P. w części, to jest w zakresie, w
jakim Sąd II instancji nie zasądził od powoda na rzecz pozwanego kosztów
zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym, zarzucając naruszenie
prawa procesowego - art. 98 § 1 i § 3 k.p.c. poprzez ich błędną wykładnię i
przyjęcie, że powód zobowiązany był jedynie do uiszczenia kosztów w zakresie
przez niego poniesionym podczas, gdy powód jako strona przegrywająca sprawę -
oprócz obowiązku pokrycia kosztów w zakresie przez niego poniesionym - jest
zobowiązany również do zapłaty na rzecz pozwanego jako strony wygrywającej
kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw i celowej ochrony, do których
zaliczyć należy również - w przypadku strony reprezentowanej przez adwokata -
wynagrodzenie w wysokości nie niższej niż stawki opłat określone w
rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie
opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów
nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późniejszymi
zmianami).
Pełnomocnik pozwanego wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez
zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego 2-krotności minimalnej stawki
wynagrodzenia – to jest kwoty 1.800 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego w
postępowaniu apelacyjnym, a ponadto zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego
kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym według norm
przepisanych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Według art. 3941
§ 1 pkt 2 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego
przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które
nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji.
3
Sąd Okręgowy postanowił kosztami postępowania apelacyjnego obciążyć
powoda. Sentencja tego orzeczenia nie jest w pełni jasna, gdyż nie wiadomo, czy
rozstrzygnięciem tym objęto także wydatki poniesione przez stronę pozwaną, w tym
także koszty zastępstwa procesowego poniesione w postępowaniu apelacyjnym.
Także uzasadnienie tego rozstrzygnięcia nie usuwa powyższych wątpliwości, gdyż
Sąd Okręgowy wskazał na zastosowanie zasady odpowiedzialności za wynik
procesu (art. 98 k.p.c.), która na stronę przegrywającą sprawę nakłada obowiązek
zwrotu przeciwnikowi na jego żądanie kosztów niezbędnych do celowego
dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Jednocześnie jednak Sąd
Okręgowy zawarł stwierdzenie, że kosztami postępowania drugoinstancyjnego
obciąża „stronę powodową w zakresie przez nią poniesionym”, co z kolei może
sugerować, że Sąd nie uwzględnił wniosku strony pozwanej o zasądzenie od
powoda poniesionych przez tę stronę kosztów procesu, ale nie dał temu wyrazu w
uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, a tym samym rozstrzygnięcie to nie
poddaje się kontroli. Należy zauważyć, że Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 30
listopada 2011 r., III CZP 69/11, przyjął, że w razie nieuwzględnienia wniosku o
przyznanie kosztów procesu w całości, zbędne jest orzekanie o oddaleniu tego
wniosku w pozostałej części.
Wobec powyższych niejasności zakresu rozstrzygnięcia zaskarżonego
postanowienia Sąd Najwyższy uznał, że zażalenie było dopuszczalne (strona
pozwana posiada gravamen, jak również istnieje orzeczenie objęte zaskarżeniem)
i zasługiwało na uwzględnienie.
Z tych względów Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji na podstawie
art. 39815
zdanie pierwsze w związku z art. 3941
§ 3 k.p.c. oraz art. 39821
k.p.c.