Sygn. akt II CSK 253/07
POSTANOWIENIE
Dnia 9 lipca 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
Prezes SN Tadeusz Ereciński
w sprawie z powództwa BW
przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Okręgowemu w S.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 lipca 2007 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powoda
od wyroku Sądu Apelacyjnego
z dnia 8 listopada 2006 r., sygn. akt [...],
odrzuca skargę kasacyjną oraz zasądza od powoda na rzecz
strony pozwanej kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) zł z tytułu
kosztów postępowania kasacyjnego.
2
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 8 listopada 2006 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację
powoda od wyroku Sądu Okręgowego w S.
W skardze kasacyjnej powód zarzucił naruszenie § 1 ust. 1 i 2
rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 marca 1992 r. w sprawie
wykonania przepisów ustawy o księgach wieczystych i hipotece (Dz.U. Nr 29, poz.
128 ze zm.) oraz art. 417 § 1 k.c. i wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku
i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania ewentualnie o zmianę w całości
zaskarżonego wyroku przez zasądzenie na rzecz powoda kwoty 100 000 zł.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3984
§ 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać
wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wymaganie to
związane jest z instytucją tzw. przedsądu, uregulowaną w art. 3989
k.p.c., a jego
spełnienie polega na wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie
prawne lub, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne
wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów lub, że zachodzi
nieważność postępowania lub, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
W uzasadnieniu wniosku należy przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację
prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie
skargi kasacyjnej do rozpoznania (por. uzasadnienie uchwały Połączonych Izb –
Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oraz Izby Cywilnej Sądu
Najwyższego z dnia 17 grudnia 2002 r., III CZP 72/02, OSNC 2003, nr 7-8, poz. 92,
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 października 2001 r., III CZ 98/01,
OSNC 2002, nr 5, poz. 71, z dnia 30 maja 2001 r., III CZ 36/01, OSNC 2002, nr 2,
poz. 22, z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia
11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151).
Obowiązek ten nie został spełniony. Skarżący ograniczył się jedynie do
stwierdzenia, że istnieje istotne zagadnienie prawne „sprowadzające się do
wyjaśnienia czy zakres dostępu do księgi wieczystej i dokumentów w niej
zgromadzonych może skutkować istnieniem związku przyczynowego pomiędzy
3
zaniechaniem sędziego a szkodą oraz czy niemożliwość skutecznego prowadzenia
egzekucji w kraju i konieczność poszukiwania majątku dłużnika w innym państwie
może sama przez się stanowić szkodę w rozumieniu art. 417 § 1 k.c.”
Tymczasem, jak wyjaśniono w orzecznictwie Sądu Najwyższego na tle art.
393 § 1 pkt 1 k.p.c. przedstawienie okoliczności, uzasadniających rozpoznanie
kasacji ze względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne, polega
na sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do
rozbieżnych ocen. Konieczne jest wyjaśnienie, jakie zagadnienie prawne występuje
w sprawie i dlaczego jest ono istotne, albo określenie, które przepisy wymagają
wykładni Sądu Najwyższego, ze wskazaniem, na czym polegają związane z tym
poważne wątpliwości, lub z przedstawieniem rozbieżności występujących
w orzecznictwie sądów (por. np. postanowienia z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01,
OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002,
nr 12, poz. 151). Pogląd ten pozostaje aktualny po wejściu w życie przepisów
o skardze kasacyjnej.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 3986
§ 3
k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 98 § 1
w zw. z art. 391 § 1 i art. 39319
k.p.c.